مدیریت نقدینگی و دارایی های مایع در شرکتهای کوچک و متوسط

نمایش فرمول:؟فرمول های ریاضی به عنوان MATHML رمزگذاری شده اند و در این نسخه HTML با استفاده از MathJax به منظور بهبود نمایشگر خود نمایش داده می شوند. جعبه را برای خاموش کردن MathJax از آن جدا کنید. این ویژگی به JavaScript نیاز دارد. برای بزرگنمایی روی فرمول کلیک کنید.

مدیریت نقدینگی و دارایی های نقدینگی بر روی جریان نقدی و خروج به همراه تجارت بین نقدینگی در مقابل سرمایه گذاری نقدی مازاد به منظور بهبود سودآوری متمرکز است. در مرحله اول ، هدف از بخش تجربی مطالعه ، تجزیه و تحلیل نقدینگی شرکتهای کوچک و متوسط (S. M. E. S) و ثانیا ، بررسی وابستگی بین نقدینگی و سودآوری است. ثالثاً ، هدف از تحقیقات نظری ، بررسی نقدینگی و دارایی های نقدینگی و همچنین عوامل تعیین کننده آنها است. در این بخش ما بر توسعه یک مدل ریاضی جدید برای محاسبه درآمد خالص از طریق کاهش میزان دارایی های مایع تمرکز می کنیم. با استفاده از این مدل ، S. M. E. S می تواند درآمد خالص را در مدیریت و کاهش دارایی های مایع به منظور بهبود سودآوری در نظر بگیرد.

1. معرفی

نقدینگی عامل مهمی در تعیین سیاست های مدیریت مالی کوتاه مدت است و بیشتر یک مفهوم تاکتیکی مربوط به شرکت های کوچک و متوسط است (S. M. E.) توانایی پرداخت هزینه های فعلی خود در هنگام سقوط با حداقل هزینه. ادبیات نشان داده است که بین نقدینگی و سودآوری تجارت وجود دارد که شرکت ها را از داشتن نقدینگی بیش از حد منصرف می کند.

مطالعات ما وابستگی بین سطح نقدینگی را که توسط پول نقد به نسبت بدهی های جاری و سودآوری شرکتهای مورد بررسی اندازه گیری شده است ، تجزیه و تحلیل کرده است. ما فرض می کنیم که ممکن است همبستگی منفی بین آنها همراه با این واقعیت باشد که کاهش در دارایی های مایع باعث افزایش سودآوری بیان شده از نظر بازده دارایی ها می شود. ما انتظار داریم که یافته های ما از این تصور حمایت کند که تجارت بین موقعیت نقدینگی و سودآوری وجود دارد.

تحقیقات انجام شده است که برخی از جنبه های مدیریت نقدینگی را مورد مطالعه و بهبود قرار داده است. با این حال ، پیامدهای مالی از تجدید نظر در سیاست نقدینگی ، که پیامدهای مهمی برای مدیریت کارآمد پول نقد و نقدینگی دارد ، به طور کامل در مطالعات قبلی مورد بررسی قرار نگرفته است. با هدف تکمیل شکافهای مربوط به تأثیر مالی از تغییر سیاست نقدینگی S. M. E. S ، این مطالعه مزایای متعاقب تغییر سیاست نقدینگی و همچنین سودآوری خالص را از طریق کاهش میزان دارایی های نقدی و سرمایه گذاری نقدی مازاد یا کاهش می دهد. منابع تأمین مالی آنها.

هدف این مقاله کمک به بحث با بررسی تجربی سطح نقدینگی S. M. E. S و همچنین رابطه بین سطح نقدینگی و سودآوری و با مدل سازی به منظور تهیه یک الگوی ریاضی جدید برای برآورد اثرات مالیتغییر سیاست نقدینگی S. M. E. S. در این مقاله به چگونگی تأثیر موقعیت نقدینگی S. M. E بر سودآوری می پردازد.

