تاریخ بورس اوراق بهادار

از ابتدای فروتنانه آنها در قهوه خانه های لندن ، بورس اوراق بهادار از مراکز فیزیکی که در آن سهام مبادله می شود ، به سوپر رایانه ها و بورس الکترونیکی سهام و سهام منتقل شده است.

مبادله سهام

هنگامی که مردم در مورد بورس اوراق بهادار صحبت می کنند ، آنها در واقع در مورد هزاران شرکت صحبت می کنند که بخشی از خود را برای سرمایه گذاری قرار داده اند و بورس اوراق بهادار یک مکان فیزیکی است که در آن می توان آن سهام یک شرکت را خریداری و فروخت. سهامگرانی که سرمایه گذاری می کنند ، از طریق خرید سهام ، بخشی از شرکت را در اختیار دارند ، به شرکت هایی که در آن سرمایه گذاری می کنند با پول لازم برای کار ، گسترش و ورود به سرمایه گذاری هایی که باعث سودآوری آنها می شود ، کمک می کنند. در عوض ، بیشتر شرکت ها (به هیچ وجه همه-در واقع برخی از صادرکنندگان سهم بسیار با ارزش نیستند!) سود خود را با سهامداران در قالب سود سهام به اشتراک می گذارند.

بورس اوراق بهادار از زمانی شروع شد که وام دهندگان پول در اروپا شروع به پر کردن شکاف هایی که بانک ها در حال ترک بودند. آنها بدهی را بین خودشان (بورس اوراق بهادار پراکنده) معامله کردند ، که بیشتر وام های با بهره بالا برای اوراق بهادار بودند. در سال 1300 ، ونیزی ها تجارت اوراق بهادار صادر شده توسط سایر دولت ها را آغاز کردند. آنها اطلاعات مربوط به مسائل مربوط به فروش را در صفحات نوشتند و هر زمان که با مشتری ملاقات می کردند ، آنها را حمل می کردند.

اولین مورد در نظر گرفته شده ، بورس اوراق بهادار Antwerp در سال 1531 تأسیس شد. برای شروع ، آنها فقط با سفته ها و اوراق قرضه سروکار داشتند. در دهه 1600 ، شرکت های انگلیس ، هلندی و فرانسوی که تجارت می کردند ، دستور دولت برای تجارت در هند شرقی را دریافت کردند. با این حال ، این سفرها خطرناک بودند و سود کاملاً ایمن نبود.

دزدان دریایی و هوای نامساعد عوامل خطرات مورد نیاز برای جلوگیری از آن بودند. بنابراین صاحبان کشتی سهم در سود را به افرادی که مایل به سرمایه گذاری در این سرمایه گذاری هستند - ارائه دادند - در بعضی موارد چنین سهام فقط به یک سفر واحد متقاضی می شوند.

نتیجه ، شکل اولیه شرکتهای با مسئولیت محدود بود که سهام آنها بر روی کاغذ ثبت شده بود که می توانست به هر کسی که آماده برای پذیرش این خطر است ، منتقل شود. چنین نقل و انتقالات توسط کارگزاران سهام که برای انجام معاملات موفق باید از لحاظ جسمی با مشتریان خود حضور داشته باشند ، نظارت می شد. در لندن ، چنین کارگزاران سهام در کافی شاپ های شهر کار می کردند.

قوانین ، مقررات و ‘ریتمیک

نتیجه این همه رونق مالی در سالهای بعد - به ویژه در قرن 18th - بازرگانان سرمایه گذاری خود را در ابتکارات و مشاغل جدید سرمایه گذاری می کردند. مثل همیشه اتفاق می افتد ، به زودی ، دلالان برجسته شدند و خطرات فراتر از آنچه انتظار می رفت که از بازار انتظار می رود تحمل شود. به عنوان مثال ، در اواخر قرن ، گروهی از شرکای هند شرقی که از این شرکت خارج شده بودند ، سهام خود را کوتاه کردند و باعث تخریب نهایی آن شرکت و انحصار آن شدند. نتیجه-اولین مورد تنظیم بازار ، که در آن کوتاه مدت ممنوع بود.

و به همین ترتیب ، بورس اوراق بهادار به روشی که اکنون به آن عادت کرده ایم (یا حداقل روشی که تا زمان گسترش تجارت آنلاین در دهه گذشته عادت کرده ایم) توسعه یافتند - لندن در سال 1773 ، فیلادلفیا در سال 1790 و نیویورکدر سال 1792. اولین مبادله الکترونیکی مربوط به انجمن ملی فروشندگان اوراق بهادار به نقل از خودکار نقل قول های خودکار (NASDAQ) در سال 1971 بود - یکی از آنها که هیچ مکان فیزیکی برای ملاقات و بورس اوراق بهادار ندارد.

یکی دیگر از پیشرفت های جالب زمان ، شاخص سهام بود. برخلاف كسانی كه ممكن است ادعا كنند كه فقیران هنری وارنوم آمریكا با اولین لیست راه آهن خود در سال 1849 ، این مسئله را ایجاد كردند ، در واقع جان كاستاینگ بود كه در سال 1698 شروع به ارسال قیمت سهام و کالاها بر روی دیوارهای قهوه خانه لندن داد كه متعلق به آن است. جاناتان میلز.

معیار امروز برای درک نحوه عملکرد بورس اوراق بهادار ایالات متحده ، میانگین صنعتی داو جونز است که در سال 1885 توسط چارلز داو و ادوارد جونز که ویراستار وال استریت ژورنال بودند تشکیل شده است. DOW شاخصی از 30 شرکت دولتی با سرمایه بالا است و به طور کلی ، اگر DOW بالا برود سرمایه گذاران خوش بین هستند. اگر پایین بیاید آنها بدبین هستند.