سویا: مقدمه ، بهبود و استفاده در هند - مشکلات و چشم انداز

شروع بهره برداری تجاری سویا در هند تقریباً چهار دهه است. در این دوره ، محصول رشد بی نظیری در منطقه و تولید نشان داده است. سویا خود را به عنوان یک محصول بزرگ بارانی در سیستم زراعی بارانی از هند مرکزی و شبه جزیره مستقر کرده است. معرفی سویا منجر به افزایش شدت برداشت و افزایش نتیجه سودآوری در واحد زمین شد. در هند ، سویا همچنان به عنوان یک محصول عمده دانه بارانی بارانی باقی خواهد ماند. تعدادی از انواع که پرورش یافته اند منجر به این رشد بی سابقه شده اند. مطالعات شبیه سازی و تظاهرات در مزرعه نشان می دهد که با انواع فعلی ، پتانسیل باران سویا در هند حدود 2. 1 تن در هکتار در برابر بهره وری متوسط ملی فقط 1. 2 تن در هکتار است. از این رو ، شکافهای بزرگ بین پتانسیل و بازده واقعی برداشت شده توسط کشاورزان وجود دارد. باریک شدن این شکاف عملکرد ممکن است منجر به دو برابر شدن تولید سویا شود. سیستم تحقیقات ملی کشاورزی تاکنون در برآورده کردن خواسته های تحقیقاتی جامعه کشاورزی و صنعتی موفق بوده است. پیشرفت های بیشتر در عملکرد دانه سویا و کیفیت روغن سویا با استفاده از روشهای تحقیق جدید و با بهره برداری از پیشرفت های اخیر در زیست شناسی امکان پذیر است.

روی نسخه خطی کار می کنید؟

سویا (Glycine Max L. Merril) مهمترین حبوبات بذر جهان است که به 25 ٪ از روغن خوراکی جهانی کمک می کند ، حدود دو سوم پروتئین جهان برای تغذیه دام. وعده غذایی سویا یک ماده با ارزش در غذاهای فرموله شده برای مرغ و ماهی است. کشت و استفاده از سویا می تواند به آغاز عصر کشاورزی چین بازگردد. تدوین های پزشکی چین ، قدمت 6000 سال ، به استفاده از آن برای مصرف انسان اشاره می کند [12]. به قرن ها به جمعیت چین ، ژاپن ، کره ، منچوریا ، فیلیپین و اندونزی ، سویا به معنای گوشت ، شیر ، پنیر ، نان و روغن است. این به خوبی می تواند دلیل باشد ، چرا در این کشورها ، این کشور را به دست آورده است مانند "گاو میدان" یا "طلا از خاک" [8]. به دلیل ترکیب اسیدهای آمینه ، پروتئین سویا پروتئین کامل نامیده می شود. ارزش تغذیه آن در بیماری های قلبی و دیابت به خوبی شناخته شده است. قابل توجه است که نوزادان چینی که از شیر سویا به جای شیر گاو استفاده می کنند ، عملاً عاری از ریکت ها هستند. امروز ، ایالات متحده ، برزیل و آرژانتین تولید کنندگان "بزرگ 3" جهان هستند (جدول 1). تطبیق پذیری سویا اخیراً در غرب به رسمیت شناخته شد. در حدود سال 1921 ، چین حدود 80 ٪ از سویا جهان را تولید کرد [4]. در هند ، سویا در قرن دهم میلادی از طریق مسیرهای هیمالیا از چین معرفی شد و همچنین توسط بازرگانان اندونزی از طریق برمه (اکنون میانمار) وارد شد. در نتیجه ، سویا به طور سنتی در مقیاس کوچک در هیماچال پرادش ، کومائون هیلز از اوتار پرادش (اکنون اوتارانچال) ، بنگال شرقی ، تپه های Khasi ، Manipur ، Naga Hills و بخش هایی از هند که مادیا پرادش را پوشش می دهد ، رشد کرده است. همچنین گزارش شده است که قاره هند مرکز ثانویه برای اهلی کردن محصول پس از چین است [9 ، 11 ، 18]. در حال حاضر ، هند در رده پنجم منطقه و تولید در جهان پس از ایالات متحده ، برزیل ، آرژانتین و چین قرار دارد (جدول 1). سهم هند در منطقه سویا جهانی 10 ٪ است ، اما سهم در کل دانه سویا در جهان تنها 4 ٪ است که نشان دهنده سطح ضعیف بهره وری محصول در هند (1. 1 تن در هکتار) در مقایسه با سایر درباریان است (میانگین جهانی2. 2 تن در هکتار).

سناریوی هندی

سویا محصول دانه روغنی Numero Uno در هند است. سویا در یک دوره بسیار کوتاه با حدود 10 میلیون هکتار در زیر کشت آن به یک محصول بذر روغنی مهم در هند تبدیل شده است. هند برای کشت سویا به پنج منطقه کشاورزی مشترک تقسیم می شود. اینها منطقه شمالی تپه ، منطقه دشت شمالی ، منطقه شمال شرقی ، منطقه مرکزی و منطقه جنوبی هستند. انواع خاصی برای هر منطقه منتشر شده است که متناسب با شرایط کشاورزی آنها است. رشد بی سابقه ای در سویا رخ داده است. منطقه ای که در سال 1970 فقط 0. 03 متر هکتار بوده و در سال 2010 به 9. 30 میلیون هکتار رسیده است. میانگین بهره وری ملی از 0. 43 تن در هکتار در سال 1970 به 1. 36 تن در هکتار در سال 2010 افزایش یافته است (شکل 1).