هدف از این مطالعه توصیف و بررسی مجدد ارزیابی مجدد سیاست نقدینگی S. M. E. S به منظور کاهش دارایی های نقدینگی و سرمایه گذاری نقدی مازاد ، یا کاهش هزینه های تأمین مالی و همچنین بهبود سودآوری در سطح قابل قبول خطر نقدینگی است. نتیجه نشان دهنده مدل های جدید برای محاسبه پس انداز خالص از طریق کاهش میزان دارایی های مایع و سرمایه گذاری مازاد یا از طریق کاهش منابع تأمین مالی آنها است و با این مدل ها S. M. E. می تواند سودآوری خالص را از انجام این فعالیت ها در نظر بگیرد.

باقی مانده از مقاله به شرح زیر سازماندهی شده است. بخش 2 به دلایل نظری تحقیق می پردازد. بخش 3 روش شناسی را توضیح می دهد ، تجزیه و تحلیل توصیفی از داده ها و همچنین نتایج را ارائه می دهد و بحث را ارائه می دهد. بخش 4 به دلایل نظری برای مدل سازی می پردازد و مدلهای مربوطه را توسعه می دهد. سرانجام ، بخش 5 نتیجه گیری است.

2. بررسی ادبیات

نقدینگی تابعی از دارایی های جاری و بدهی های جاری و ترکیب آنها است. میزان نقدینگی یک شرکت به میزان پول نقد شرکت بستگی دارد ، میزان سایر دارایی هایی که می توانند به سرعت به پول نقد تبدیل شوند ، چه شرکت در حال تهیه یا از دست دادن پول باشد ، میزان تعهداتی که نیاز به بازپرداخت در آینده نزدیک دارد وتوانایی شرکت برای جمع آوری پول بیشتر با صدور اوراق بهادار یا وام گرفتن پول (Chambers & Lacey ، Citation 2011 ، ص 489).

اولین ماده اساسی نقدینگی ، زمانی است که برای تبدیل یک دارایی به پول نقد یا پرداخت مسئولیت فعلی لازم است و هر چه سریعتر باشد که دارایی به پول نقد تبدیل شود ، مایع تر است. ماده دوم نقدینگی مقدار است و یک شرکت باید منابع نقدینگی کافی برای پوشش بدهی های مالی خود داشته باشد. هزینه ماده سوم است و اگر بتواند به سرعت با هزینه کمی به پول نقد تبدیل شود ، دارایی مایع است. اگر منابع مالی کافی برای تأمین بدهی های مالی خود به موقع با حداقل هزینه داشته باشد ، یک شرکت نقدینگی در نظر گرفته می شود (Maness & Zietlow ، استناد 2005 ، ص 31).

نقدینگی به توانایی یک شرکت در تحقق بدهی های فعلی خود اشاره دارد و از نزدیک با اندازه و ترکیب موقعیت سرمایه در گردش شرکت ارتباط نزدیکی دارد. موارد دیگر برابر است ، موقعیت سرمایه در گردش بالاتر حاکی از موقعیت مایع تر است. این امر به این دلیل است که دارایی های فعلی این شرکت ساده ترین کار برای تبدیل به پول نقد است و آنها را به منبع اصلی پول برای تحقق بدهی های بلوغ تبدیل می کند (شاپیرو ، استناد 1990 ، ص 734).

طبق گفته هلفرت (استناد 1997) ، دارایی مایع دارایی است که می تواند به سرعت بدون تحمل کاهش قابل توجهی در ارزش به پول نقد تبدیل شود. یک دارایی کاملاً مایع ، هزینه ای است که باعث تخفیف نقص آن نمی شود (Bodie & Kane ، استناد 2009 ، ص 305). دارایی های فعلی مایع نقدی ، اوراق بهادار قابل فروش ، حساب های دریافتنی و موجودی هستند. برخی از اوراق بهادار قابل فروش خیلی زود بالغ می شوند و می توانند به سرعت با قیمت های نزدیک به ارزش های کتاب خود به پول نقد تبدیل شوند. این اوراق بهادار معادل نقدی نامیده می شوند و با پول نقد گنجانده شده اند. انواع دیگر اوراق بهادار قابل فروش تا زمان بلوغ زمان بیشتری دارند و ارزش بازار آنها کمتر قابل پیش بینی است. این اوراق بهادار به عنوان سرمایه گذاری های کوتاه مدت طبقه بندی می شوند (Brigham & Ehrhardt ، استناد 2008 ، ص 86).

