یک ماجراجویی متحرک ، از زندگی گرفته شده است

هر دوست را به عنوان مشترک برای هر دوست ارسال کنید ، شما 10 مقاله هدیه برای هر ماه دارید. هرکسی می تواند آنچه را که به اشتراک می گذارید بخوانید.

این مقاله را بدهید

توسط کریستین هوهدل

• 21 ژانویه 2007

زندگی مرجان ساتراپی در مقابل چشمانش چشمک می زد. او در آنجا ، یک دختر بدخلقی در خیابان های تهران بود و سوابق ضد بارداری را در طول انقلاب اسلامی خریداری می کرد. آواز خواندن اشعار در اتاق خواب خود در بالای ریه های نوجوانش. با روسری سر خود در لیس. عزاداری از حبس سیاسی عموی خود. عاشق شدن برای اولین بار. خداحافظی از والدین محبوبش در هنگام ارسال او ، تنها فرزندشان ، برای یافتن آزادی و آرامش در غرب.

خانم ساتراپی ، 37 ساله ، گفت: "تصور کنید که چهره خود را در همه جا مشاهده می کنید-از پشت ، از جلو ، به عنوان یک دختر ، نوجوان ، در همه جا."خاطرات کتاب ، "پرسپولیس". نسخه اصلی ، به زبان فرانسوی ، شامل صدای بازیگر افسانه ای فرانسوی دانیل دریو به عنوان مادربزرگش ، کاترین دنوو به عنوان مادر و Chiara Mastroiai - دختر مارچلو ماسترویاننی و خانم Deneuve - به عنوان Marjane است. یک اقتباس به زبان انگلیسی ، که شامل خانم Deneuve نیز خواهد بود ، با Gena Rowlands به عنوان مادربزرگ ، قرار است امسال توسط Sony Pictures Classics منتشر شود.

خانم ساتراپی هزاران بار خود را ترسیم کرده است. اما او در ابتدا به تماشای حرکات واضح خود که در صفحه های رایانه ای در آتلیه سبک و روشن که دفتر مرکزی فیلم در 10th Arrondissement است ، متحرک شده است. سرانجام ، او گفت ، او یاد گرفت که فاصله عاطفی را بین خودش و شخصیت خود قرار دهد.

او توضیح داد: "از ابتدا من شروع به صحبت در مورد" Marjane "و" والدین Marjane "کردم ، زیرا شما نمی توانید این کار را در غیر این صورت انجام دهید. به عنوان مثال ، افرادی هستند که مادربزرگم را ترسیم می کنند. مادربزرگ من مرده است. در اینجا او نه تنها در حال حرکت است ، بلکه باید به او نگاه کنم ، تصویر بر اساس تصویر. اگر فکر کنم ، "این مادربزرگ و داستان من است" ، من همیشه گریه می کردم. و اگر شروع کنم به من ، من ، من ، برای انیماتورها آسان نیست. من آنها را دیوانه می کنم و آنها روی پوسته های تخم مرغ قدم می زنند. آنها خود را رها نمی کنند.

"وقتی پدر و مادرم به استودیو آمدند ، هیچ کس نفس نمی کشید. تصور کنید که شما میکی ماوس و دونالد اردک را ترسیم می کنید ، و ناگهان یک موش بزرگ و یک اردک بزرگ در آن قدم می زنید. "

داستان دلخراش خانم ساتراپی به سبک ساده و در عین حال تحریک آمیز ترسیم می شود ، که حداکثر احساس را با تصاویر فریبنده ساده لوحانه در سیاه و سفید مینیمالیستی منتقل می کند. این نخستین بار در سال 2000 در فرانسه منتشر شد ، جایی که وی به مدت 12 سال در تبعید خود تحمیل شده است. وی گفت ، هنگامی که این کتاب در سال 2003 در ایالات متحده منتشر شد ، مدیران هالیوود پیشنهاد کردند که حقوق اقتباسی را که شامل یک سری "بورلی هیلز ، 90210" مجموعه در تهران است ، خریداری کنند. او یک فیلمبردار سرسخت که به عنوان یک هیئت منصفه در جشنواره فیلم کن خدمت کرده است ، نتیجه گرفت که تهیه نسخه فیلمبرداری از داستان خودش ایده بدی است.

