فاضلاب در بازار سهام بوی شیرین می دهد

این یک میدان شلوغ است ، در برابر پس زمینه حریص و رسوایی های جنسی جنسی ، اما آب و برق آب ادعای محکمی دارد که دشمن عمومی شماره یک در دنیای شرکت های انگلیس محسوب می شود. ریختن فاضلاب در رودخانه ها و آب های حمام ساحلی صدها هزار بار در سال راهی برای پیروزی در دوستان و تأثیرگذاری بر مردم نیست ، هر چه عوامل یا استدلال های کاهش دهنده در مورد کیفیت نسبی سواحل انگلیس باشد. این صنعت هفته گذشته عذرخواهی کرد و متعهد شد تا این دهه به 10 میلیارد پوند (12. 4 میلیارد دلار) سرمایه گذاری سه گانه در نوسازی فاضلاب (12. 4 میلیارد دلار) - فقط برای تحریک خشم بیشتر وقتی شرکت ها گفتند که این کار را بعداً از طریق صورتحساب مشتری بالاتر جبران می کنند.

بخش عمده ای از این مورد برای ناآرامی رفتار شرکت های آب بر سود سهام سخاوتمندانه و سطح بالای بدهی آنها متمرکز شده است. یک منطق مشکوک در قلب این روایت وجود دارد. دولتها خدمات عمومی اساسی را به دست می آورند ، همانطور که مارگارت تاچر در سال 1989 با شرکت های آب انجام داد ، به این امید که آنها با کارآمدتر عمل کنند ، از مصرف کنندگان بهره مند شوند و پول دولتی را پس انداز کنند. به نوبه خود ، ارائه دهندگان سرمایه خصوصی انتظار بازگشت دارند. در غیر این صورت ، چرا باید شرکت کنند؟

تجربه کامل را بدست آورید. پیکان برنامه خود را انتخاب کنید

در اصل ، در صورت داشتن درآمد برای حمایت از آنها ، هیچ مشکلی وجود ندارد. به همین ترتیب ، ساختار سرمایه یک شرکت باید چیزی برای تصمیم گیری برای مدیریت باشد. شغلی که بدهی بیش از حد به خود می گیرد ، خود را در معرض خطر شکست قرار می دهد ، بنابراین هیچ انگیزه ای برای بی پروا بودن صاحبان وجود ندارد. البته این می تواند و اتفاق بیفتد ، اما آب و برق به دلیل جریان پایدار پول نقد خود ، بیشتر از بیشتر برای گرفتن اهرم است. بیشتر افراد چاره ای جز خرید آب ، گاز و برق ندارند. این مانند فروش کیف های دستی لوئیس ویتون نیست. خطر رکود تجاری که بدهی یک شرکت را غیرقابل استفاده می کند ، اندک است.

تبلیغ

زیرنویس استدلال با بدهی با درآمد بالا این است که سهامداران به جای سرمایه گذاری در زیرساخت هایی که باعث جلوگیری از فاضلاب در آبراه های ما در روز صدها بار در روز می شود ، به طور ناعادلانه پول نقد را از تجارت استخراج می کنند. این یک صنعت تنظیم شده است. این برنامه ها باید به استانداردی که توسط سازمان تنظیم خدمات آب یا OFWAT تعیین شده است ، انجام دهند. این شرکت ها به طور مرتب از معیارهای Ofwat فراتر می روند (کلمه "عملکرد برتر" هر کدام 44 بار در جدیدترین گزارش های سالانه برای Seve Trent PLC و گروه برنامه های United PLC PLC به نظر می رسد). اگر تنظیم کننده فکر کند شرکت های آب به اندازه کافی سرمایه گذاری نمی کنند ، باید چارچوبی را طراحی کند که آنها را به انجام این کار تحریک کند.

یکی از راه های ارزیابی اینکه آیا تنظیم کننده نوار را خیلی کم کرده است (غیر از دیدن رودخانه ها و سواحل انگلیس) مطالعه سهام آنها است. اگر شرکت های آب واقعاً مانند راهزنان در حال ساختن هستند ، باید بازده خارجی را به سرمایه گذاران ارائه دهند. قرار است آب و برق در مورد کسل کننده ترین موجودات موجود در جهان عدالت باشد: سودآوری و پیش بینی کننده های قابل پیش بینی که بیشتر از پرندگان عجیب و غریب تر از پایه های بالایی شبیه به اوراق قرضه هستند. اگر آنها مانند ستارگان سرمایه گذاری رفتار می کنند ، چیزی غیرقابل توصیف است. آیا این مربوط به آب و برق در انگلستان است؟در یک کلام ، بله.

انگلیس دارای سه شرکت آب با تجارت عمومی است و همه آنها سرمایه گذاری های بلند مدت افسانه ای داشته اند. براساس داده های تهیه شده توسط بلومبرگ ، هرکسی که 100 پوند را در گروه Peon PLC قرار داده و در آغاز دهه 1990 و سرمایه گذاری مجدد سود سهام خود را در حدود 3،900 پوند داشته باشد. این با حدود یک بازگشت نه برابر برای شاخص All-Share FTSE مقایسه می شود. Seve Trent یک بازده کل 37 برابری و بازده 31 برابری را در اختیار شما قرار داده است. این کسل کننده نیست