حساب های دریافتنی ، که از فروش کالاها یا خدمات سازمانی ناشی می شود ، نسبت به اوراق بهادار قابل فروش کمتر نقدینگی هستند در حالی که موجودی اغلب نسبت به حساب های دریافتنی مایع است. یک دارایی نقدینگی را می توان به سرعت به پول نقد تبدیل کرد بدون اینکه قیمت دارایی را بسیار کاهش دهد (بریگمن و هیوستون ، استناد 2004 ، ص 77). کمپبل ، جانسون و ساوی دریافتند که نظارت سنتی حسابهای دریافتنی و موجودی و همچنین پیش بینی جریان پول نقد کوتاه مدت و روابط خوب بانکی ، به عنوان ابزارهای بسیار ارزشمندی در مدیریت و برنامه ریزی نقدینگی شرکت مشاهده می شود (مانس و زیتلو ، استناد2005 ، ص 32).

هدف از مدیریت نقدی و نقدینگی ، برنامه ریزی موقعیت نقدی یک شرکت است تا در صورت لزوم پول نقد در دسترس باشد و تمام پول نقد بیکار موجود برای تأمین حداکثر درآمد سرمایه گذاری می شود. برای اطمینان از سرمایه گذاری بهینه کلیه وجوه موجود ، برخی از شرکت ها تعادل صفر را در حساب های بانکی خود حفظ کرده و تمام پول نقد را در اوراق بهادار دولتی یا صندوق های بازار پول سرمایه گذاری می کنند (انگلر ، استناد 1993 ، ص 409).

دو جنبه اصلی نقدینگی در حال انجام و نقدینگی محافظ است. نقدینگی مداوم به ورود و خروج پول نقد از طریق شرکت اشاره دارد زیرا روند خرید ، تولید ، فروش ، پرداخت و جمع آوری محصول به مرور زمان انجام می شود. نقدینگی محافظ به توانایی تنظیم سریع به خواسته های نقدی پیش بینی نشده و داشتن پشتیبان گیری در دسترس برای جمع آوری پول نقد اشاره دارد (Pinches ، استناد 1994 ، ص 638).

نقدینگی مداوم تحت تأثیر همه جنبه های چرخه نقدی است ، زیرا افزایش در خریدها ، موجودی یا مطالبات قابل دریافت ، نقدینگی را کاهش می دهد. با افزایش چرخه تبدیل نقدی ، نقدینگی مداوم شرکت بدتر می شود ، با کوتاه شدن چرخه ، نقدینگی مداوم این شرکت بهبود می یابد (Pinches ، استناد 1994 ، ص 639).

Ebben و Johnson (استناد 2011) رابطه بین چرخه تبدیل نقدی و سطح نقدینگی ، سرمایه گذاری سرمایه و عملکرد در بنگاه های کوچک را با گذشت زمان بررسی کردند. در نمونه ای از 879 شرکت تولیدی کوچک و 833 شرکت خرده فروشی کوچک ، چرخه تبدیل پول نقد به طور قابل توجهی با هر سه این جنبه مرتبط است. بنگاه هایی که چرخه تبدیل پول نقد کارآمدتر بودند ، مایع تر بودند ، به بدهی و تأمین اعتبار کمتری نیاز داشتند و بازده بالاتری داشتند.

نقدینگی محافظ توانایی داشتن منابع نقدی برای پاسخگویی به خواسته های نقدی غیر منتظره است. طبق گفته Pinches (استناد 1994) ، برنامه ریزی سیاست های مدیریت مالی کوتاه مدت شرکت و نیازهای نقدینگی شامل عدم اطمینان است و مدیران مؤثر همیشه نقدینگی محافظتی را حفظ می کنند. مدیریت مالی کوتاه مدت مؤثر شامل تجارت مداوم بین ریسک و بازده است. برای مقابله با خطر کمبود پول نقد در یک نقطه مهم در زمان ، شرکت ها وسایل مختلفی را برای اطمینان از نقدینگی محافظ ایجاد می کنند. این ممکن است به صورت خط اعتباری باشد که توافق نامه های وام کوتاه مدت است که شرکت با یک بانک مذاکره کرده است.