وی در مورد اسپرسو و سیگار صبحگاهی خود گفت: "به طور معمول وقتی فیلمی را از یک کتاب بیرون می کشید ، هرگز موفقیتی نخواهد بود."اما هنگامی که مارک-آنتوان رابرت ، یک تهیه کننده آشنا و تازه کار ، پیشنهاد کرد تا برای ساخت فیلم در فرانسه پول جمع کند ، خانم ساتراپی تحت آنچه تصور می کرد شرایط غیرممکن است موافقت کرد: با وجود عدم تجربه فیلم سازی ، او می خواست خودش فیلم را کارگردانی کند ،به رنگ سیاه و سفیدو او می خواست کاترین دنوو مادرش را بازی کند.

خانم ساتراپی با وینسنت پارونو ، نویسنده کتاب طنز همکار ، که چند فیلم کوتاه نیز ساخته است ، همکاری کرد. او درباره خودش و آقای پاروناود گفت: "ما مانند برادران کوئن هستیم."ما بسیار مکمل هستیم. من خیلی بیشتر از یک فیلم برگمن درست می کردم. اما من چیزی را نمی خواهم که یک زن و شوهر از روشنفکران در پاریس و نیویورک تماشا کنند و هیچ کس دیگری. "

این آقای پارونود بود که او را به دراماتیک کردن سکانس های عاطفی و خشونت آمیز که در این کتاب تحریک کرده بود ، سوق داد. خانم ساتراپی گفت: "وینسنت خوب است که بداند دوربین باید به کجا برود ، چگونه می تواند برای ریتم صحنه ها برش دهد.""مردم فکر می کردند ، اگر فقط قاب های کتاب را فیلم می کنید ، یک فیلم دارید. اگر فقط کتاب را فیلم می کنید ، بسیار کسل کننده خواهد بود. "او و آقای پاروناود لحظات خود را انتخاب کردند و کتاب را به یک فیلم 90 دقیقه ای متراکم کردند ، که به عنوان یک فلاش بک گفت.

تصویر

به تصویر کشیدن خانم ساتراپی از خودش به عنوان یک دختر در ایران ، از فیلم پرسپولیس. اعتبار. Marjane Satrapi/Sony Pictures Classics

آقای پاروناود گفت: "به هیچ وجه نمی خواستیم به کتاب خیانت کنیم ، اما ما مجبور شدیم انتخاب کنیم.""ایده این بود که روح و انرژی کتاب را حفظ کنید و سعی کنید راهی برای تفسیر متفاوت در فیلم پیدا کنید."

خانم ساتراپی گفت که او "پرسپولیس" را به عنوان پاسخ به سؤال بی امان و بارگذاری شده از این که ایرانی بودن چیست ، نوشت. اما موفقیت کتاب او به این معنی است که او هر دو به آرامی در غرب آموزش داده است - "Persepolis" در 118 دانشکده در ایالات متحده از جمله وست پوینت تدریس می شود ، طبق گفته پانتئون ، و در گفتگوی بزرگتر درباره این گفتگوی بزرگتر شرکت کرده استرزونانس جهانی کتاب.

وی گفت: "کم کم ، با ترجمه این کتاب به زبانهای دیگر ، مردم می گفتند ،" این داستان من نیز است. ""ناگهان با خودم گفتم ،" این یک داستان جهانی است. "در اینجا در غرب ما آنها را قضاوت می کنیم زیرا ما به دموکراسی عادت کرده ایم و معتقدیم که اگر چیزی داشته باشیم ، به این دلیل است که ما لیاقت آن را داریم ، زیرا ما آن را انتخاب کردیم. تغییرات سیاسی زندگی شما را کاملاً وارونه می کند ، نه به این دلیل که شما دیوانه هستید بلکه به این دلیل که هیچ راهی ندارید. "

تهیه کننده اجرایی "پرسپولیس" کاتلین کندی ، تهیه کننده جانباز هالیوود است که پس از تولید فیلم به خانم ساتراپی نزدیک شد و خواستار خرید حقوق شد. خانم ساتراپی از فروش خودداری کرد اما از درگیری وی استقبال کرد. خانم کندی یک توزیع کننده آمریکایی را پیدا کرد و در حالی که خانم ساتراپی را در کنترل خلاق ترک می کند ، تزریق پول نقد را فراهم می کند ، یک اتفاق نادر برای یک فیلم انیمیشن سیاه و سفید در حال انجام از یک جفت کارگردان اول است.