تغییرات دهه در منطقه و تولید سویا در کشور

ایالت های مهم در حال رشد سویا عبارتند از مادیا پرادش ، ماهاراشترا ، راجستان ، کارناتاکا ، آندرا پرادش و چاتیسگار (شکل 2). با توجه به گسترش سریع ، محصول از منطقه و تولید بقیه دانه های روغنی در سالهای 2006-07. سویا اکنون به طور عمده به عنوان محصول بارانی در رگ ها و خاک های مرتبط با میانگین بارندگی در فصل زراعی 900 میلی متر رشد می کند که این امر در مکانها و سالها بسیار متفاوت است. معرفی سویا در این مناطق منجر به تغییر در سیستم برداشت از فصل بارانی شده است که به دنبال آن گندم یا سیستم نخود فرنگی پس از باران (گندم/نخود) به سویا و به دنبال آن گندم یا نخود (سویا-گرگ/نخود). این امر منجر به افزایش شدت برداشت و افزایش نتیجه سودآوری در واحد اراضی واحد شده است. معرفی سویا به بهبود شرایط اقتصادی اقتصادی تعداد زیادی از کشاورزان کوچک و حاشیه ای کمک کرده است که احتمالاً به دلیل این واقعیت است که حتی تحت حداقل ورودی های کشاورزی ، شیوه های مدیریت و بندهای آب و هوایی ، بازده سودآور را به کشاورزان واگذار می کند. در حقیقت ، سویا یکی از انعطاف پذیر ترین محصولات برای فصل بارانی خاریف است زیرا با وجود شرایط آب و هوایی ناچیز در گذشته اخیر ، این محصول عملکرد خود را حفظ کرده است. منطقه زیر سویا در کمربند عرض جغرافیایی حدود 15 تا 25 درجه سانتیگراد شامل ایالت های مادیا پرادش ، ماهاراشترا ، راجستان ، چاتیسگار ، آندرا پرادش و کارناتاکا پخش می شود. این ایالت ها در کنار هم به حدود 98 ٪ از کل تولید سویا در کشور کمک می کنند. در سالهای اخیر ، سویا افزایش سریع منطقه در مناطق جنوبی کشور ، به ویژه در ایالت های ماهاراشترا ، آندرا پرادش و کارناتاکا را نشان داده است. مادیا پرادش از ابتدای آغاز نقش اصلی در منطقه سویا و تولید داشته است که در حال حاضر 59 ٪ از منطقه و تولید را به دنبال دارد و پس از آن ماهاراشترا با سهم 28 و 26 ٪ از نظر مساحت کل و تولید کشور. این محصول در بیشتر مناطق هند قابل رشد است و کشورهایی مانند ایالت های شمال شرقی ، هیماچال پرادش و جهخند ، از پتانسیل خوبی از سویا برخوردار هستند.

منطقه و تولید سویا در ایالت های مختلف (2010)

اقتصاد نفتی خوراکی

هند پنجمین اقتصاد بزرگ روغن نباتی در جهان دارد. پس از غلات ، دانه های روغنی دومین کالای بزرگ کشاورزی هستند که 14 ٪ از منطقه ناخالص محصول را در کشور تشکیل می دهند. با این حال ، این کشور با وارد کردن تقریباً 50 ٪ از نیاز خود ، تقاضای نفتی خود را برآورده می کند. به دلیل افزایش جمعیت و بهبود وضعیت اقتصادی جمعیت ، سرانه مصرف روغن گیاهی بسیار سریع در حال افزایش است. تقاضا در مقایسه با 4 کیلوگرم در سال در سال 1961 به حدود 12. 6 کیلوگرم در سال افزایش یافته است و تقاضای پیش بینی شده برای سال 2015 و 2020 به ترتیب 14. 57 و 16. 38 کیلوگرم در سال است. برای برآورده کردن این تقاضا ، این کشور به نزدیک به 18. 3 و 21. 8 میلیون تن روغن خوراکی نیاز دارد. در این سناریو ، سویا می تواند نقش محوری ایفا کند. با توجه به پیشرفت در آگاهی از بیوشیمی لیپید و امکان افزایش کیفیت و عملکرد روغن خوراکی در سویا ، این پتانسیل تبدیل شدن به یک محصول اصلی تولید روغن در سراسر جهان است.

سویا 40 و 25 ٪ به کل دانه های روغنی و تولید نفت خوراکی کشور کمک می کند و با صادر کردن وعده های غذایی سویا ، ارز خارجی ارزشمندی کسب می کند. ظرفیت خرد کردن فعلی صنعت پردازش سویا حدود 20 میلیون تن در سال با تولید کل سالانه 12. 0 میلیون روغن سویا است. در مورد الگوی مصرف ، 100 ٪ روغن سویا تولید شده در کشور در داخل کشور مصرف می شود ، و 8-10 ٪ از کل سویا تولید شده در خانه ها برای اهداف مستقیم مواد غذایی مصرف می شود. سی و پنج درصد از کل وعده های غذایی سویا تولید شده راه خود را به بازار داخلی می رساند.

