رهبری در طول هفت سال جنگ ویلیام پیت ، بزرگان

وقوع جنگ هفت ساله به پیت فرصت عالی خود را برای دولت سازی داد. جنگ با خسارات سنگین و سردرگمی قابل توجه سیاست آغاز شد. تقاضای مردمی برای پیت مقاومت ناپذیر شد و وی اظهار داشت: "من مطمئن هستم که می توانم این کشور را نجات دهم و هیچ کس دیگری نمی تواند."در نوامبر 1756 او وزارتخانه ای را تشکیل داد که نیوکاسل را مستثنی کرد و دوک دونونشایر را به عنوان رئیس اسمی خود تشکیل داد. در ژوئن سال 1757 نیوکاسل با این درک که او باید تمام حمایت های خود را کنترل کند و پیت را برای انجام جنگ ترک کند ، به دفتر بازگشت.

پیت تعیین کرد که باید به هر معنا یک جنگ ملی و جنگ در دریا باشد. وی شبه نظامیان را احیا کرد ، نیروی دریایی را مجدداً مجهز و سازماندهی مجدد کرد و به دنبال متحد کردن همه احزاب و افکار عمومی در پشت یک سیاست جنگ منسجم و قابل فهم بود. وی برای اطمینان از فتح کانادا ، از آمریکا و هند به عنوان اصلی ترین اهداف استراتژی انگلیس استفاده کرد: وی برای اطمینان از فتح کانادا ، و از شرکت هند شرقی و "ژنرال متولد بهشت" ، در مبارزات خود حمایت کرد. علیه شرکت فرانسه هند شرقی.

وی یارانه و تقویت ارتش های فردریک بزرگ پروس برای درگیر کردن فرانسوی ها در این قاره ، در حالی که نیروی دریایی انگلیس فرانسوی ها را در سواحل خود ، در غرب هند و آفریقا آزار می داد. با انتخاب ژنرال ها و دریاسالار خوب ، او با روحیه جدیدی از داش و بنگاه اقتصادی آنها را الهام بخش کرد. دست ، چشم و صدا او در همه جا بود. تا سال 1759 ، "سال پیروزی" ، هوراس والپول ، مرد نامه ها و فرزند سر رابرت والپول ، با تحسین تمایلی نوشت: "زنگ های ما با زنگ زدن برای پیروزی ها ، نخ های نخ پوشیده شده اند."پیت ، "مشترک بزرگ" ، در سراسر جهان شناخته شده و از آن ترسیده بود. این سیاست قاطع و هماهنگ برای بوربون فرانسه بیش از حد بود و با توجه به پیمان پاریس در سال 1763 ، بریتانیا در آمریکای شمالی و هند عالی بود ، مینورکا را به عنوان پایگاه مدیترانه ای نگه داشت و در آفریقا و غرب قلمرو را به دست آورد. هند

پیت علاوه بر حفظ و تثبیت قدیمی ، به انگلیس امپراتوری جدیدی داده بود. اما ، قبل از پایان جنگ ، او مجبور به استعفا شد. در سال 1760 جورج سوم به عرش رسید ، همانطور که مشاور اصلی وی ، ارل باته ، برای پایان دادن به جنگ حل شد. هنگامی که پیت نتوانست همکاران خود را ترغیب به اعلام جنگ با اسپانیا برای ورود خود به خصومت کند ، وی در اکتبر 1761 استعفا داد. او به تنهایی از جنگ خسته نشده بود. او هرگز قتل عام یا ویرانی که با یک کشور ورشکسته روبرو بود را در نظر نگرفت. او تمایل داشت که کل رفتار دولت را به دست خودش متمرکز کند و با انرژی خشمگین کار کند. شیوه غرور آمیز او ، که بسیاری از افراد را بیگانه می کرد ، و رفتار با دست او از امور احترام و تحسین اما دوستی کمی به دست آورده بود.

هنگامی که استعفای وی با یک همسایه برای هستر و سالیانه 3000 پوند همراه بود ، دوباره طغیان سوءاستفاده و هجوم رخ داد. درست همانطور که وقتی او دفتر پرداخت را پذیرفته بود ، به نظر می رسید این پذیرش یک همسایه و مستمری برای همسرش نتیجه یک معامله سیاسی است. به عنوان پاداش برای خدمات عظیم وی ، آنها به اندازه کافی ناچیز بودند ، اما این اندازه ای از شهرت بی نظیر وی برای عدم علاقه به نفع بود که پذیرش آنها باید اینقدر سرخوردگی تلخ را تحریک کند. اثر او سوخته شد و هستر به عنوان لیدی تقلب مورد تجاوز قرار گرفت. پیت به عنوان یک شناخت ناکافی از موفقیت در سراسر جهان بریتانیا به شرایط پیمان پاریس حمله کرد. اما ، گرچه جذابیت مردمی وی به زودی احیا شد ، اما فعالیت وی به عنوان وزیر جنگ به پایان رسید.