آیا ارزهای دیجیتال پایان سرمایه داری را هجی می کنند؟

این کار با بهترین اهداف آغاز شد: در سال 2015 گروهی از برنامه نویسان با الهام از موفقیت بیت کوین یک بستر نرم افزاری جدید به نام Ethereum را راه اندازی کردند که به کاربران امکان می داد معاملات را بدون یک بانک مرکزی یا مرجع ارزی با استفاده از "نشانه های" به نام اتر به جای دلار انجام دهند. پوندحتی هیجان انگیز تر ، پلتفرم آنها برای "قراردادهای هوشمند" اجازه می داد ، بنابراین می توان معامله ای را از هر طریق مشروط کرد و همه چیز را از قراردادهای گزینه های مرتبط با قیمت کالاهای آینده برای توضیح برنامه های حاکمیت شرکت ها و رأی دادن فراهم می کند. آنها با توسعه این پلتفرم و - که فکر می کردند - اشکالات را از بین بردند ، تصمیم گرفتند هوشمندانه ترین قرارداد هوشمندانه همه آنها را ایجاد کنند: "یک سازمان خودمختار دیجیتال" که چیزی مانند یک شرکت سرمایه گذاری سرمایه گذاری را که توسط الگوریتم اداره می شود ، کار می کند. در سال 2016 ، حدود 11000 نفر با بیش از 150 میلیون دلار صندوق های راه اندازی ، DAO را جمع کردند ، بسیاری از آنها توسعه دهندگان که در کد اصلی کد Ethereum منبع اصلی کمک کرده بودند.

و پس از آن ، درست همانطور که آزمایش در حال انجام بود ، یک هکر از نقصی در کد سوء استفاده کرد تا تقریباً با یک سوم بچه گربه ساخته شود. آنچه در آینده اتفاق افتاد نوعی مثل برای آینده ارزش در عصر الگوریتم ها است.

سازندگان DAO به طور واضح ناراحت بودند ، و اولین ضربه این گروه تلاش و ضربه زدن به دکمه "خنثیسازی" بود. از آنجا که Ethereum یک ارز دیجیتالی است (مانند بیت کوین) ، مطمئناً راهی برای معکوس کردن معامله وجود دارد ، مانند یک شرکت کارت اعتباری که وقتی شخصی شماره حساب شما را سرقت می کند ، شما را جبران می کند؟برای درک اینکه چرا این اتفاق نمی افتد ، باید کمی در مورد نحوه کار این "ارزهای رمزنگاری" دیجیتال بدانید.

فرضیه ارزهای رمزپایه این است که آنها به یک سیستم بانکی مرکزی یا ضمانت دولت یا شمع های بزرگی از طلا احتیاج ندارند تا بتوانند به عنوان واحد مبادله عمل کنند. در عوض ، آنها به یک سیستم دفترچه عمومی بستگی دارند ، معمولاً به عنوان "blockchain" کار می کنند. چند بار در ساعت ، هرکسی که معامله جدید ارز برای گزارش دارد ، اعلامیه ای را در شبکه بازرگانان دیگر ارسال می کند. اطلاعیه های جدید همه در یک "بلوک" قرار می گیرند و همه رقابت می کنند تا ببینند چه کسی می تواند سریعترین آن را تأیید کند. گروه های بزرگی از معامله گران برای تأیید اعتبار معاملات جدید به هم وصل می شوند و به محض تأیید یک بلوک جدید ، به طور دائم به زنجیره رو به رشد بلوک ها وصل می شوند که تمام راه بازگشت به راه اندازی ارز را دارند. هدف اصلی این blockchain فراهم کردن تاریخچه شفاف و نوشتن هر واحد ارز است-یک دفترچه عمومی که هر کسی می تواند از آن استفاده کند تا اطمینان حاصل کند که پول آنها به سرقت نمی رود یا دو برابر می شود. همه بدون نیاز به رقابت با یک مقام مرکزی مالی یا دولتی. از آنجا که هیچ کس blockchain را کنترل نمی کند ، بازنویسی بدون به خطر انداختن یکپارچگی خود نرم افزار به طور مؤثر غیرممکن است.

