بازار مالی در هند - مفاهیم ساده شده |کپسول های 2021

اقتصاد مطالعه کمبود است. فکر می کنید اگر تعداد نامحدودی از منابع در دسترس ما داشته باشیم ، ما هنوز نیاز به تحصیل یا آموزش اقتصاد داریم؟

به همین ترتیب ، اگر هرکدام از ما به مبلغ نامحدودی از پول (امور مالی) دسترسی داشته باشیم ، نیازی به اقتصاد مالی نخواهد بود.

اقتصاد مالی

این مطالعه استفاده و توزیع منابع (پول به جای کالاها و خدمات) در بازارهای مالی است.

سیستم مالی

کل سیستم مالی از سه عنصر زیر تشکیل شده است:

1. بازارهای مالی
2. ابزارهای مالی
3. موسسات مالی

در این مقاله ، ما روی بازارهای مالی و ابزارهای بازار مالی تمرکز خواهیم کرد.

بازارهای مالی

در یک اقتصاد ، برخی از آنها مازاد خواهند داشت و برخی دیگر از کسری رنج می برند. این مازاد و کسری می تواند از هر نوع باشد اما در اقتصاد مالی ، فرض می کنیم که این مربوط به پول باشد.

مثال :

• شخصی را در نظر بگیرید که آقای A است که می خواهد یک کارخانه را باز کند. او برای آن به 10 روپیه نیاز دارد. اما فقط 5 کرور با او دارد. پس او چه می کند؟
• آیا او باید در را به درب کند و درخواست پول کند؟این فقط امکان پذیر نیستبنابراین ، او تصمیم می گیرد وام بگیرد.
• اکنون ، شخص دیگری را در نظر بگیرید آقای B. او پول مازاد Rs 1 Cr را با او در نظر گرفته است. به همین ترتیب ، مانند او هزاران نفر دیگر وجود دارند که با آنها پول مازاد دارند.
• آقای A می خواهد پول وام بگیرد و افرادی مانند آقای B این نوع پول را برای وام دادن دارند. خوب ، اما چگونه آقای A در مورد چنین افرادی که مایل به وام دادن به او هستند ، می فهمد!
• این عملکرد توسط بازاری انجام می شود که وام گیرندگان و وام دهندگان با یکدیگر ملاقات می کنند. این مانند یک سوپر مارکت است اما نه برای کالاها و خدمات بلکه برای پول.
• در این بازار ، پول مازاد از کسانی که آن را دارند ، یعنی وام دهندگان به کسانی که به آن نیاز دارند ، یعنی وام گیرندگان منتقل می شود.

به دنبال پنج نوع وام دهندگان و وام گیرندگان ،

• دولت هند
• بانک ها
• NBFC
• مشاغل بزرگ
• اشخاص حقیقی

بنابراین ، بازار مالی ، مانند سایر بازارهای دیگر مکانی است که خرید و فروش در آن صورت می گیرد ، اما به جای موارد معمول مانند کالاها ، کالاها و غیره ، پول و سایر دارایی های مالی معامله می شوند.

انواع بازارهای مالی

بازار مالی از دو نوع است -

1. بازار پول
2. بازار سرمایه

توجه: می توان یک نوع دیگر از طبقه بندی بازار مالی وجود داشت -

• بازار مالی سازمان یافته - تنظیم و کنترل شده توسط هر نهاد نظارتی مانند RBI. این بازار سازمان یافته می تواند بیشتر به دو دسته زیر تقسیم شود:
  • بازار پول
  • بازار سرمایه

  بازار پول

  در یک بازار پول ، دارایی های مالی کوتاه مدت که جایگزین های نزدیک پول هستند فروخته می شوند و خریداری می شوند (برای 364 روز یا کمتر)

  • جایگزین های نزدیک به معنای آن است که دارایی های مالی که می توانند به سرعت با حداقل هزینه معامله به پول نقد تبدیل شوند
  • دارایی های مالی کوتاه مدت میانگین دوره بلوغ کمتر از یک سال است. مثالها شامل صورتحساب خزانه داری ، گواهی سپرده و غیره است.
  • این بازار با خرید و فروش محصولاتی با نقدینگی بالا (به راحتی قابل تبدیل به پول نقد) و کوتاه مدت (کمتر از یک سال) مشخص می شود

  به طور ساده تر ، بازار پول نیازهای وام و وام را کمتر از یک سال برآورده می کند.