Campello ، Giambona ، Graham و Harvey (استناد 2012) بررسی کردند که چگونه شرکت ها در اروپا از خطوط اعتباری در طول بحران مالی استفاده کردند. آنها دریافتند که شرکت هایی که دسترسی محدود به اعتبار دارند ، در طی بحران از خطوط اعتباری خود در طول بحران ، نسبت به همتایان بزرگ و سودآور خود ، از خطوط اعتباری خود استفاده می کنند. یافته های آنها حاکی از آن است که خطوط اعتباری در طول بحران خشک نشده و نقدینگی را که بنگاه ها برای مقابله با انقباض استثنایی استفاده می کردند ، فراهم می کند. Campello ، Giambona ، Graham و Harvey (استناد 2011) همچنین بررسی کردند که چگونه شرکت ها نقدینگی را در طول بحران مالی 2008-2009 مدیریت کردند. تجزیه و تحلیل آنها بینش جدیدی در مورد تعامل بین نقدینگی داخلی ، صندوق های خارجی و تصمیمات واقعی شرکت ها مانند سرمایه گذاری و اشتغال ارائه می دهد. آنها نشان می دهند که چگونه شرکت ها هنگام مواجهه با کمبود اعتباری شدید ، بین خطوط اعتباری و نقدینگی داخلی (پول و سود) جایگزین می شوند. آنها دریافتند که وقتی شرکت ها پول نقد ندارند ، خطوط اعتباری با هزینه های بیشتری همراه است. به نظر می رسد شرکت هایی با دسترسی محدود به خطوط اعتباری بین پس انداز و سرمایه گذاری در طول بحران انتخاب می کنند. شواهد آنها نشان می دهد که خطوط اعتباری تأثیر بحران مالی بر هزینه های شرکت را کاهش داده است.

Almeida ، Campello و Hackbarth (استناد 2011) تعامل بین نقدینگی شرکت و تغییر مکان دارایی را مورد مطالعه قرار دادند. یافته های آنها نشان می دهد که شرکت های پریشانی مالی حتی در صورت عدم هم افزایی عملیاتی توسط شرکت های نقدی در صنایع خود به دست می آیند. این کسب شرکت های پریشانی توسط شرکت های صنعت مایع ، ادغام نقدینگی است. آلمیدا و همکاران.(استناد 2011) سیاست های نقدینگی بنگاهها را به عنوان تابعی از جابجایی دارایی واقعی تجزیه و تحلیل کنید و تجارت بین خطوط پول و اعتباری را بررسی کنید. یافته های آنها نشان می دهد که بنگاه ها بیشتر از خطوط اعتباری در صنایع با ادغام نقدینگی بیشتر استفاده می کنند.

نقدینگی را می توان با استفاده از نسبت های مختلف اندازه گیری کرد ، اما نسبت نقدینگی کلی به طور کلی تصویری کافی از نقدینگی واقعی یک شرکت را به دلیل تفاوت در انواع دارایی ها و بدهی های فعلی که شرکت در اختیار دارد ، ارائه نمی دهد و لازم است فعالیت یا نقدینگی را ارزیابی کند. حساب های جاری خاص. نسبت های مختلفی برای اندازه گیری فعالیت یا نقدینگی مطالبات مطالبات و موجودی وجود دارد. نسبت گردش مالی حساب های دریافتنی تعداد دفعاتی که حساب های دریافتنی در طول سال جمع آوری می شود و روزهای برجسته فروش میانگین تعداد روزهای لازم برای جمع آوری فروش اعتبار را تعیین می کند. هرچه گردش مالی دریافتنی حسابهای بالاتر باشد ، از آنجا که شرکت به سرعت از مشتریان جمع می شود و این وجوه می تواند سرمایه گذاری شود. گردش مالی موجودی را می توان با تقسیم هزینه سالانه کالاهای فروخته شده توسط میانگین موجودی یافت در حالی که موجودی روزها میانگین تعداد روزهای تولید و فروش محصول را تعیین می کند (Pinches ، استناد 1994 ، ص 639).

به گفته شاپیرو و بالی (استناد 2000) ، ارزیابی کیفیت حساب های دریافتنی و موجودی یک شرکت برای هرگونه ارزیابی نقدینگی بسیار مهم است. اگر حساب های دریافتنی و موجودی به سرعت روشن شوند ، جریان نقدی دریافت شده می تواند برای بازپرداخت سرمایه گذاری شود ، بنابراین درآمد خالص را افزایش می دهد.