سرپرست فارکس

سویا به دلیل صادرات کیک روغنی دفع شده سویا (DOC) یک عامل اصلی ارز است. صادرات DOC سویا از 1،321 میلیون روپیه در سالهای 1986-87 به 8000 میلیون روپیه تا سال 2010-11 افزایش یافته است. کل هزینه های روغن خوراکی وارداتی با درآمد صادرات توسط سویا جبران شد. در حقیقت ، Doc موفقیت سرمایه گذاری سویا ، از زمان آغاز کشت تجاری آن در هند ، کم و بیش به صادرات کیک روغن سویا دفع شده وابسته است. قیمت سویا که توسط کشاورزان بدست آمده است ، همیشه بسیار بالاتر از حداقل قیمت پشتیبانی اعلام شده توسط دولت به دلیل قیمت های بهتر توسط Doc هندی در بازارهای بین المللی بوده است. با این حال ، این قیمت ها به دلیل فراز و نشیب در قیمت های بین المللی DOC ، نوسان زیادی داشته است و وابستگی کل سرمایه گذاری سویا در هند به صادرات DOC نگران کننده است. سویا به عنوان یک کالای بین المللی و ایالات متحده ، برزیل و آرژانتین که بازیکنان بزرگی هستند ، وابستگی سویا در هند به صادرات DOC ممکن است کشت سویا را در هند تهدید کند. بنابراین ، نیاز فوری برای افزایش مصرف داخلی DOC وجود دارد ، بنابراین وابستگی به بازارهای بین المللی به حداقل می رسد.

امنیت تغذیه سویا

ترکیب شیمیایی منحصر به فرد بذر سویا ، که شامل تعداد ترکیبات مغذی مانند ایزوفلاوون ، توکوفرول و لسیتین علاوه بر 20 ٪ روغن و 40 ٪ پروتئین است ، آن را به یکی از با ارزش ترین محصولات زراعی زراعی در جهان تبدیل کرده است. غذای حاصل از سویا به طور کلی فواید سلامتی را فراهم می کند و منبع ارزان تری از پروتئین با کیفیت بالا است. این محصول پتانسیل از بین بردن سوء تغذیه پروتئین حاکم در بخش های ضعیف جامعه در کشور دارد. ارزی که از صادرات وعده های غذایی سویا به دست آمده است ، ترغیب تخلیه پروتئین با کیفیت بالا از کشوری است که بخش فقیر جامعه با قیمت مناسب به آن نیاز دارد. استفاده از سویا برای مصارف مواد غذایی در هند بسیار ناچیز است [2] و برای ترکیب با سایر غذاها به کار نیاز دارد تا طعم آن قابل قبول باشد. پروتئین سویا با کیفیت بالا باید در رژیم غذایی روزانه توده های هندی قرار گیرد تا سوء تغذیه گسترده پروتئین انرژی را کاهش دهد. دولت هند و همچنین بخش خصوصی باید برای افزایش مصرف مواد غذایی از سویا در کشور رویکرد تهاجمی داشته باشند.

محدودیت های تولید سویا

علی رغم اینکه سریعاً برای پوشش و تولید کل قدم برداشته است ، سویا هنوز از جبهه بهره وری رنج می برد. تعدادی از محدودیت ها وجود دارد که مربوط به جنبه های آب و هوا ، edaphic ، تولید و فناوری است که در زیر ذکر شد که مانع بهره وری بالاتر می شود.

بیشتر منطقه تحت کشت سویا بارانی است.

رفتار نامنظم موسمی که بر کاشت تأثیر می گذارد.

تنوع مکانی و زمانی بزرگ در بارندگی.

استرس رطوبت خاک در مراحل رشد بحرانی ، به ویژه مرحله پر کردن بذر.

استرس درجه حرارت بالا در مراحل رشد بحرانی.

تداخل های بیوتیک به رشد محصول.

اتخاذ ضعیف فناوری تولید بهبود یافته - توانایی پوشش ریسک را کم می کند.

تک رنگ و تنوع متنوع ضعیف شانس خطر را افزایش می دهد.

در دسترس بودن به موقع ورودی های با کیفیت.

اطلاعات فنی ضعیف/ناکافی.

استفاده ضعیف در زنجیره غذایی به دلیل ویژگی های عطر و طعم لوبیا سویا.

بلوک های جاده ای در استفاده به عنوان پالس به دلیل ویژگی های سخت پخته شده سویا.

ننگ روانی و عادتهای غذایی معمولی.

عدم آگاهی در مورد مزایای سلامتی/تغذیه ای.

حضور عوامل ضد تغذیه ای در سویا.

کارآفرینی محدود برای پردازش.

بهبود ژنتیکی سویا

برای سهولت در دسترس بودن نفت و پالس های خوراکی ، دولت هند به طور مداوم تلاش کرده است تا برنامه های تحقیق و توسعه را از طریق TMO (1986) و TMOPM (1991) و 2004 به بعد از طریق برنامه های ISOPOM انجام دهد. ICAR پروژه تحقیقاتی هماهنگ شده All India را در مورد سویا (AICRPS) در سال 1967 آغاز کرد. سرانجام ، ICAR مرکز تحقیقات ملی سویا (که اکنون به اداره تحقیقات سویا در طول طرح Xith ارتقا یافته است) در هندوره در مرکز هند در سال 1987 فقط در سال 1987 تأسیس کردحدود 1. 5 میلیون هکتار ، تقریباً یک ششم از پوشش حاضر توسط محصول. در حال حاضر ، سویا در منطقه و تولید قابل کشت از زیرزمین و ریبانده/خردل پیشی گرفته است ، دو دانه اصلی خوراکی در بین نه دانه روغنی رشد یافته در کشور.