  انواع بلوغ

  وام و وام برای مدت زمان های مختلف طی 365 روز می تواند انجام شود. بر اساس این موارد چند اصطلاح را تعریف می کنیم:

  • با پول یا تماس یک شبه تماس بگیرید - در اینجا وام و وام گرفتن به صورت یک شبه یعنی 1 روز انجام می شود
  • توجه به پول - دوره زمانی در اینجا 1 - 14 روز (یعنی 2 تا 13 روز) است
  • مدت زمان - دوره زمانی در اینجا B/W 14 - 365 روز است (یعنی 15 تا 364 روز)

  ما می دانیم که آیا برای کوتاه مدت نیاز به وام گرفتن یا وام دادن داریم ، می توانیم به بازار پول نزدیک شویم و ابزارهای مورد استفاده برای دستیابی به این هدف به عنوان ابزارهای بازار پول گفته می شود.

  انواع ابزارهای بازار پول

  • اوراق خزانه
  • قبض های تجاری
  • گواهی سپرده (CD)
  • مقاله تجاری (CP)
  • پذیرش بانکدار
  • قبض های مبادله
  • صندوق های متقابل بازار پول
  • توافق نامه های خرید مجدد (repo)

  بگذارید در مورد این سازها ، یکی یکی بحث کنیم.

  صورتحساب خزانه داری (T-Bills)

  T-Bill نوعی امنیت دولت است. از این رو ، قبل از دانستن در مورد لایحه T ، بسیار مهم است که همه چیز را در مورد اوراق بهادار دولتی بدانید.

  بگذارید ایده پشت کلمه "امنیت" را درک کنیم.

  در اینجا یک مثال ساده وجود دارد:

  • شما و رام بهترین دوستان هستید.
  • ناگهان یک روز ، رم به شما می آید و از 1 روپیه لاخ به عنوان وام درخواست می کند. او قول می دهد پس از یک دوره 2 ماهه آن را برگرداند.
  • اگرچه پیشنهاد او جالب است ، اما شما هنوز به دلیل وضعیت مالی فعلی وی در مورد دادن 1 لخ مطمئن نیستید.
  • او با دیدن تردید شما ، نه تنها قول می دهد که مدیر اصلی را برگرداند بلکه در پایان 2 ماه ، 10 ٪ به معنای آن نیز پرداخت می کند ، او 1 لخ 10 هزار نفر را برمی گرداند.
  • شما هنوز مردد هستید زیرا کلمات به معنای هیچ چیز نیست. بنابراین ، شما از او می خواهید که قول خود را کتبی بدهد. این به عنوان امنیت عمل خواهد کرد. در صورت ، پس از 2 ماه ، رام تصمیم می گیرد با پول غافل شود ، پس از آن اثبات می کنید که او پول شما را گرفته است.
  • اکنون ، شما می فهمید که یک ابزار امنیتی چیست. این فقط یک کاغذ است که در آن وام گیرنده قول می دهد مبلغ وام داده شده به او را با یا بدون علاقه بازپرداخت کند.
  • اگر این مقاله توسط RBI به نمایندگی از دولت صادر شود ، آن را امنیت دولت (G-SEC) خوانده می شود
  • G-SEC ها عملاً هیچ خطری از پیش فرض ندارند و از این رو ، ابزارهای لبه دار طلای بدون ریسک نامیده می شوند.
    • این اصطلاح از منشأ انگلیس است. در آن زمان به اوراق بهادار بدهی صادر شده توسط بانک انگلیس به نمایندگی از خزانه داری اعلیحضرت ، که گواهینامه های کاغذی وی دارای لبه ای است.
    • طلاکاری به معنای طلا یا چیزی است که شبیه طلای است که روی یک سطح قرار گرفته است.

    توجه داشته باشید: اعتماد به امنیت صادر شده توسط دولت بالاترین خواهد بود زیرا از طرف خود دولت حمایت می شود.

    در مثال بالا ،

    • فرض کنید به جای رم ، دولت از شما 1 روپیه از شما می پرسد. این یک G-SEC را برای شما صادر می کند که در آن نوشته شده است که هر کس این امنیت را در اختیار داشته باشد ، پس از 2 ماه ، 5 هزار روپیه 5 هزار روپیه پرداخت می شود ، یعنی دولت فقط 5 ٪ سود را به جای رم که آماده پرداخت 10 ٪ است ، پرداخت می کند.
    • به چه کسی ترجیح می دهید پول ، دولت یا رم خود را بدهید؟
    • بدیهی است که برای دولت زیرا اگرچه علاقه کمتر است ، اما مطمئن هستید که دولت با پول شما فرار نخواهد کرد. اعتماد به امنیت صادر شده توسط دولت بالاترین است. از این رو ، آنها بدون ریسک محسوب می شوند.

