صندوق های متقابل آن وسایل نقلیه سرمایه گذاری هستند که از بسیاری از سرمایه گذاران پول برای سرمایه گذاری در اوراق بهادار مختلف بازار مانند حقوق صاحبان سهام ، بدهی ، ابزارهای بازار پول ، طلا و غیره استفاده می کنند ، طبق هدف سرمایه گذاری این طرح. بر اساس بازخرید و نقدینگی ، وجوه متقابل به دو نوع یعنی صندوق های باز و صندوق های بسته بندی شده طبقه بندی شده اند.

صندوق های باز ، آن دسته از صندوق های صندوق متقابل هستند که به هر زمان و طبق نیاز سرمایه گذاران ، سرمایه گذاری های تازه و بازخرید را امکان پذیر می کنند. این وجوه همچنین پس از دوره NFO (پیشنهاد جدید صندوق) برای سرمایه گذاری در دسترس است. این نقدینگی بالایی را برای سرمایه گذاران در مورد سرمایه گذاری های آنها ارائه می دهد.

چه صندوق های متقابل پایان داده شده چیست؟

صندوق های بسته بندی شده آن طرح های صندوق های متقابل هستند که در آن می توان سرمایه گذاری ها را فقط در دوره NFO صندوق انجام داد. پس از اتمام دوره NFO ، سرمایه گذاران مجاز به سرمایه گذاری نیستند. این وجوه برای یک دوره یا سررسید خاص مانند 3،5 یا 7 سال پس از آن سرمایه گذاری ها آغاز می شود و پول به همراه سود (یا ضرر) سرمایه گذاری به سرمایه گذاران بازگردانده می شود. همچنین ، این وجوه در بورس سهام ذکر شده است که سرمایه گذاران می توانند در دوره تصدی این طرح معاملات خرید و فروش را انجام دهند.

در این مقاله ، ما در مورد ویژگی های مهم ، مزایا و مضرات صندوق های بسته به عمق برای درک ویژگی های سرمایه گذاری آنها صحبت خواهیم کرد. همچنین ، ما در مورد چگونگی تفاوت آنها با بودجه باز بحث خواهیم کرد؟

وجوه بسته بسته چگونه کار می کنند؟

وجوه بسته بسته برای اشتراک توسط سرمایه گذاران در دوره NFO خود باز می شود. دوره NFO به سادگی تاریخ هایی است که می توان اشتراک جدید توسط سرمایه گذاران را تهیه کرد. پس از اتمام ، سرمایه گذاران نمی توانند سرمایه گذاری های تازه انجام دهند یا درخواست رستگاری از این طرح را داشته باشند. واحدهای صندوق های بسته بسته در بورس ذکر شده اند که به سرمایه گذاران امکان می دهد هرگونه معاملات خرید و فروش را با نرخ بازار غالب انجام دهند. برخی از صندوق های متقابل همچنین تسهیلات را برای خرید مجدد واحدهای سرمایه گذار با نرخ NAV به صورت دوره ای به منظور تأمین نقدینگی ارائه می دهند. طبق دستورالعمل های SEBI ، این وجوه برای ارائه تسهیلات خروج به سرمایه گذاران یعنی خرید مجدد واحدها یا لیست در بورس ، باید هر یک از این دو گزینه را ارائه دهند.

NAV چنین طرح هایی مطابق حرکات موجود در نمونه کارها اساسی به روز می شود. در مورد وجوه ذکر شده در مبادله ، قیمت آنها نیز مطابق با پیشنهادات و قیمت های سرمایه گذاران در معرض نوسانات است.

در زمان بلوغ ، دارایی های صندوق های بسته بندی شده انحلال می شود و سرمایه گذاران پول سرمایه گذاری شده خود را به همراه سود قابل استفاده بازگردانند.

سرمایه گذاران می توانند بر اساس اشتهای ریسک ، افق سرمایه گذاری و اهداف مالی ، در مورد سرمایه گذاری در این صندوق ها تصمیم بگیرند. وجوه نزدیک ، مانند هر محصول سرمایه گذاری دیگر ، مزایا و معایب خاص خود را دارند. بیایید نگاهی بیندازیم:

مزایا و مضرات بودجه بسته

مزایای بودجه نزدیک پایان

• یک رویکرد سرمایه گذاری منضبط را ارائه می دهد

بلوغ ثابت از طرح صندوق متقابل یک رویکرد انضباطی برای سرمایه گذاری ارائه می دهد زیرا واحدها تا زمان بلوغ نگهداری می شوند. این به تولید سرمایه گذاری و رشد پول در طی یک دوره زمانی کمک می کند.

مدیر صندوق در صندوق های بسته می تواند تخصص مدیریت صندوق خود را نشان دهد و عملکرد خوبی را در این دوره ارائه دهد زیرا آنها مجبور نخواهند شد در این صندوق ها با فشار رستگاری یا نقدینگی روبرو شوند.

دارایی های موجود در وجوه بسته پس از اتمام دوره NFO و تا زمان بلوغ این طرح پایدار است. این امر به تولید بازده بهتر برای سرمایه گذاران کمک می کند زیرا مدیر صندوق نیازی به اعتماد به فروش منابع برای ملاقات با بازپرداخت ندارد.

مضرات بودجه بسته

نقدینگی بسیار کمی در بودجه بسته وجود دارد. سرمایه گذاران مجاز به انجام بازخرید قبل از بلوغ نیستند. اگرچه ، این وجوه در یک مبادله ذکر شده است اما به طور کلی نقدینگی بسیار کم است. همچنین ، سرمایه گذاران ممکن است مجبور شوند گاهی اوقات واحدها را با تخفیف به ارزش NAV خود بفروشند.

هیچ سابقه عملکردی برای بودجه بسته وجود ندارد. از آنجا که این وجوه پس از یک دوره خاص از بلوغ بسته می شود ، سرمایه گذاران هیچ اطلاعاتی از عملکرد گذشته در زمان راه اندازی NFO ندارند.

اوراق بهادار عدالت پتانسیل تولید بازده فوق العاده ای را در طولانی مدت دارد. بلوغ ثابت در صندوق های بسته ، ایده سرمایه گذاری بسیار بلند مدت را می شکند زیرا واحدها در بلوغ ثابت صندوق یعنی پس از 5،7 سال بازخرید می شوند. این امر بازده بالقوه بالاتر را که در صورت نگه داشتن واحدها برای مدت طولانی تر می تواند انجام شود ، محدود می کند.

• عدم دسترسی به برنامه های سیستماتیک

وجوه بسته بندی شده تسهیلات برنامه سرمایه گذاری سیستماتیک (SIP) ، برنامه انتقال سیستماتیک (STP) یا برنامه خروج سیستماتیک (SWP) را ارائه نمی دهد که با پیروی از یک رویکرد سیستماتیک به مدیریت مالی شما کمک می کند.

همچنین ، سرمایه گذاران نمی توانند از مفهوم میانگین هزینه روپیه بهره مند شوند که به میانگین هزینه واحدها با سرمایه گذاری از طریق SIP کمک می کند.

مقایسه بین صندوق های باز و صندوق های بسته

1. سرمایه گذاری

در وجوه باز ، سرمایه گذاری هم در طول NFO و هم پس از اتمام دوره NFO مجاز است. در حالی که در مورد وجوه بسته بسته ، سرمایه گذاری فقط در دوره NFO مجاز است.

2. رستگاری ها

سرمایه گذاران می توانند واحدهای MF خود را در هر زمان در صورت بودجه باز ، بازخرید کنند. در حالی که ، بازخریدها تا زمان بلوغ در بودجه بسته مجاز نیستند.

3. نقدینگی

نقدینگی بسیار بالایی در صندوق های باز وجود دارد زیرا به سرمایه گذاران اجازه داده می شود در هر زمان و طبق نیاز خود سرمایه گذاری های تازه یا بازپرداخت انجام دهند.

اگرچه ، واحدهای صندوق های بسته بسته برای ارائه نقدینگی به سرمایه گذاران در مبادله ذکر شده اند اما به طور کلی نقدینگی بسیار کم است.

4. AUM

AUM از وجوه باز با سرمایه گذاری های تازه یا بازپرداخت صندوق در حال تغییر است. در مورد وجوه بسته بسته ، AUM در کل تصدی صندوق یکسان است.

5. حالت های سرمایه گذاری

به طور کلی ، سرمایه گذاری ها را می توان از طریق هر دو جمع یا SIP در صورت بودجه باز انجام داد.

در حالی که ، سرمایه گذاری ها فقط از طریق حالت Lump در زمان NFO در وجوه بسته می توانند انجام شوند.

6. الزامات سرمایه گذاری

حداقل مبلغ مورد نیاز برای سرمایه گذاری در وجوه پایان یافته به طور کلی در مقایسه با حداقل نیازهای سرمایه گذاری در صندوق های پایان یافته بسته است.

7. بلوغ

وجوه باز هیچ بلوغ ثابت برای این طرح ندارد. در مقابل ، وجوه بسته بسته برای طرح ها بلوغ ثابت دارند.

^برخی از صندوق های باز ممکن است طبق شرایط بازار تسهیلات یک سرمایه گذاری جمع را ببندند.

اطلاعات بیشتر:

مشاوره سرمایه گذاری را از متخصصان برتر هند دریافت کنید