تحقیقات سویا در هند توسط اداره تحقیقات سویا (DSR) و همه پروژه تحقیقاتی هماهنگ شده در مورد سویا (AICRPS) دنبال می شود. AICRPS بخشی جدایی ناپذیر از DSR با 8 اصلی ، 14 زیر و 16 مرکز داوطلبانه است که در سراسر کشور پخش شده است. این سیستم برای انجام تحقیقات با کیفیت به تجهیزات منابع انسانی و زیرساخت ها مجهز است. سویا از طریق تلاش های یکپارچه خود و با حمایت از صنعت سویا ، سازمان های غیردولتی و کشاورزان نقش مهمی در اقتصاد نفتی کشور دارد. پیشرفت در مؤلفه تحقیق به اوج های بهبود یافته و فن آوری های تولید خاص منطقه ای کشاورزی و ماژول های حفاظت از محصولات زراعی ، محرک در ایجاد انگیزه در سایر مؤلفه های سیستم تولید برای عملکرد در هارمونی منجر به رشد بی نظیر محصول و وضعیت اقتصادی اقتصادی اقتصادی بوده است. از کشاورزان کوچک و حاشیه ای.

منابع ژنتیکی سویا

مدیر تحقیقات سویا یک سایت ملی ژرمپلاسم فعال (NAGS) برای سویا است. همچنین مخزن ملی انواع سویا و ژرمپلاسم است. منابع ژنتیکی سویا از ابتدای پروژه به طور گسترده ای تقویت ، ارزیابی و مستند شده است ، و مجموعه کل اکنون 4،248 الحاق سویا کشت شده ، 36 الحاق نسبی وحشی متعلق به GP-3 و پیشرو وحشی سالانه Cultigen است. از گلیسین سوجا. منابع ژنتیکی سویا به طور گسترده ای تقویت ، ارزیابی و مستند شده است و یک مجموعه اصلی متشکل از 51 الحاق تهیه شده است. تعدادی از منابع ژنتیکی نخبه که دارای صفات خاص هستند برای استفاده بیشتر از طریق برنامه های پرورش مشخص شده اند (جدول 2).

برنامه پرورش سویا با غربالگری 1400 خط ژرمپلاسم موجود در سال 1970 برای مقاومت در برابر زنگ زدگی و YMV در Pantnagar آغاز شد ، اما هیچ یک از این موارد مقاوم نبودند. بنابراین ، از وزارت کشاورزی ایالات متحده (USDA) خواسته شد تا کل مجموعه ژرمپلاسم سویا را به هند اهدا کند. در مجموع حدود 3500 خط ارسال شده به هند ، از این تعداد ، دو خط - PI171443 [یک سویا کشت شده (G. Max) ، در اصل از چین] و فرموسانا گلیسین (یک سویا وحشی ، همچنین از چین) کاملاً مقاوم در برابر زرد بودندموزائیکشش خط - Fusanaridaizu (PI200465) ، Gakubun (PI200466) ، Hondadaizu (PI200477) ، Keburi (PI200490) ، Komata (PI200492) و PI224268 - همه از ژاپن ، مقاومت در برابر زنگ زدگی بودند [17]. مطالعات ژنتیکی نشان داد که میراث مقاومت در برابر زنگ زدگی توسط یک ژن غالب واحد کنترل می شود [15] ، در حالی که وراثت موزائیک زرد توسط دو جفت ژن مغلوب کنترل می شد [16]. این منابع مقاوم در یک برنامه هیبریداسیون مورد استفاده قرار گرفتند ، و تعدادی از گونه ها ساخته شدند که مقاومت را با پتانسیل عملکرد بالا و زنده ماندن بذر خوب ترکیب می کنند.

پرورش انواع مختلف

انواع بهبود یافته ، در هر محصول ، برای دستیابی به بهره وری بالاتر ضروری است. بر خلاف گونه های سنتی ، این گونه ها با شخصیت های خاصی مانند بازده بالاتر ، تحمل به فشارهای مختلف بیوتیک و غیر زنده و مدت زمان بلوغ مناسب برای چرخش خاص محصول توسعه یافته اند. سویا یک گیاه کوتاه است و از طول روز بسیار حساس است. این منجر به سازگاری باریک انواع سویا در طول عرض جغرافیایی و زمان کاشت می شود. تاریخ توسعه انواع سویا در هند نسبتاً جدید است. معرفی سویا در سال 1963 با محاکمات انجام شده در دانشگاه های کشاورزی پانتناگار و جابلپور ، با استفاده از انواع مختلف ایالات متحده آغاز شد. انواع امیدوارکننده در این آزمایشات مانند براگ و کلارک 63 برای کشت آزاد شد. در طی سالهای 1980-1990 ، از این گونه ها به عنوان والدین برای توسعه انواع بیشتر در شرایط هند استفاده شد. انواع توسعه یافته پس از سال 1990 از خطوط پرورش و انواع بومی توسعه یافته در برنامه های هیبریداسیون استفاده شده است. عملکرد سویا در مقایسه با تنوع سنتی کالیتور چهار بار بهبود یافته است. گونه های توسعه یافته از سال 1990 در "چرخه انتخا ب-2" گروه بندی شده اند. انواع چرخه انتخاب 1 با توجه به تعداد زیاد غلاف در هر گیاه و وزن بذر ، مدت زمان کوتاه ، 4 برابر بیشتر از انواع بومی کالیتور تولید کرده اند. زیست توده افزایش یافته است. گونه های موجود در چرخه انتخا ب-2 19 ٪ عملکرد بالاتر از انواع چرخه انتخاب 1 را نشان داد. این افزایش به دلیل بهبود شاخص برداشت و مدت زمان پر کردن بذر بود. افزایش ژنتیکی عملکرد در سویا و ثبات آن در شرایط بارانی مورد توجه قرار گرفته است. گیاه ایده آل سویا برای عملکرد بالا باید عادت رشد تعیین کننده یا نیمه تعیین کننده (مناسب برای فصل رشد کوتاه) ، دوره و غیر مسکونی ، دوره نوجوانان طولانی ، برگهای گسترده برای حداکثر رهگیری نور ، رشد سریع LAI و مدت زمان پر کردن بذر و بلوغ داشته باشد. مدت زمان 95-100 روز. سرعت سریعتر توسعه LAI باعث می شود حداکثر رهگیری نور و رشد علفهای هرز را محدود کند. بسیاری از انواع بهبود یافته قادر به عملکرد 3-4 تن در هکتار هستند. کاراکترهای مهم عملکردی تعداد زیادی غلاف در واحد سطح ، دانه/غلاف و اندازه بذر دارند.