    توجه داشته باشید: اوراق بهادار به طور کلی از سه نوع است:

    1. بدهی-در این موارد ، کسی که وام یا بدهی می گیرد ، موافقت می کند پس از مدت زمان ثابت آن را به همراه برخی از علاقه ها یا بدون علاقه ها ، مانند اوراق بهادار دولتی ، لایحه T و غیره بازپرداخت کند.
    2. حقوق صاحبان سهام - در این مورد نیز وام وام می گیرد اما حقوق مالکیت مانند سهام یک شرکت را نیز ارائه می دهد
    3. Hybrid (دارای ویژگی های بدهی و حقوق صاحبان سهام)

    بیل: اکنون ، امنیت (صادر شده توسط RBI به نمایندگی از دولت) ، هنگامی که به کمتر از 365 روز به پول نیاز دارد ، به عنوان لایحه نامیده می شود.

    بنابراین ، یک لایحه T دقیقاً چیست؟

    هنگامی که صورتحساب با قیمت تخفیف صادر می شود ، آنها به عنوان T-Bills شناخته می شوند. قیمت تخفیف به این معنی است که امنیت به جای ارزش چهره با تخفیف صادر می شود.

    • به عنوان مثال: امنیت را در نظر بگیرید که دارای ارزش چهره 100 روپیه است. با تخفیف صادر می شود این امنیت با مبلغ کمتر از 100 روپیه فروخته می شود. حال اگر در 90 روپیه فروخته شود ، 10 ٪ تخفیف وجود دارد.

    اینها در حال حاضر در سه قالب صادر می شوند -

    

     

    1. 91 روز ضایعات T
    2. خط T 182 روزه
    3. 364 روز خط T
    • این قبض ها را می توان توسط افراد ، بنگاه ها ، موسسات ، بانک ها و اعتماد خریداری کرد.
    • این لوایح از آنجایی که توسط خود دولت حمایت می شوند صفر خطر دارند
    • صورتحساب خزانه داری اوراق بهادار صفر کوپن است و هیچ علاقه ای پرداخت نمی کند. درعوض ، آنها با تخفیف صادر می شوند و در بلوغ با ارزش چهره بازخرید می شوند.
      • مثال: یک لایحه خزانه داری 91 روزه از 100 پوند/-(ارزش چهره) ممکن است با 90 پوند صادر شود ، یعنی با تخفیف گفته ، 10 پوند و با ارزش 100 پوند/-بازخرید می شود. بازگشت به سرمایه گذاران تفاوت بین مقدار سررسید یا مقدار چهره (یعنی 100 پوند) است
    • T-K-Bills همچنین می تواند تحت الزامات SLR نگه داشته شود.
      • نسبت نقدینگی قانونی یا SLR حداقل درصد سپرده هایی است که یک بانک تجاری باید به صورت نقدی نقدی ، طلا یا سایر اوراق بهادار حفظ کند

     

    توجه داشته باشید :

    • اوراق بهادار دولتی صادر شده برای بیش از 365 روز به عنوان اوراق قرضه خوانده می شود و وقتی این اوراق با قیمت های تخفیف صادر می شود ، به آنها صفر کوپن گفته می شود.
      • از آنجا که امنیت یک دوره سررسید بیش از 365 روز نمی تواند در بازار پول صادر شود ، بنابراین چنین اوراق بهادار تحت بازار سرمایه صادر می شود. بنابراین ، صورتحساب و اوراق قرضه را می توان به روش دیگری تعریف کرد.
      • اوراق بهادار دولتی صادر شده در بازار پول به عنوان صورتحساب خوانده می شود در حالی که اوراق بهادار دولتی صادر شده در بازار سرمایه به عنوان اوراق قرضه نامیده می شود.

      گواهی سپرده (CD)

      این یک ابزار بازار پول ناامن (بدون هیچ وثیقه ای) است. این ماده به صورت غیرقانونی (الکترونیکی) یا به عنوان سفته کاربری در برابر وجوه واریز شده در یک بانک یا سایر موسسه مالی واجد شرایط برای یک دوره زمانی مشخص صادر می شود.