"پرسپولیس" نادر در فرانسه است: یک ویژگی انیمیشن که کاملاً در اینجا تولید شده است ، نه اینکه به انیماتورهای آسیایی کشاورزی شود. فیلمسازان از یک رویکرد صنایع دستی که شامل ردیابی دستی تصاویر روی کاغذ است ، یک هنر طولانی برای نرم افزار انیمیشن رایانه ای است.

مارک ژوسست ، مدیر هنر و فنی فیلم ، که تیم انیمیشن را جمع کرد ، گفت: "این طور نیست که آنها کارهای کمتری در آسیا انجام دهند ، بلکه برقراری ارتباط با افراد 10،000 کیلومتری دورتر پیچیده است.""مرجان هر روز در اینجا است. او در هر تصمیمی خود را دلالت می کند. و حتی اگر او هرگز دنباله انیمیشن را انجام نداده بود ، او دوره هایی را در مواردی مانند نحوه پوشیدن روسری در خانه در مقابل خیابان در ایران به ما داده است ، چیزهایی که برای سخت گیری داستان مهم هستند. "

آقای Jousset گفت برای یافتن سبک مناسب انیمیشن چند ماه طول کشید. شخصیت ها به رنگ سیاه و سفید به تصویر کشیده شده اند ، همانطور که در کتاب طنز وجود دارد ، در حالی که تنظیمات به رنگ های خاکستری سایه دار است که به آنها کیفیت نقاشی می دهد. آقای Jousset گفت: "این روایت باید تا حدودی شرم آور و مهار شده باشد ، و من بسیاری از انیماتورها را دیدم که بسیار کارتونی از یک سبک است.""این یک فیلم انیمیشن است ، اما ما می خواستیم که این واقع بینانه باشد ، گویی که به صورت زنده فیلمبرداری شده است."

قبل از شروع کار انیماتورها ، صداها ضبط شده اند که خانم ساتراپی مربیگری بازیگران را در یک بازی می کند.(او گفت ، قبل از کارگردانی بازیگر زن ، که معلوم شد "خنده دار و باهوش و یک سیگاری بزرگ است" سه کنیاک را پایین آورد ، او به چشم انداز خانم Deneuve در اطراف خود سقوط کرد.) خانم ساتراپی به خودش اجازه داد در حین بازیگری ضبط شودحرکات فیزیکی برای هر صحنه ، برای ارائه مرجع بدنی به تیم انیمیشن.

کریستین Desmares ، رئیس انیماتور ، گفت: "ما می توانیم تعداد حرکات را برای هماهنگی با کلمات انجام دهیم."و ما نمی دانیم چگونه این کار را انجام دهیم. "

خانم ساتراپی مداخله کرد: "من همه نقش ها را بازی می کنم. حتی سگ. "

وی افزود ، این یک تنظیم طول کشید تا خودش را از یک هنرمند انفرادی به رهبر یک تیم فیلمبرداری 90 نفره تبدیل کند ، اگرچه با سخنرانی به طور مرتب در اروپا و ایالات متحده ، در پویایی گروهی تمرین کرده است.

او گفت: "فهمیدم که استعدادی دارم که نمی دانستم.""در فرانسه مردم به شما خواهند گفت همه چیز غیرممکن است. من شور و شوق یک آمریکایی را دارم. من به مردم می گویم: ‘ر ، بله! ما می خواهیم یک فیلم عالی بسازیم. "شما می توانید واکنش آنها را ببینید. و ناگهان متوجه می شوید که آنها ایده هایی دارند که شما ندارید. برای من سخت است ، برای من ، این را بگویم: برای من ، فیلم بهتر از کتاب است. "