میزان بهبود ژنتیکی در عملکرد از طریق هیبریداسیون و انتخاب قابل توجه بوده است. برآوردهای اخیر نشان می دهد که بازده سویا با سرعت 23 کیلوگرم در هکتار در سال بهبود می یابد [19]. Wilcox [21] تخمین زده است 60 ٪ در بازده بذر طی 60 سال گذشته از طریق برنامه های تولید سویا در بخش دولتی منطقه تولید سویا شمالی ایالات متحده آمریکا. میانگین تولید جهان 2. 6 تن در هکتار است. در هند ، بازده سویا از 700 به 1000 کیلوگرم در هکتار بهبود یافته است. این افزایش بیشتر از طریق بهبود شاخص برداشت ، افزایش زیست توده ، تعداد زیاد غلاف/گیاه و افزایش مدت زمان پر کردن بذر انجام شده است. افزایش ژنتیکی سالانه در عملکرد بذر بین سالهای 1969 و 1993 تقریباً 22 کیلوگرم در هکتار بوده است.[10]بسیاری از انواع سویا هند پتانسیل 2-3 تن در هکتار را دارند ، در حالی که برخی می توانند تا 4 تن در هکتار داشته باشند. بهبود بیشتر در عملکرد بستگی به تنوع ژنتیکی والدین ، وصل شدن از دست دادن عملکرد به دلیل استرس و بهبود معماری ژنتیکی گیاه دارد.

علاوه بر عملکرد ، سایر شخصیت های اساسی مورد نیاز سویا در مناطق استوایی مقاومت در برابر خرد شدن غلاف و ماندگاری بذر خوب است. گونه ها باید پس از رسیدن به بلوغ برداشت ، در برابر تأخیر 7-10 روزه در برداشت مقاومت کنند و باید حداقل 70 ٪ جوانه زنی را پس از 8-9 ماه ذخیره در شرایط محیط داشته باشند. بسیاری از انواع بهبود یافته اخیراً منتشر شده در برابر خرد شدن غلاف تحمل دارند و از قابلیت ذخیره بذر قابل قبول برخوردار هستند. با این حال ، گونه های بذر جسورانه ذاتاً مستعد از دست دادن زنده ماندن سریعتر از انواع کوچک دانه هستند.

بسیاری از فشارهای بیوتیک ، که باعث کاهش بهره وری سویا در شرایط هند می شود ، بیماری هایی مانند ویروس موزائیک زرد ، زنگ زدگی ، ریزوکتونیا ، آنتراکنوز و غیره است و آفات حشره ای مانند مگس ساقه ، سوسک شبکه و گلبولهای مختلف. نیاز به تقویت سلامت خاک با استفاده از عوامل کنترل بیولوژیکی که ممکن است بیماریهای ریشه و نماتدها را کنترل کنند. انواع مقاوم در برابر بسیاری از این فشارها مقاوم/تحمل پذیر است و کار ادامه دارد. خشکسالی به عنوان یک محصول بارانی ، یک استرس مهم غیر زنده است که باعث محدودیت بهره وری سویا در هند می شود. بنابراین ، تحمل به خشکسالی یکی از مهمترین مناطقی است که برنامه فعلی پرورش متمرکز است. با نگاهی به تغییرات آب و هوایی آینده ، برنامه های پرورش نیز بر توسعه انواع با تحمل به شرایط درجه حرارت بالا متمرکز شده است. با وجود مشخصات غذایی غنی ، استفاده از سویا در مواد غذایی به دلیل طعم لوبیا (لیپوکسیژنازها) و وجود عوامل ضد تغذیه مانند مهار کننده تریپسین محدود شده است. پرورش شخصیت های با کیفیت و توسعه انواع مواد غذایی در آینده به یک هدف مهم در آینده تبدیل می شود.