      • تنظیم شده توسط: بانک ذخیره هند (RBI)
      • CDS را می توان توسط
        • بانکهای تجاری برنامه ریزی شده (به استثنای بانکهای روستایی منطقه ای و بانکهای محلی)
        • موسسات مالی تمام هندوستان (FIS) را انتخاب کنید که توسط RBI مجاز به افزایش منابع کوتاه مدت در حد تعیین شده توسط RBI است.
        • بانک ها: دوره سررسید CD های صادر شده توسط بانک ها نباید کمتر از 7 روز و بیشتر از یک سال از تاریخ صدور باشد.
        • موسسات مالی (FIS): FIS می تواند CDS را برای دوره ای کمتر از 1 سال صادر کند و بیش از 3 سال نباشد.
          • این یک استثنا است زیرا در بازار پول ، دارایی های مالی کمتر از یک سال خریداری و فروخته می شوند اما در اینجا مدت زمان فراتر از 1 سال است که تا 3 سال تمدید می شود.

          سفته چیست؟

          

           

          • هنگامی که شخص به صورت کتبی قول می دهد مبلغ مشخصی از پول را بدون قید و شرط به شخص خاصی بپردازد یا طبق دستور خود ، سند خوانده می شود یک سفته است.
          • سفته نیازی به پذیرش ندارد زیرا سازنده نت سفته خود قول می دهد پرداخت را انجام دهد.
          • این می تواند قابل مذاکره یا غیر قابل مذاکره باشد
            • قابل مذاکره به این معنی است که طلبکار می تواند از بدهکار بخواهد به جای او مبلغی را به شخص ثالث بپردازد
          • این یک ابزار حقوقی است که طبق قانون ابزارهای قابل مذاکره 1881 تعریف شده است. طبق این قانون ، یک سفته تعریف شده است
            • یک ابزار درنوشتن(اسکناس یا یادداشت ارزی نیست) ، حاویبی شرطتعهد امضا شده توسطساختنR ، پرداخت مبلغ مشخصی فقط به سفارش شخص خاص (مبلغ می تواند به شخص ثالث غیر از طلبکار پرداخت شود)
          • سفته قابل پرداخت به حامل مطابق RBI غیرقانونی است
            • قابل پرداخت به حامل به معنای مبلغی است که باید به هر کسی که سفته را در اختیار دارد پرداخت شود
          • احزاب درگیر:
            • بدهکار/سازنده/وعده دهنده - کسی که یادداشت را صادر می کند
            • طلبکار/پذیرنده/وعده دهنده - که یادداشت برای آنها صادر شده است
          • انواع سفته توجه: انواع مختلفی از سفته ها وجود دارد ، مانند
            • در صورت تقاضا: در صورت درخواست طلبکار باید پول داده شود
            • کاربری: تاریخ آینده پرداخت ذکر شده است
            • تحمل بهره: بهره قابل اجرا است
            • بدون علاقه: بدون علاقه

           

          صورتحساب/قبض های مبادله ای

          این صورتحساب ها برخلاف T T ، توسط موسسات مالی ، بنگاهها یا مشاغل در ازای کالاهای فروخته شده یا خریداری شده صادر می شود.

          • لایحه مبادله: طبق قانون ابزارهای قابل مذاکره 1881 ، یک لایحه مبادله به عنوان ابزاری تعریف می شودنوشتنحاوی یک قید و شرطسفارش(توجه داشته باشید که در صورت وجود سفته ، یک قول بی قید و شرط وجود دارد اما در اینجا دستور بی قید و شرط وجود دارد زیرا در اینجا شخصی که پول داده است ، به شخصی که پول به او داده می شود برای بازگشت پول خود در یک تاریخ مشخص) امضا کرده است ، امضا شده است. توسطسازنده(طلبکار) ، هدایت یک شخص خاص برای پرداخت مبلغ مشخصی فقط به یا به سفارش یک شخص خاص
          • انواع: در صورت تقاضا و کاربری

          مقاله تجاری (CP)

          مقاله تجاری (CP) یک ابزار بازار پول نا امن است که در قالب سفته صادر شده است.

          • این کشور در سال 1990 در هند با هدف امکان پذیرش وام گیرندگان با رتبه بالا برای متنوع سازی منابع وام های کوتاه مدت معرفی شد. همچنین ، فراهم کردن راهی دیگر برای سرمایه گذاری سرمایه گذاران.
          • پس از آن ، نمایندگی های اولیه و مؤسسات مالی همه هندوستان نیز مجاز به صدور CP بودند تا آنها را قادر به تأمین نیازهای بودجه کوتاه مدت خود برای عملیات خود کنند
          • CP همیشه با تخفیف به ارزش اسمی صادر می شود
          • صادر شده توسط: شرکت ها ، نمایندگی های اولیه (PDS) و موسسات مالی همه هند (FIS) واجد شرایط صدور CP هستند.
          • شرایط لازم برای شرکت ها برای صدور CP: یک شرکت واجد شرایط صدور CP ارائه شده -
            • ارزش خالص ملموس شرکت ، طبق آخرین ترازنامه حسابرسی شده ، کمتر از Rs نیست. 4 کرور
            • شرکت محدودیت سرمایه در گردش توسط بانک/موسسه مالی/همه هندوستان/S ؛وت
            • حساب وام شرکت به عنوان یک دارایی استاندارد توسط بانک تأمین مالی/S/موسسه/s طبقه بندی می شود.