هزینه ها و مزایای نگه داشتن دارایی های مایع باید در برابر هزینه های فرصت برای نگه داشتن دارایی های تولیدی اما کمتر مایع با دقت وزن شود. مقدار بهینه نقدینگی با معامله بین بازده کم به دست آمده از دارایی های مایع و سود به حداقل رساندن نیاز به امور مالی خارجی تعیین می شود (کیم ، مائور ، و شرمن ، استناد 1998 ، ص 335).

اگر یک شرکت مازاد نقدی موقت داشته باشد ، می تواند آن را در اوراق بهادار قابل فروش کوتاه مدت سرمایه گذاری کند (راس و وسترفیلد ، استناد 2005 ، ص 769). سرمایه گذاری های کوتاه مدت معمولاً زمانی انجام می شود که شرکت بیش از حد پول نقد داشته باشد و می تواند آن را برای دریافت بازده بالاتر سرمایه گذاری کند زیرا داشتن پول نقد بیکار ناکارآمد تلقی می شود.

گزارش های ادبیات نشان می دهد که بین نقدینگی و سودآوری تجارت وجود دارد. گارسیا-تروئل و مارتینز-سولانو (استناد 2007) تأثیر مدیریت سرمایه در گردش را بر سودآوری نمونه ای از شرکتهای کوچک و متوسط اسپانیایی بررسی کردند. آنها بین سودآوری یک S. M. E و تعداد روزهای دریافتنی و روزهای موجودی رابطه منفی معنی داری پیدا کرده اند. نتایج همچنین حاکی از آن است که مدیران می توانند با کاهش چرخه تبدیل نقدی خود به حداقل ، ارزش ایجاد کنند. به همان اندازه ، کوتاه کردن چرخه تبدیل نقدی همچنین سودآوری شرکت را بهبود می بخشد.

Czaitzki و Hottenrott (استناد 2011) رابطه بین سطح سرمایه در گردش و سودآوری S. M. E. S در آلمان را بررسی کردند. آنها نشان داده اند که بین سطح سرمایه در گردش و سودآوری S. M. E. S یک رابطه غیر یکتایی (مقعر) وجود دارد ، این بدان معناست که S. M. E. S دارای سطح بهینه سرمایه در گردش است که سودآوری آنها را به حداکثر می رساند.

Nunes ، Viveiros و Serrasqueiro (استناد 2011) عوامل تعیین کننده های جوان پرتغالی S. M. E را مورد بررسی قرار دادند. سودآوری: یافته های آنها حاکی از آن است که سن ، اندازه ، نقدینگی و بدهی بلند مدت از اهمیت نسبی بیشتری برای افزایش سودآوری برخوردار است ، در حالی که ریسک از اهمیت نسبی برای سودآوری جوان S. M. E. S برخوردار است ، در مقایسه با مورد قدیمی S. M. E. S.

بر خلاف یافته های قبلی ، Banos-Caballero ، Garcia-Teruel و Martinez-Solano (استناد 2011) دریافتند که یک رابطه U معکوس بین سطح سرمایه در گردش و سودآوری وجود دارد ، که به نوبه خود نشان می دهد که هم کار بالا و هم پایین کارسطح سرمایه با سودآوری کمتری همراه است. نتایج آنها حاکی از آن است که شرکت ها سطح بهینه از سرمایه در گردش دارند که هزینه ها و مزایا را متعادل می کند و سودآوری آنها را به حداکثر می رساند. بنابراین سودآوری شرکت ها با دور شدن از این سطح بهینه کاهش می یابد.

Banos-Caballero ، Garcia-Teruel و Martinez-Solano (استناد 2014) ارتباط بین مدیریت سرمایه در گردش و عملکرد شرکت ها را برای نمونه ای از شرکت های غیر مالی انگلیس بررسی کردند. این یافته ها پشتیبانی شدیدی از یک رابطه U شکل معکوس بین سرمایه گذاری در سرمایه در گردش و عملکرد شرکت ارائه می دهد ، که دلالت بر وجود سطح بهینه سرمایه گذاری در سرمایه در گردش دارد که هزینه ها و مزایا را متعادل می کند و ارزش یک شرکت را به حداکثر می رساند.

PAIS و GAMA (استناد 2015) تأثیر مدیریت سرمایه در گردش بر سودآوری شرکتهای کوچک و متوسط پرتغالی را بررسی کردند. نتایج تجربی حاکی از آن است که کاهش موجودی های موجود و در تعداد روزهایی که بنگاه ها برای تسویه بدهی های تجاری خود و همچنین جمع آوری پرداخت از مشتریان خود در ارتباط هستند ، با سودآوری بالاتر همراه است. ارتباط وابستگی های درجه دوم سودآوری در برخی از متغیرها نیز مشخص شد و نشان می دهد روند کاهش بازده دارایی ها با افزایش ارزش متغیرهای مشخصه مدیریت سرمایه در گردش است.

لیما ، مارتینز و براندائو (استناد 2015) تأثیر مدیریت سرمایه در گردش بر سودآوری S. M. E. S در کشورهای اروپایی را بررسی کردند. این یافته ها حاکی از آن است که مدیریت سرمایه در گردش به طور واضح بر سودآوری در کشورهای اروپایی تأثیر می گذارد. نتایج همچنین حاکی از آن است که بین نقدینگی و سودآوری رابطه مثبت وجود دارد. رابطه مثبت بین نقدینگی و سودآوری را می توان با این واقعیت توضیح داد که بنگاهها قبل از جستجوی منابع خارجی ، به ویژه در مورد S. M. E. S ، که در بدست آوردن تأمین اعتبار خارجی مشکل دارند ، از همه از منابع داخلی تولید شده استفاده می کنند.

Lyngstadas و Berg (استناد 2016) تأثیر مدیریت سرمایه در گردش را بر سودآوری شرکتهای کوچک و متوسط نروژی بررسی کردند. نتایج تجربی نشان می دهد که کاهش چرخه تبدیل نقدی باعث افزایش سودآوری می شود. ارتباط وابستگی های درجه دوم سودآوری در متغیرهای مستقل نیز مشخص شد و روند کاهش بازده دارایی ها با افزایش ارزش متغیرهای مشخصه مدیریت سرمایه در گردش را نشان می دهد. این مطالعه تأیید می کند که مدیریت سرمایه در گردش برای سودآوری بنگاهها مرتبط است.

Banos-Caballero ، Garcia-Teruel و Martinez-Solano (استناد 2016) رابطه بین استراتژی های تأمین مالی نیاز به سرمایه در گردش و عملکرد شرکت را بررسی کردند. آنها با استفاده از روش کلی برآوردگر Moments دو مرحله ای ، دریافتند که یک استراتژی تأمین مالی مناسب می تواند به بنگاه ها کمک کند تا عملکرد خود را بهبود بخشند. این یافته ها مورد توجه مدیران و محققان است و نشان می دهد که مدیران نه تنها باید نگران سرمایه گذاری در نیازهای سرمایه در گردش باشند بلکه در نظر دارند که چگونه این سرمایه گذاری تأمین مالی می شود.

Afrifa و Tingbani (استناد 2018) با در نظر گرفتن تأثیر جریان نقدی ، رابطه بین مدیریت سرمایه در گردش و عملکرد S. M. E. S را بررسی کردند. آنها تجزیه و تحلیل رگرسیون داده های پانل را در نمونه ای از 802 S. M. E. S انگلیس برای دوره از سال 2004 تا 2013 به کار برد. نتایج این مطالعه نشان دهنده اهمیت جریان نقدی در مدیریت و عملکرد سرمایه در گردش S. M. E. S است. طبق یافته های آنها ، مدیریت سرمایه در گردش تأثیر منفی بر عملکرد S. M. E. S دارد. یافته های آنها حاکی از آن است که در صورت عدم دسترسی به جریان نقدی (در دسترس بودن) مدیران باید برای بهبود عملکرد تلاش کنند تا سرمایه گذاری در سرمایه در گردش را کاهش دهند.