تعداد کل انواع آزاد شده/شناسایی شده در هند تا تاریخ 102 است. از این حداکثر تعداد گونه ها ، (38) برای منطقه مرکزی ، (22) برای منطقه تپه شمالی ، (23) برای منطقه دشت شمالی ، (23) آزاد شده است ((22)24) برای منطقه جنوبی ، و (5) برای منطقه شمال شرقی. برخی از این گونه ها نژادهای زمینی یا انتخابی از آنها هستند و از مدت طولانی شناخته شده اند. اینها (الف) استخر از گونه های بومی بذر سیاه مانند Bhat یا Bhatmash است که نمایانگر زیستگاه منطقه تپه شمالی است ، اما همچنین در جیب های پراکنده هند مرکزی تحت نام های کالیتور و Kala Hulga کشت می شود. استخر بذر زرد از منطقه شمالی یا ته گراوال که در حال حاضر توسط JS 2 نشان داده شده است ، و (ج) استخر از گونه های بومی با انواع کوچک و زرد رنگ که توسط نوع 49 نشان داده شده است.، در حالی که در شمال شرقی هند رشد می کرد ، فرقه های دانه ای از نوع زرد رنگ رشد کردند. این نژادهای زمینی به سه نوع افزایش یافته است. Kalitur ، JS-2 و Type 49. این شامل نسخه های مرکزی و همچنین دولت است. اکثر انواع هند با استفاده از والدین عجیب و غریب توسعه یافته است. بسته به سابقه پرورش آنها ، انواع هند را می توان به دو مورد گروه بندی کرد. گروه اول شامل انواع مختلفی است. براگ ، لی ، بهبود یافته Pelican ، Hardee ، Monetta ، Shilajeet ، CO 1 ، Gujarat Soy 1 ، Gujarat Soy 2 ، VL Soy 2 و JS 71-05 که تکامل آنها را مدیون انتخاب مستقیم از مواد عجیب و غریب و بومی است. گروه دوم شامل بخش عمده ای از انواع هند است که از طریق هیبریداسیون و جهش در/در بین انواع گروه اول توسعه یافته است. برنامه های پرورش سویا در سراسر کشور نیز در توسعه انواع مختلف با شخصیت های خاص از مقاومت در برابر فشارهای بیوتیک و غیر زنده ، سوله های زراعی ویژه ، الزامات مهم پردازش و صفات کیفیت خاص محصول موفق بوده اند (جدول 3).

از تکنیک های سنتی پرورش برای بهبود عملکرد و سایر صفات استفاده شده است. بازده در 60 سال گذشته 60 ٪ افزایش یافته و 3900 گونه سویا در سراسر جهان آزاد شده است. ظهور تکنیک های مولکولی باعث پیشرفت سویا شده است. توانایی دنباله ژنوم ، استفاده از ژنومیک عملکردی ، نقشه برداری ژن ، تجزیه و تحلیل QTL و توسعه تراریخته باعث تسریع در بهبود سویا می شود. سویا Roundup Preditup Glyphosate (RR) سویا بسیار رشد یافته GE در جهان است. این تکنیک های مولکولی آینده برنامه های پرورش است. در نتیجه ، سویا می تواند به یک محصول اصلی برای تولید پروتئین با کیفیت بالا ، روغن سالم و روغن برای بیودیزل تبدیل شود.

سویا با تعداد پاتوژن های قارچی ، باکتریایی ، ویروسی و نماتدها مورد حمله قرار می گیرد. مهمترین مورد آن زنگ زدگی سویا ، پوسیدگی ریشه فیتوفتورا ، ساقه ساقه ، بلیت باکتریایی ، ویروس موزائیک سویا و کیست سویا است. در هند ، بیماری های رایج عبارتند از زنگ زدگی ، ویروس موزائیک زرد ، پوسیدگی ذغال و پوسیدگی ریشه ریزوکتونیا. زنگ زدگی در جنوب هند رواج دارد. مقاومت در برابر زنگ زدگی توسط یک ژن غالب RPP اداره می شود. چهار آلل RPP1 - RPP4 در مکانهای مختلف گزارش شده است [6 ، 7]. انواع هند PS 1024 ، PS 1029 و JS 80-21 تحمل زنگ زدگی دارند. به منظور جستجوی منابع مقاومت ، مجموعه Germplasm در نقاط داغ نمایش داده می شود. دو خط EC 241778 و EC 241780 مقاومت نشان می دهند. توسعه انواع مقاوم در برابر YMV مانند PK 416 و PS 564 توسط منبع مقاومت PI 171443 (UPSM 534) امکان پذیر شد و باعث شده کشت سویا در شمال هند امکان پذیر باشد [17]. پرورش فعال برای به دست آوردن انواع مقاومت در برابر بیماری های متعدد ، نیاز به پایداری در تولید سویا.

مخرب ترین آفات حشرات سویا شامل انواع فیدرهای شاخ و برگ ، ساقه ساقه ، گرم غلاف گرم و اشکال استینک است. اگرچه تلاشهای قابل توجهی در زمینه پرورش انواع مقاوم به حشرات انجام شده است ، اما موفقیت محدودی حاصل شده است [5]. در هند ، خطوط ژرمپلاسم و خطوط پرورش نخبه به دلیل مقاومت در برابر آفات حشرات ، به عنوان مثال ، پرواز ساقه ، سوسک کمربند و انحطاط به دست می آیند. Sharma و Shukla [13] خطوط ژرمپلاسم TGX 855-53D و DS 396 را به عنوان مقاوم در برابر دفع کننده ها شناسایی کردند. پیشوای وحشی سویا ، G. Soja ، منبع امیدوار کننده ای برای مقاومت در برابر کاترپیلار مودار بیهار است [14].

ابتکارات پرورش مبتنی بر کشاورزی ثانویه

با وجود مشخصات غذایی غنی ، استفاده از سویا در مواد غذایی به دلیل طعم لوبیا (لیپوکسیژنازها) و وجود عوامل ضد تغذیه مانند مهار کننده تریپسین محدود شده است. پرورش شخصیت های با کیفیت و توسعه انواع مواد غذایی اهداف مهم پرورش در سویا است. علاوه بر رویکردهای متعارف پرورش ، ابزارهای جدیدی مانند معدن آلل ، انتخاب به کمک نشانگر (MAS) ، ژنومیک عملکردی و مهندسی ژنتیک برای دستیابی به اهداف طولانی گرامی دنبال می شوند.