            پذیرش بانکدار

            BA پیش نویس زمان یا صورتحساب مبادله ای است که توسط یک بانک به عنوان تعهد خود برای پرداخت شخص ثالث توسط یک بانک پذیرفته شده و "پذیرفته شده" است

            • پیش نویس زمان: این سندی است که به عنوان وعده پرداخت یک پرداخت پس از یک دوره خاص اذعان می کند
            • لوایح مبادله: در اوایل مقاله مورد بحث قرار گرفته است.

            صندوق های متقابل بازار پول

            این وجوه مجموعه ای از پس انداز سرمایه گذاران مختلف است که مایل به کسب درآمد از طریق پس انداز خود هستند.

            • تنظیم شده توسط: هیئت تبادل اوراق بهادار هند (SEBI)
            • این وجوه در ابزارهای مایع با کیفیت بالا مانند صورتحساب خزانه داری (T-Fills) ، توافق نامه های خرید مجدد (REPO) ، مقالات تجاری و گواهی سپرده سرمایه گذاری می کنند.

            توافق نامه های خرید مجدد (repo)

            • repo به عنوان ابزاری برای وام گرفتن وجوه با فروش اوراق بهادار با توافق برای خرید اوراق بهادار در تاریخ آینده توافق شده با قیمت توافق شده که شامل بهره برای وجوه وام گرفته شده است ، عمل می کند
              • تحت Repo ، اوراق بهادار فروخته می شود و بودجه وام گرفته می شود.
              • بانکها در صورت نیاز به بودجه در صورت نیاز به بودجه ، معاملات repo را با RBI انجام می دهند.
              • نرخی که RBI به آنها وام می دهد به عنوان نرخ repo نامیده می شود.
              • RBI برای کنترل عرضه پول از نرخ repo (و نرخ repo معکوس) استفاده می کند. هنگامی که می خواهد عرضه پول را کاهش دهد ، نرخ بازپرداخت را افزایش می دهد و به همین ترتیب وقتی می خواهد پول را افزایش دهد ، نرخ بازپرداخت را کاهش می دهد.
              • تحت بازپرداخت معکوس ، اوراق بهادار خریداری شده و بودجه وام می شود.

              توجه داشته باشید :

              • بر خلاف بورس اوراق بهادار ، یک بازار پول مکان خاصی نیست بلکه سیستمی است که شامل بسیاری از شرکت کنندگان مانند RBI ، بانکهای تجاری برنامه ریزی شده و غیره است.
              • ابزارهای بازار پول عمده فروشی می شوند تا هر سرمایه گذار فردی نتواند آنها را از نظر واحدهای استاندارد خریداری کند. معاملات آنها از طریق یک کارگزار معتبر سهام یا از طریق صندوق متقابل بازار پول انجام می شود.مثلایکی از راه هایی که می توانید در بازار پول سرمایه گذاری کنید از طریق SIP (برنامه سرمایه گذاری سیستماتیک) است

              پس از بازار پول ، اکنون اجازه دهید در مورد نوع دیگری از بازار مالی یعنی بازار سرمایه بحث کنیم.

              بازار سرمایه

              این بازاری است که در آن وام یا وام برای مدت بیش از 365 روز انجام می شود.

              • بازار سرمایه با دارایی های مالی بلند مدت مانند اوراق قرضه ، بدهی ها و غیره مشخص می شود.
              • این بازار برای اقتصاد ما بسیار مهم است زیرا منابع مالی مورد نیاز برای توسعه پایدار طولانی مدت اقتصاد را فراهم می کند.
              • بیشتر پروژه هایی که منجر به مزایای ملموس واقعی می شوند ، یعنی پروژه های زیرساختی در سطح زمین ، نیاز به امور مالی بلند مدت دارند ، مانند ساختمان جاده ها ، راه اندازی صنایع جدید و غیره. بازار سرمایه این مسئولیت مهم را برآورده می کند.
              • بازار سرمایه شامل بانکهای توسعه ، بانکهای تجاری و بورس اوراق بهادار است.
              • بازارهای سرمایه هند توسط وزارت دارایی ، هیئت اوراق بهادار و مبادله هند (SEBI) و RBI تنظیم و کنترل می شود.