Valaskova ، Kliestik و Kovacova (استناد 2018) در مورد خطرات مالی شرکت های اسلواکی تحقیق کردند. آنها با استفاده از رگرسیون چندگانه ، بر مکاشفه عوامل خطر اقتصادی قابل توجه متمرکز شدند. نتایج تجربی نشان می دهد که مهمترین پیش بینی کننده ها بازده خالص سرمایه ، نسبت پول نقد ، نسبت سریع ، نسبت فعلی ، سرمایه در گردش خالص ، نسبت Re/TA ، نسبت بدهی فعلی ، نسبت بدهی مالی و گردش مالی فعلی است که بر اساس آن تصمیم در موردپیش فرض شرکت آینده را می توان انجام داد. این عوامل به اندازه کافی قابل توجه برای مدیریت ریسک های مالی و تأثیرگذاری بر سودآوری و همچنین رونق شرکت است.

زیمون (استناد 2018) تأثیر گروههای خرید بر وضعیت مالی شرکتها را بررسی کرد. تحقیقات تجربی بر اساس نمونه ای از 60 لهستانی S. M. E. S شامل سالهای 2013-2015 انجام شد. تجزیه و تحلیل نشان داد که انتخاب یک سازمان خرید گروه مناسب تأثیر زیادی در وضعیت مالی شرکت ها دارد. نتایج تجربی حاکی از آن است که عملکرد در گروه های خرید ، جدا از به دست آوردن قیمت پایین کالاها و مواد خریداری شده ، امکان حفظ نقدینگی مالی ایمن را فراهم می کند و تأثیر مثبتی بر اثربخشی مدیریت مطالبات مطالبات و بدهی های کوتاه مدت دارد. عمل در گروه های خرید شعبه یا چند مغزی تأثیر مثبتی بر نقدینگی ، سودآوری و کارآیی مدیریت دارد.

Kontuš (استناد 2018) بررسی کرد که آیا بین سطح نقدینگی رابطه وجود دارد ، که از نظر سرمایه در گردش خالص و همچنین نسبت و سودآوری و سودآوری و سودآوری S. M. E. S و شرکت های بزرگ در جمهوری کرواسی در سال 2014 بیان شده است. مطالعه در هر صورت شواهد تجربی ارائه نشده است که نشان می دهد نقدینگی با سودآوری منفی است.

حفظ تعادل مناسب بین نقدینگی و سودآوری برای سلامت مالی کلی یک تجارت مهم است و در این مطالعه تأثیر نقدینگی بر سودآوری را بررسی می کنیم. ما همچنین نشان می دهیم که چگونه از طریق کاهش میزان دارایی های مایع در S. M. E. می تواند سودآوری را بهبود بخشد.

3. تحقیق

3. 1روش شناسی

در این مقاله نتایج حاصل از تحقیقات تجربی انجام شده بر روی نمونه نماینده ای از S. M. E. S کرواسی با هدف بررسی نقدینگی آنها به همراه وابستگی بین سطح نقدینگی و سودآوری S. M. E. این مجموعه داده توسط آژانس مالی (F. I. N. A.) برای شرکت های کرواسی سالانه تهیه شده است.

نمونه اولیه ما شامل 150 شرکت در F. I. N. A. بانک اطلاعاتیشرکت های موجود در نمونه تعریف کمیسیون اروپا از S. M. E. S. اگرچه تعریف دقیق S. M. E. در مطالعات قبلی بسیار متنوع بوده است ، تمایل فزاینده ای برای تکیه بر کمیسیون اروپا وجود دارد. مطابق با این تعریف ، ما شرکت هایی را انتخاب کردیم که معیارهای زیر را رعایت می کنند: (1) کمتر از 250 کارمند.(2) فروش زیر 50،000،000 یورو ؛و/یا (3) کل دارایی سالانه زیر 43،000،000 یورو.