کشاورزی ثانویه یک شرکت مهم مرتبط با محصولات زراعی را برای کشاورزان فراهم می کند تا درآمد خود را از تجارت مزرعه خود افزایش دهد و همچنین ثبات و بیمه ای را برای اقتصاد محصول در کشور فراهم کند. اتکا به صادرات برای مدت طولانی نشانه سالم برای سویا در کشور منتشر نمی کند. برای ارتقاء کشاورزی ثانویه مبتنی بر سویا ، مدیر تحقیقات سویا ، ایندوره ، چندین ابتکار عمل جدید را به عهده گرفته است و با تعداد خوبی از فناوری ها که این موارد را تقویت می کنند ، ارائه شده است. تعدادی از خطوط دارای روغن زیاد (22-23 ٪) (AGS191 ، NRC7 ، G76) ، اولئیک بالا (42 ٪) (IC210 و NRC106) ، اسید لینولنیک پایین (4 ٪) (VLS 59) ، پروتئین بالا (44٪) (G288 و G688) ، NULL KTI (NRC 101 ، 102) ، لیپوکسیژناز تهی و انواع سبزیجات (NRC 105) شناسایی ، توسعه و ثبت شده اند.

چالش های آینده

بهره وری هند سویا هرچند از 426 کیلوگرم در هکتار در سالهای 1970-71 به 1،264 کیلوگرم در هکتار در سال 2011-12 افزایش یافته است ، که هنوز هم بسیار پایین تر از پتانسیل محصول در هند است. بنابراین ، بهره وری ضعیف و نوسان زیاد در آب و هوا و عملکرد در هند مضر است. مطالعات شبیه سازی انجام شده در سراسر هند نشان داده است که پتانسیل اقلیمی محصول 3000-3،500 کیلوگرم در هکتار است ، در حالی که پتانسیل باران 2،000-2،500 کیلوگرم در هکتار در برابر میانگین ملی 1100 کیلوگرم در هکتار است [1]. میانگین پتانسیل بارانی 2،000 کیلوگرم در هکتار نیز در تعداد زیادی از آزمایشات در مزرعه انجام شده در طول سالها در سراسر هند نشان داده شده است [3]. چندین عامل غیرقانونی اقتصادی ، بیوتیک و اجتماعی ، مسئول بهره وری ضعیف سویا در هند ، شناسایی شده اند ([20]). با این حال ، علت اصلی شکاف های بزرگ عملکرد بین پتانسیل عملکرد بارانی و بازده واقعی برداشت شده توسط کشاورزان به عدم پذیرش فناوری تولید بهبود یافته توسط کشاورزان نسبت داده می شود.

علیرغم ایجاد عدم پذیرش فناوری ها به عنوان مهمترین دلیل برای رکود بهره وری سویا ، حفظ تمرکز بر تأمین فشار رو به بالا به تولید سویا و بهره وری در کشور در 20 سال آینده ، استراتژی های چند جانبه زیر تدوین شده استواد

بهبود بهره وری سویا از طریق توسعه فن آوری های جدید ژن.

تقویت و غنی سازی استخر ژن برای گسترش استخر انتخاب به همراه پرچم گذاری ژن برای اختصاص ارزش به ثروت ژنتیکی ما.

توسعه انواع جدید که در رژیم های مدیریت آینده نگر قرار می گیرد و می تواند فرصت های ایجاد شده با تغییر در الگوهای آب و هوا را مهار کند.

بهره برداری از قدرت هتروتیک برای ایجاد یک پنجره فرصت برای توسعه هیبریدها برای افزایش بیشتر پتانسیل عملکرد.

بهره برداری از ابزارهای جدید بیوتکنولوژیکی در انجام انتخاب کارآمد در بازه زمانی کاهش یافته.

توسعه گونه ها با متابولیسم استخراج کارآمد برای جذب در دسترس بودن فسفر و در دسترس بودن روی.

انواع پرورش دهنده هایی که می توانند با تنش های غیر زنده مانند کسری آب و زیاده خواهی ها کنار بیایند.

با استفاده از فناوری نوکلئاز انگشت روی ، مهار کننده تریپسین و سایر ژنهای نامطلوب می توانند حذف یا اصلاح شوند. یک ژن تیوماتین برای ژن پروتئین شیرین و کلونینگ ژنهای امگا و هیدروکسیل اسیدها می تواند سویا را به ارزش ترین محصول روغن تبدیل کند. هیچ محدودیتی از فناوری وجود ندارد. تخیل و تصمیمات جسورانه برای انجام ، فضایل کمیاب که سویا را به عقب نگه می دارد.