              انواع بازار سرمایه

              بازار سرمایه به طور کلی از دو نوع است:

              1. بازار اصلی
              2. فروشگاه دوم

              بازار اصلی

              در این بازار اوراق بهادار برای اولین بار صادر می شود

              • سرمایه گذاران در این بازار بانک ها ، موسسات مالی ، شرکت های بیمه ، صندوق های متقابل و افراد هستند.

              فروشگاه دوم

              این امر به خرید و فروش اوراق بهادار موجود یا قبلاً صادر شده می پردازد.

              • این بازار همچنین به عنوان بورس یا بورس اوراق بهادار شناخته می شود

              مثلا :

              مورد 1: سهام برای اولین بار صادر می شود

              • فرض کنید می خواهید یک شرکت را راه اندازی کنید و به بودجه حدود 100 کرور نیاز دارید. مدت زمان لازم برای این وجوه بیش از یک سال است ، بنابراین باید به بازار سرمایه بروید.
              • اکنون ، شما نمی توانید یک سرمایه گذار واحد را پیدا کنید که این مبلغ هنگفت را دارد. بنابراین ، شما تصمیم می گیرید که با تقسیم 100 کرور به 10 سهم کرور ، از سرمایه گذاران در سراسر هند وام بگیرید ، به این معنی که هر سهم هر یک از 10 روپیه ارزش دارد.(وقت خود را برای پردازش این اطلاعات اختصاص دهید)
                • اشتراک فقط یک تکه کاغذ است
                • بیشتر مشتاقان در مورد اینکه در واقع چه سهم است اشتباه گرفته می شوند. طبق مثال فوق ، سهم به سادگی کوچکترین واحد است که سرمایه یک شرکت در آن تقسیم می شود.
                • مالکیت سهامداران با چند سهام در یک شرکت تصمیم می گیرد. شخصی که 50 ٪ سهام دارد 50 ٪ مالکیت در یک شرکت خواهد داشت.
                • همچنین توجه داشته باشید که سهامداران نیز سود سهام پرداخت می کنند ، یعنی سهم در سود شرکت طبق سهام خود

                مورد 2: فروش مجدد سهام

                • اکنون ، موردی را در نظر بگیرید که یکی از دوستان شما که 10 سهم کرور را در شرکت شما خریداری کرده است می خواهد آنها را بیشتر بفروشد.
                • آیا او می تواند این کار را انجام دهد؟
                • او می تواند ، اما او می تواند این کار را فقط در بازار ثانویه انجام دهد ، نه در بازار اولیه.
                • در بازار ثانویه ، فروش و خرید اوراق بهادار موجود (بدهی و سهام هر دو) صورت می گیرد.
                • یکی از تفاوت های مهم بازار اولیه و ثانویه این است که در یک بازار اولیه فقط خرید اوراق بهادار صورت می گیرد در حالی که در یک بازار ثانویه خرید و فروش اوراق بهادار صورت می گیرد.

                امیدواریم که در مورد انواع بازارهای سرمایه روشن باشید. اکنون ، مانند ابزارهای بازار پول ، ما نیز ابزارهای بازار سرمایه داریم. بگذارید در مورد این موارد بحث کنیم.

                ابزارهای بازار سرمایه

                ابزارهای بازار سرمایه از سه نوع هستند:

                • ابزارهای خالص: این موارد شامل سهام ، اوراق قرضه ، بدهی ها است. آنها ویژگی های یکدیگر را به اشتراک نمی گذارند. آنها خالص هستند.
                • ابزارهای ترکیبی: آنها ترکیبی از ویژگی هایی مانند ترکیبی از باند و حقوق صاحبان سهام دارند
                • مشتقات: این ابزارها هیچ ارزش خود را ندارند اما ارزش خود را از یک یا چند دارایی مالی استخراج می کنند. برخی از نمونه های مشتقات شامل آینده و گزینه ها است

                بیایید در مورد چند مورد اصلی بحث کنیم.

                سهام

                ما در مثال بالا سهام را مورد بحث قرار دادیم. در این مثال ، شما می خواستید یک شرکت را راه اندازی کنید و به 100 کرور نیاز دارید. بنابراین ، شما سهام صادر کردید و سرمایه مورد نیاز را جمع کردید.

                سهام واحدهایی هستند که کل سرمایه سهم یک شرکت در آن تقسیم می شود. یک سهم کوچکترین واحد کل سرمایه سهم است.

                • افرادی که دارای سهام هستند ، سهامداران نامیده می شوند.
                • سهامداران توسط یک شرکت سود سهام (سهم در سود) پرداخت می شوند. به عنوان مثال: اگر پول را به صورت سپرده ثابت به یک بانک واریز می کنید ، علاقه ای کسب می کنید. به همین ترتیب ، در خرید سهام یک شرکت ، به سهامداران سهام در سود به نام سود سهام داده می شود
                • سهام از دو نوع است:
                  • سهام عدالت: به عنوان یک سهم معمولی نیز شناخته می شود. از طریق این سهام ، این شرکت سرمایه را برای تجارت خود جمع می کند.
                  • طبق قانون شرکت ها ، 1956 ، سهم سهام سهام سهم است که سهم اولویت آن نیست.
                    • سهام عدالت مالکیت را به سهامدار متناسب با میزان سهامدار اعطا می کند
                    • سهامداران سهام عدالت حق رأی دارند.
                    • سود سهام سهامداران سهام عدالت به سود و سیاست شرکت بستگی دارد.
                    • سهام سهام در بازار سهام معامله می شود
                    • آنها یک ابزار ریسک بالاتر هستند زیرا بازده مستقیم با سود و قیمت سهام شرکت در ارتباط است
                    • آنها مانند حق رأی در شرکت مالکیت و کنترل دارند
                    • توزیع سود سهام: آنها اول و فقط پس از آن که سهامداران سهام عدالت سود سهام را دریافت می کنند ، سود سهام دریافت می کنند. معمولاً سهام ترجیحی دارای نرخ سود سهام ثابت است.
                    • حق دارایی شرکت در صورت ورشکستگی: وقتی یک شرکت انحلال می شود دارایی های آن فروخته می شود و سهامداران پرداخت می شوند. در این حالت ، همچنین به سهامداران اولویت پرداخت می شود.

                    چه می شود اگر بخواهم شرکتی را راه اندازی کنم اما علاقه ای به صدور سهام ندارم! یک سؤال فوری که ممکن است برای شما پیش بیاید این است - چرا نمی خواهید سهام خود را صادر کنید؟مشکل چیست؟

                    مشکل مالکیت است.

                    همانطور که ممکن است در بالا مشاهده کرده باشید ، در مورد حقوق صاحبان سهام باید مالکیت خود را با دیگران به اشتراک بگذارم و من آن را نمی خواهم. من می خواهم پول جمع کنم اما می خواهم تمام سهام خود را برای خودم حفظ کنم ، یعنی رقیق مالکیت.

                    بنابراین ، من از طریق گرفتن وام از یک بانک به جمع آوری پول متوسل می شوم.

                    اما حتی این کار برای من کار نمی کند زیرا یک بانک شرایط و تشریفات زیادی دارد. خوب ، الان باید کجا بروم؟

                    نترسیدروش دیگری برای جمع آوری پول بدون هیچ یک از دردسرهای فوق وجود دارد. این کار از طریق اوراق قرضه انجام می شود.

                    توجه داشته باشید: در حالی که سهام به عنوان امنیت سهام طبقه بندی می شوند ، اوراق قرضه به عنوان امنیت بدهی طبقه بندی می شوند.

                    بیایید در مورد اوراق قرضه بحث کنیم.

                    اوراق قرضه

                    اوراق قرضه ابزاری بدهی است که در آن یک سرمایه گذار (شما) به یک نهاد (به طور معمول شرکت یا دولت) وام می دهد که وجوه را برای یک دوره زمانی مشخص با نرخ بهره متغیر یا ثابت وام می گیرد.