پس از بحث و گفتگو زیاد ، جامعه اتریوم تنها راهی را که می توانستند - با چنگ زدن به کل سکوی نرم افزاری ، ایجاد یک اتریوم جدید که در آن معامله مورد نظر هرگز اتفاق نیفتد ، "رفع کرد" ، و یک "Ethereum Classic" برای پاکسازی های ایدئولوژیک ، curmudgeons وافرادی که هرگز زحمت به روزرسانی نرم افزار خود را نداشته اند. اتریوم از نظر سرمایه گذاری به دومین رمزنگاری بزرگ جهان از نظر سرمایه گذاری تا دوم و هفتم (از جمله Ethereum Classic) رفت. هکر بی سر و صدا ارز خود را در حال جابجایی است ، اگرچه اکنون که او با Ethereum Classic Booty گیر کرده است ، فقط 10 ٪ از ارزش اصلی خود را دارد.

این گزینه هسته ای مانورهای "خنثیسازی" بود: یک درد غول پیکر برای همه افراد درگیر که جامعه را نیز به یک بحران اخلاقی انداخت. کسانی که خواستار چنگال بودند ، به طور مؤثر ادعای اقتدار برای بازنویسی تاریخچه آنچه قرار بود یک ایده کاملاً غیر متمرکز و دموکراتیک باشد. از این گذشته ، بسیاری از افرادی که به این تصمیم رأی می دهند نیز از نظر مالی سود می بردند ، زیرا آنها پولی را که به طور جداگانه در DAO سرمایه گذاری کرده بودند ، قبل از هک بازگردانده می کردند.

همه اینها ممکن است عجیب و غریب و دور از دسترس به نظر برسند، اما ارزهای دیجیتال به بازاری نزدیک شما می آیند. گروه های مالی در حال ایجاد صندوق های سرمایه گذاری عمومی هستند که با نوسانات ارزهای مبتنی بر نرم افزار مانند بیت کوین و اتریوم مرتبط هستند و تعداد فزاینده ای از خرده فروشان آن ها را به عنوان روش های پرداخت می پذیرند. این نشانه مهمی از جریان اصلی ایده ای است که به صراحت نوع تبادلات اقتصادی متمرکزی را که وال استریت و مربع مایل بر پایه آن بنا شده اند رد می کند.

و با این حال، اگر اتریوم به سادگی بتواند هک را از تاریخچه خود کدنویسی کند، واقعاً پول نیست، درست است؟سال بسیار بد اتریوم داستانی در مورد چگونگی تبدیل پول به کد و معنای آن است. وقتی بیشتر مردم در مورد این صحبت می کنند منظورشان «پول هایی است که از طریق نرم افزار منتقل، شمارش و خرج شده است». اما آنچه اتریوم، بیت کوین و سایر ارزهای آزمایشی می خواهند ثابت کنند این است که پول می تواند به کد تبدیل شود که دیگر نه با ارزش مالی، بلکه با نوعی ارزش محاسباتی تعریف می شود. عمیق ترین سطح اعتبار برای تراکنش های بیت کوین و اتریوم، حجم یا نرخ مبادله نیست، بلکه چرخه های پردازشگر مورد نیاز برای محاسبه بیت بعدی بلاک چین است. نرم افزار تراکنش مالی را تضمین می کند: خود زنجیره بلوکی یک لایه محاسباتی را در زیر ایده ارزش مبادله قرار می دهد. بیت کوین، اتریوم و بسیاری دیگر از ارزهای دیجیتال «پول قابل برنامه ریزی» هستند. این معضل جامعه اتریوم پس از هک بود: در نهایت آیا آنها پلتفرم خود را نوعی پول جدید می دانستند یا نوع جدیدی از کد؟نرم افزار را انتخاب کردند.

این مهم است زیرا هرچه ما به جای ارزش مبادله (یا قیمتی که چیزی را می توان به آن فروخت) بر اساس چرخه های پردازنده ارزش بیشتری قائل شویم، بیشتر به آینده ای متعهد می شویم که توسط منطق ماشین ها دیکته می شود. از آنجایی که نه تنها برای مدیریت، بلکه برای رمزگذاری و تعریف واحدهای اطلاعاتی خود به الگوریتم ها وابسته هستیم، مسئله ارزش فقط پیچیده تر می شود. آرشیوهای ایمیل، داده های سلامت، داده های مالی... برای سیستم های محاسباتی، همه فقط داده ها هستند، و این یک سؤال عمیق در مورد ارزش ایجاد می کند. اگر آنچه مهم است و نحوه شمارش ما به جای تبادل انسانی در چرخه های پردازنده سنجیده شود، قوانین اقتصاد را تغییر خواهد داد به همان اندازه که وسایل نقلیه بدون راننده حمل و نقل را تغییر خواهند داد. آنچه ما ارزش قائل هستیم اساساً یک مسئله اعتقادی است، و به طور فزاینده ای مشخص نیست که ما به چه چیزی بیشتر اعتقاد داریم: بیل یا بیت؟