منابع

Bhatia vs ، Singh Piara ، Wani SP ، Chauhan GS ، Kesava Rao Avr ، Mishra AK ، Srinivas. K (2008) تجزیه و تحلیل بازده بالقوه و شکاف عملکرد سویا بارانی در هند با استفاده از مدل Cropgro-Soybean. Agric for Meteorol 148: 1252 1265

Bhatnagar PS ، Joshi OP (2004) وضعیت فعلی تولید و استفاده از سویا در هند. در: مجموعه مقالات کنفرانس تحقیقاتی سویا جهانی VII ، کنفرانس بین المللی پردازش و استفاده از سویا ، کنگره III Mundial de Soja (کنگره سویا برزیل) ، سویا Embrapa ، Londrina ، برزیل ، صص 26-37

Billore SD ، Joshi OP ، Dupare BU (2004) تأثیر تظاهرات خط مقدم بر تقویت گلیسین سویا Max L. بهره وری. J Oilseeds Res 21: 352-353

Bisaliah S (1988) توسعه سویا در هند. CGPRT NO. 5

Boethel DJ (1999) ارزیابی ژرم پلاسم سویا برای مقاومت در برابر حشرات. در: Clement SL ، Quisenberry SS (eds) منابع ژنتیکی گیاه جهانی برای محصولات مقاوم در برابر حشرات. CRC Press ، Boca Raton ، FL ، صص 101 129

هارتویگ EE (1986) شناسایی یک ژن چهارم مقاومت در برابر زنگ زدگی سویا. Crop Sci 26: 1135 1136

Hartwig EE ، Bromfield KR (1983) رابطه بین سه ژن که مقاومت خاصی در برابر زنگ زدگی در سویا دارند. Crop Sci 23: 237 239

Horvath AA (1926) در ترکیب خون خرگوش هایی که بر روی لوبیای سویا خام تغذیه می شوند ، تغییر می کند. J Biol Chem 68: 343-355

Hymowitz T (1990) سویا: داستان موفقیت. در: Janick J ، Simon JE (eds) پیشرفت در محصولات جدید. Timber Press ، Portland ، OR ، صص 159-163

Karmakar PG ، Bhatnagar PS (1996) بهبود ژنتیکی انواع سویا که از سال 1969 تا 1999 در هند منتشر شد. Euphytica 90: 95-103

KHOSHOO TN (1995) سرشماری تنوع زیستی هند ؛وظایف پیش روCurr Sci 69: 14-17

Krishnamurthy K ، Shivashankar K (1975) تولید سویا در کارناتاکا. فناوری UAS. سری ، شماره 12. U دانشگاه علوم کشاورزی ، بنگلور

Sharma AN ، Shukla AK (1993) غربالگری میدانی از ژرم پلاسم سویا برای مقاومت در برابر اشیاء حشرات و بیماری ها. Genet Soybean Newsl 20: 73-78

Singh RJ ، Nelson RL ، Chung GH (2007) سویا (Glycine Max (L.) Merr.). در: منابع ژنتیکی Singh RJ (ed) ، مهندسی کروموزوم و بهبود محصول. محصولات دانه روغنی ، جلد 4. CRC Press ، Boca Raton ، صص 13-50

Singh BB (1977) پرورش برای مقاومت در برابر زنگ زدگی سویا در هند. Rust Lett 1: 13-16

Singh BB ، Malick AS (1978) میراث مقاومت در برابر موزائیک زرد در سویا. نژاد Genet Genet Breed 38: 258 261

Singh BB ، Gupta SC ، Singh BD (1974) منابع مقاومت میدانی در برابر زنگ زدگی و بیماری های موزائیک زرد سویا. نژاد Genet Genet Breed 34: 400-404

Singh RJ ، Hymowitz T (1999) منابع ژنتیکی سویا و بهبود محصول. ژنوم 42: 605-616

Spepht JE ، Hume DJ ، Kumudini SV (1999) پتانسیل عملکرد سویا - دیدگاه ژنتیکی و فیزیولوژیکی. محصول SCI 39: 1560-1570

Tiwari SP (2001) سناریوی هندی و نیاز به منابع ژنتیکی سویا. در: مجموعه مقالات هند انجمن سویا 2001 در انجمن پردازنده های سویا هند ، Malviya Nagar ، Indore ، هند ، صص 48-57

Wilcox Jr (2001) شصت سال بهبود در خطوط نخبه سویا که توسعه یافته است. محصول SCI 41: 1711-1716

اطلاعات نویسنده

نویسندگان و وابستگی ها

مدیر تحقیقات سویا ، جاده خندوا ، ایندوره ، 452 001 ، M. P. ، هند

Dinesh K. Agarwal ، S. D. Billore ، A. N. Sharma ، B. U. Dupare & S. K. Srivastava

1. Dinesh K. Agarwal

همچنین می توانید این نویسنده را در PubMed Google Scholar جستجو کنید

همچنین می توانید این نویسنده را در PubMed Google Scholar جستجو کنید

همچنین می توانید این نویسنده را در PubMed Google Scholar جستجو کنید

همچنین می توانید این نویسنده را در PubMed Google Scholar جستجو کنید

همچنین می توانید این نویسنده را در PubMed Google Scholar جستجو کنید

نویسنده متناظر

حقوق و مجوزها

در مورد این مقاله

این مقاله را ذکر کنید

Agarwal ، D. K. ، Billore ، S. D. ، Sharma ، A. N. و همکارانسویا: مقدمه ، بهبود و استفاده در هند - مشکلات و چشم انداز. Agric Res 2 ، 293-300 (2013). https://doi. org/10. 1007/S40003-013-0088-0

دریافت شده: 04 آوریل 2013

پذیرفته شده: 20 سپتامبر 2013

منتشر شده: 16 اکتبر 2013

تاریخ انتشار: دسامبر 2013

این مقاله را به اشتراک بگذارید

هرکسی که لینک زیر را با آن به اشتراک بگذارید قادر به خواندن این محتوا خواهد بود: