حسابداری برای سرمایه گذاری

حسابداری برای سرمایه گذاری هنگامی اتفاق می افتد که وجوه برای یک ابزار سرمایه گذاری پرداخت می شود. نوع دقیق حسابداری به هدف سرمایه گذار و اندازه متناسب سرمایه گذاری بستگی دارد. بسته به این عوامل ، انواع حسابداری زیر ممکن است اعمال شود:

برای سرمایه گذاری در بلوغ برگزار می شود

اگر سرمایه گذار قصد داشته باشد سرمایه گذاری در تاریخ سررسید خود (که به طور مؤثر این روش حسابداری را به ابزارهای بدهی محدود می کند) داشته باشد و توانایی انجام این کار را داشته باشد ، سرمایه گذاری به عنوان سررسید طبقه بندی می شود. این سرمایه گذاری در ابتدا با هزینه ثبت شده است ، با تنظیمات استهلاک پس از آن برای بازتاب هرگونه حق بیمه یا تخفیف در آن خریداری شده است. همچنین ممکن است این سرمایه گذاری برای منعکس کننده هرگونه اختلال دائمی نوشته شود. هیچ تعدیل مداوم با ارزش بازار برای این نوع سرمایه گذاری وجود ندارد. این رویکرد را نمی توان برای ابزارهای سهام عدالت اعمال کرد ، زیرا آنها تاریخ بلوغ ندارند.

امنیت تجارت

اگر سرمایه گذار قصد دارد سرمایه گذاری خود را در کوتاه مدت برای سود بفروشد ، سرمایه گذاری به عنوان امنیت تجاری طبقه بندی می شود. این سرمایه گذاری در ابتدا با هزینه ثبت می شود. در پایان هر دوره حسابداری بعدی ، سرمایه گذاری ضبط شده را از پایان دوره به ارزش منصفانه خود تنظیم کنید. هرگونه سود و زیان غیر واقعی در درآمد عملیاتی ثبت می شود. این سرمایه گذاری می تواند یک بدهی یا ابزار عدالت باشد.

برای فروش موجود است

سرمایه گذاری در دسترس برای فروش را نمی توان به عنوان یک سررسید یا امنیت تجارت طبقه بندی کرد. این سرمایه گذاری در ابتدا با هزینه ثبت می شود. در پایان هر دوره حسابداری بعدی ، سرمایه گذاری ضبط شده را از پایان دوره به ارزش منصفانه خود تنظیم کنید. هرگونه دستاورد و ضرر و زیان غیر واقعی در سایر درآمد جامع تا زمان فروش آنها ثبت می شود.

روش عدالت

اگر سرمایه گذار کنترل عملیاتی یا مالی قابل توجهی بر روی سرمایه گذار داشته باشد (عموماً حداقل 20 ٪ سود در نظر گرفته می شود) ، باید از روش سهام استفاده شود. این سرمایه گذاری در ابتدا با هزینه ثبت می شود. در دوره های بعدی ، سرمایه گذار پس از کسر سود و ضرر و زیان داخل وارد ، سهم خود را از سود و زیان سرمایه گذار تشخیص می دهد. همچنین ، اگر سرمایه گذار سود سرمایه گذار را صادر کند ، سود سهام از سرمایه گذاری سرمایه گذار در سرمایه گذار کسر می شود.

سود و زیان تحقق یافته

یک مفهوم مهم در حسابداری برای سرمایه گذاری این است که آیا سود یا ضرر تحقق یافته است. با فروش یک سرمایه گذاری ، یک سود تحقق یافته حاصل می شود ، همانطور که یک ضرر تحقق یافته است. برعکس ، یک سود یا ضرر غیر واقعی با تغییر در ارزش منصفانه سرمایه گذاری که هنوز متعلق به سرمایه گذار است همراه است.

شرایط دیگری نسبت به فروش آشکار یک سرمایه گذاری وجود دارد که ضررهای تحقق یافته در نظر گرفته می شود. هنگامی که این اتفاق می افتد ، ضرر تحقق یافته در بیانیه درآمد به رسمیت شناخته می شود و میزان حمل سرمایه گذاری با مبلغ مربوطه کاهش می یابد. به عنوان مثال ، هنگامی که ضرر دائمی بر امنیت نگه داشته شده است ، کل ضرر یک ضرر تحقق یافته محسوب می شود و از بین می رود. ضرر دائمی به طور معمول مربوط به مشکلات ورشکستگی یا نقدینگی یک سرمایه گذار است.

سود یا ضرر غیر واقعی مشمول مالیات فوری نیست. این سود یا ضرر فقط برای اهداف مالیاتی هنگامی که از طریق فروش امنیت اساسی تحقق می یابد ، شناخته می شود. این بدان معنی است که ممکن است بین مبنای مالیات اوراق بهادار و مبلغ حمل آنها در سوابق حسابداری سرمایه گذار تفاوت وجود داشته باشد ، که یک تفاوت موقتی محسوب می شود.