معرفی انواع سبک ها و روش های تجاری

انواع تعرفه ها

سه نوع تعرفه را تجسم کنید. بیشتر ملت مورد علاقه (MFN) ، تعرفه محدود (BND) و به طور مؤثر اعمال می شود (AHS). همچنین برای کشورهای مختلف Overhang محدود را کاوش کنید.

تعرفه های ملت مورد علاقه

در استفاده فعلی ، تعرفه های MFN همان چیزی است که کشورها قول می دهند واردات از سایر اعضای WTO را تحمیل کنند ، مگر اینکه کشور بخشی از توافق نامه تجاری ترجیحی (مانند منطقه تجارت آزاد یا اتحادیه گمرک) باشد. این بدان معنی است که ، در عمل ، نرخ MFN بالاترین (محدود کننده ترین) اعضای WTO با یکدیگر شارژ می شوند.

برخی از کشورها تعرفه های بالاتری را به کشورهایی که جزئی از WTO نیستند تحمیل می کنند. در برخی موارد نادر ، اعضای WTO/احزاب پیمانکار GATT از "بند غیر عملی" توافق نامه های WTO/GATT استفاده کرده اند و انتخاب شده اند که درمان MFN را به برخی از کشورهای دیگر گسترش ندهند.

تعرفه متوسط وزنی MFN از Wits

تقریباً همه کشورهای جهان حداقل به یک توافق نامه تجاری ترجیحی پیوستند ، که تحت آن قول می دهند محصولات کشور دیگری را تعرفه های پایین تر از نرخ MFN خود بدهند. در اتحادیه گمرکی (مانند اتحادیه گمرک آفریقای جنوبی یا جامعه اروپا) یا یک منطقه تجارت آزاد (به عنوان مثال ، NAFTA) ، نرخ تعرفه ترجیحی در اصل همه محصولات صفر است. این توافق نامه ها متقابل هستند: همه طرفین موافقت می کنند که مزایای تعرفه های پایین را به یکدیگر بدهند. برخی از توافق نامه ها مشخص می کنند که اعضا کاهش درصدی از تعرفه MFN دریافت می کنند ، اما لزوماً تعرفه صفر نیست. بنابراین ترجیحات بین شرکا و توافق نامه ها متفاوت است.

بسیاری از کشورها ، به ویژه کشورهای ثروتمند ، به کشورهای در حال توسعه رفتارهای ترجیحی یک جانبه می دهند تا از طریق توافق متقابل. بزرگترین این برنامه ها سیستم عمومی ترجیحات (GSP) است که در دهه 1960 آغاز شد. اتحادیه اروپا ، ژاپن ، ایالات متحده چندین برنامه اولویت یک جانبه ارائه می دهد. برنامه همه چیز به جز اسلحه (EBA) اتحادیه اروپا یک نمونه است. کشورهای صادرکننده ممکن است به چندین برنامه اولویت متفاوت از یک شریک وارد کننده داده شده و برای یک محصول خاص دسترسی داشته باشند.

تعرفه های محدود تعهدات خاصی است که توسط دولت های عضو سازمان تجارت جهانی انجام می شود. تعرفه محدود حداکثر سطح تعرفه MFN برای یک خط کالای خاص است. هنگامی که کشورها به WTO می پیوندند یا اعضای WTO در طول دور تجارت با یکدیگر در مورد سطح تعرفه مذاکره می کنند ، در مورد نرخ تعرفه محدود ، به جای نرخ های کاربردی ، توافق نامه هایی را انجام می دهند.

تعرفه های محدود لزوماً نرخی نیستند که یک عضو WTO در عمل برای سایر محصولات اعضای WTO اعمال می کند. اعضا انعطاف پذیری را افزایش داده یا تعرفه های خود را کاهش می دهند (به صورت غیر تبعیض آمیز) تا زمانی که آنها را بالاتر از سطح محدود خود قرار ندادند. اگر یکی از اعضای WTO تعرفه های کاربردی را بالاتر از سطح محدود خود ایجاد کند ، سایر اعضای WTO می توانند کشور را برای اختلاف نظر در مورد حل و فصل کنند. اگر این کشور تعرفه های کاربردی را زیر سطح محدود خود کاهش نداد ، سایر کشورها می توانند درخواست جبران خسارت را در قالب تعرفه های بالاتر از خود داشته باشند. به عبارت دیگر ، تعرفه کاربردی کمتر یا مساوی با تعرفه محدود در عمل برای هر محصول خاص است.

شکاف بین نرخ MFN محدود و اعمال شده ، بیش از حد اتصال دهنده نامیده می شود. اقتصاددانان تجارت استدلال می كنند كه یك مشروط بزرگ الزام آور باعث می شود كه سیاست های تجاری كشور كمتر قابل پیش بینی باشد. این شکاف به طور متوسط در کشورهای صنعتی اندک است و اغلب در کشورهای در حال توسعه همانطور که در زیر نشان داده شده است ، نسبتاً بزرگ است.

اصل الزام آور

.

Bound و MFN تعرفه متوسط ساده را برای همه محصولات اعمال کردند

پوشش الزام آور سهم خطوط تعرفه با نرخ WTO محدود نیز در سراسر کشورها متفاوت است. تا زمان دور اروگوئه GATT ، که در سال 1994 به پایان رسید ، کشورها موافقت کردند که فقط تعرفه ها را بر روی کالاهای تولیدی متصل کنند. تجارت محصولات کشاورزی هنگامی که در اواخر دهه 1940 نوشته شد ، از GATT خارج شد. حتی در داخل محصولات تولیدی ، کشورها موظف نبودند همه خطوط تعرفه را به هم وصل کنند. کشورهای در حال توسعه با تأکید بر عدم مشارکت نسبی آنها در دورهای تجاری قبلی ، تمایل داشتند که خطوط تعرفه کمتری نسبت به کشورهای صنعتی پیوند دهند. در طول دور اروگوئه ، کشورهایی که متعهد بودند تعرفه را برای کلیه محصولات کشاورزی به هم متصل کنند. از اعضای جدید WTO خواسته شده است که تمام خطوط تعرفه تولیدی را نیز به هم وصل کنند.

پوشش اتصال بر اساس منطقه متفاوت است. در آمریکای لاتین ، تقریباً همه کشورها همه خطوط تعرفه را به هم متصل می کنند. در آسیا ، پوشش اتصال از کمتر از 15 درصد در بنگلادش تا 100 درصد در مغولستان متفاوت است.

پوشش الزام آور توسط کشور (کلیه محصولات)

هنگامی که از WITS برای انجام شبیه سازی های تمرینی از تعرفه برنامه های توسعه دوحه استفاده می کنید ، باید تفاوت هایی را در پوشش الزام آور در سراسر کشورها مورد توجه قرار دهید.

مقایسه انواع تعرفه ها

3 نوع تعرفه ممکن است برای همان خط کالا وجود داشته باشد. به طور کلی ، نرخ محدوده بالاترین تعرفه ، ترجیحی پایین ترین حالت است ، و MFN اعمال شده به طور کلی در جایی بین دو مورد دیگر است که در زیر نشان داده شده است.

3 نوع تعرفه برای یک محصول معین

تعرفه موثر اعمال شده

هنگام تجزیه و تحلیل اثرات تعرفه های ترجیحی بر جریان تجارت ، باید مراقب باشید که در مورد اینکه نرخ تعرفه در واقع برای واردات خاص اعمال می شود ، مراقب باشید. اگر محصول نتواند قوانین کشور را تعیین کند که کشور مبدا محصول را تعیین می کند ، کشور وارد کننده تعرفه MFN را اعمال کند. به عنوان مثال ، برخی از مستعمرات سابق اروپایی ، رضایت از قوانین مبدا تحت توافق Cotonou را به جای برنامه همه چیز جز ARMS (EBA) آسان تر می دانند ، حتی در مواردی که تعرفه های ترجیحی تحت EBA پایین تر هستند.

WITS از مفهوم تعرفه کاربردی کاربردی استفاده می کند که به عنوان کمترین تعرفه موجود تعریف می شود. اگر تعرفه ترجیحی وجود داشته باشد ، از آن به عنوان تعرفه کاربردی استفاده می شود. در غیر این صورت ، از تعرفه کاربردی MFN استفاده خواهد شد.

سطح خط تعرفه ملی (TLL)

هر برنامه ملی تعرفه محصولات را به روش های کمی متفاوت تعریف می کند. کشورها عموماً برنامه های تعرفه خود را بر اساس نامگذاری سیستم هماهنگ سازمان گمرک جهانی (HS) ، که از طریق همکاری های بین المللی در دهه 1970 و 1980 به عنوان یک اقدام تسهیل تجاری پدیدار می شوند ، پایه گذاری می کنند.

HS محصولاتی را با استفاده از شش رقم ، از 010110 (اسب های خالص پرورش اسب ، الاغ و نین ها) تا 970600 (آثار هنری عتیقه بیش از 100 سال در سن) مشخص می کند. سپس کشورها رقم های اضافی را برای تمایز بین خطوط مختلف تعرفه ضمیمه می کنند. گرافیک های زیر نشان می دهد که برنامه تعرفه ایالات متحده در سال 2005 دارای سه خط تعرفه مختلف در زیر HS Sub-Heading 950611 (اسکی) است.

برخی از کشورها خطوط تعرفه ای را حتی برای اهداف آماری تفکیک می کنند. به عنوان مثال ، خط تعرفه ایالات متحده با 8 رقم جدا شده است.