از مجموعه اصلی S. M. E. S ، که بیش از 106،000 شرکت در کرواسی را تشکیل می دهد ، یک نمونه اولیه از 150 شرکت اصلی با توجه به معیار ارزش دارایی انتخاب می شود. این نمونه از نظر منطقی نماینده شرکتهای کرواسی است ، زیرا آنها به دلیل رفتار و ویژگی های متمایز مالی ، همه بخش ها را به غیر از امور مالی و بیمه پوشش می دهند. ما همچنین بنگاه هایی را که متعلق به بخش دولتی هستند به دلیل نیازهای اضافی که برای این بخش اعمال می شود ، مستثنی کردیم. بنگاه هایی که در هر یک از متغیرها ارقام شدید یا متناقض نشان می دهند از نمونه حذف شدند. علاوه بر این ، ما مشاهدات را با مقادیر گمشده دور ریختیم. با این کار ، ما با نمونه نهایی 93 S. M. E. S از کرواسی در دوره 2010-2014 به پایان رسیدیم. از روشهای زیر برای تجزیه و تحلیل داده های تحقیق استفاده شد: آمار توصیفی ، تجزیه و تحلیل همبستگی و رگرسیون داده های پانل.

یک مدل اثر ثابت ، مدل اثر تصادفی و مدل رگرسیون جمع شده در تجزیه و تحلیل داده های پانل استفاده شد. آزمون هاسمن برای تصمیم گیری بین رگرسیون اثرات تصادفی و رگرسیون اثر ثابت انجام شد. از ضرب Lagrange Breusc h-Pagan برای تصمیم گیری بین رگرسیون اثرات تصادفی و یک رگرسیون ساده حداقل مربعات معمولی (O. L. S.) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده های آماری با استفاده از نرم افزار Stata نسخه 15. 0 انجام شد.

1. سطح نقدی به عنوان نسبت پول نقد به دارایی های جاری اندازه گیری می شود. CASH به نسبت دارایی های جاری = دارایی های نقدی / فعلی
2. نقدینگی به صورت اندازه گیری می شود
   • نسبت نقدی: نسبت پول نقد به بدهی های جاری
   • نسبت سریع: نسبت پول نقد و حساب های دریافتنی به بدهی های جاری
   • نسبت فعلی: نسبت دارایی های فعلی به بدهی های جاری.
3. اهرم به عنوان نسبت بدهی کل به کل دارایی ها اندازه گیری می شود.
4. سودآوری به عنوان بازده کل دارایی ها تعریف می شود.

بازده دارایی رابطه درآمد سالانه پس از مالیات با کل دارایی ها است که به عنوان معیار بهره وری دارایی های یک شرکت استفاده می شود (هلفرت ، استناد 1997 ، ص 359). با استفاده از روشهای آمار ، تجارت بین نقدینگی و سودآوری را بررسی کردیم. ما برای بهبود کیفیت تجزیه و تحلیل و تجزیه و تحلیل آمار توصیفی از نسبت های مالی استفاده کردیم.

در این مطالعه ، ما همچنین دارایی نقدینگی و مایع و همچنین عوامل تعیین کننده آنها را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادیم. متغیرهای مستقل که درآمد خالص را از طریق کاهش میزان دارایی های نقدینگی و سرمایه گذاری نقدی مازاد یا از طریق کاهش منابع تأمین مالی آنها تعیین می کنند ، انتخاب شده و روابط بین آنها تعریف شده است. برای فرمولاسیون دقیق رابطه بین مجموعه ای از متغیرهای مستقل ، روشهای ریاضی برای به دست آوردن درآمد خالص به عنوان یک متغیر وابسته سازگار شده اند. براساس نتایج تحقیق ما ، ما مدل های جدیدی را برای محاسبه پس انداز خالص از طریق کاهش میزان دارایی های مایع معرفی کرده ایم.

3. 2نتایج تجزیه و تحلیل تجربی و بحث

ما به طور جداگانه وابستگی بین سطح نقدی و نقدینگی و وابستگی بین نقدینگی و سودآوری شرکتهای مورد بررسی را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادیم.

3. 2. 1. رابطه بین سطح نقدی و نقدینگی شرکتهای مورد بررسی

از آنجا که پول نقد استاندارد خاصی از نقدینگی را ارائه می دهد ، ما موقعیت نقدینگی شرکتهای مورد بررسی را به همراه وابستگی بین سطح نقدی و نقدینگی ، که با نسبت نقدینگی مختلف اندازه گیری می شود ، تجزیه و تحلیل کردیم. سطح پول نقد بیان شده از نظر نسبت پول نقد به دارایی های جاری و نقدینگی در S. M. E. S مورد بررسی در جمهوری کرواسی در سال 2014 در جدول 1 نشان داده شده است.