                    • اوراق قرضه توسط شرکت ها (اوراق بهادار شرکت ها) ، شهرداری ها ، ایالت ها و دولت های حاکمیتی برای جمع آوری پول برای تأمین مالی انواع پروژه ها و فعالیت ها استفاده می شود.
                    • اوراق قرضه شرکت در معرض خطر بالایی است ، بازده بالا در حالی که اوراق قرضه دولتی (G-SEC) ریسک کم ، بازده کم است.
                    • صاحبان اوراق قرضه یا طلبکاران از صادرکننده هستند به این معنی که کسی که وام می دهد (شما) وام می نامند ، وام دهنده/ طلبکار نامیده می شود و کسی که پول (دولت ، شرکت و غیره را می گیرد) وام گیرنده خواهد بود/
                    • اوراق قرضه یک ابزار بهره ثابت است به این معنی که سود ثابت به دارنده اوراق قرضه پرداخت می شود. اگر شرکتی اوراق قرضه صادر کرده است که مسئولیت پرداخت مبلغ ثابت بدون توجه به ارزش قیمت سهم خود را بر عهده دارد.
                      • به یاد داشته باشید ، در مورد سهامداران سود آنها به قیمت سهم بستگی داشت اما در مورد اوراق قرضه نبود.
                      • این بدان معناست که اوراق قرضه نسبت به سهم خطر کمتری دارد ، اما این بدان معنی است که شانس سود بالا در سهام بیشتر است.
                      • همچنین ، به اوراق قرضه اولویت اول (بیش از هر دو سهامداران سهام و ترجیح) در مورد دارایی های فروخته شده در صورت ورشکستگی شرکت داده می شود.
                      • حقوق صاحبان سهام خطرناک ترین است ، سهام ترجیحی خطر کمتری دارد و اوراق قرضه از نظر سرمایه گذاری کمترین خطر را دارند.
                      • G-SEC ها ، همانطور که در بالا مورد بحث قرار گرفت ، همچنین نوعی پیوند است. هنگامی که برای
                        • کوتاه مدت (کمتر از یک سال) آنها به عنوان-خط T شناخته می شوند
                        • طولانی مدت (یک سال یا بیشتر) به آنها - اوراق قرضه دولتی یا اوراق بهادار تاریخ گفته می شود
                        • ارزش چهره با ارزش بازار اوراق قرضه متفاوت است.
                        • نرخ کوپن: این نرخ بهره پرداخت شده در اوراق است
                        • تصدی: دوره زمانی که پس از آن یک پیوند بالغ می شود
                        • اوراق قرضه تضمین شده: این اوراق توسط یک دارایی زیربنایی پشتیبانی می شود و در صورت پیش فرض شرکت ، یعنی ، در پایان بلوغ اوراق قرضه بازپرداخت اصلی و بهره را بازپرداخت می کند ، سپس دارندگان اوراق قرضه می توانند ادعای دارایی های اساسی را مطرح کنند
                        • اوراق قرضه ناامن: اوراق قرضه ای که توسط هیچ دارایی اساسی پشتیبانی نمی شوند ، اوراق قرضه ناامن خوانده می شوند.

                        بازده اوراق قرضه

                        • این نرخ بازده تحقق یافته بر روی اوراق قرضه یعنی نرخ سود اوراق است. بازده اوراق بهادار مبلغ اصلی را شامل نمی شود. به عنوان مثال ، اوراق قرضه ای که توسط دولت به مدت 10 سال 300 روپیه 10 ٪ فروخته می شود ، منجر به عملکرد اوراق قرضه 30 روپیه در هر سال به مدت 10 سال خواهد شد.
                        • بگذارید این را با یک مثال درک کنیم:
                          • دولت برای وام گرفتن از بازار اوراق قرضه صادر می کند.
                          • ما در حال حاضر می دانیم که اوراق قرضه فقط یک مقاله است که در آن نوشته شده است که دولت در پایان یک دوره زمانی خاص ، سود به علاوه مدیر را به خریدار پرداخت می کند.
                          • بهره همیشه به ارزش چهره اوراق پرداخت می شود.
                          • بگذارید تصور کنیم یکی از دوستان شما سالانه وثیقه 30 روپیه @10 ٪ روپیه را از دولت خریداری می کند.
                            • این بدان معناست که دولت مسئولیت پرداخت 3 روپیه (سالانه) به وام گیرنده را خواهد داشت. در این حالت عملکرد اوراق قرضه 10 ٪ است
                            • از این رو ، بازده اوراق قرضه فقط در صورت معامله اوراق بهادار در بازار ثانویه تغییر می کند. اگر اوراق قرضه معامله نشود ، بازده آن یکسان خواهد ماند.
                            • حال اگر در مقایسه با خریداران بسیاری از فروشندگان اوراق قرضه در بازار ثانویه وجود داشته باشد ، دوست شما در اینجا با شرایطی روبرو خواهد شد که خریدار پادشاه باشد.
                            • دوست شما مجبور است اوراق قرضه خود را با قیمت پایین تر از قیمتی که برای آن خریداری کرده است بفروشد (زیرا فروشندگان دیگری نیز هستند که می خواهند اوراق قرضه خود فروخته شوند). بگذارید فرض کنیم که او آن را با 20 روپیه به یک خریدار می فروشد.
                            • به خاطر داشته باشید که خریدار در اینجا همچنان به علاقه 3 روپیه همانطور که در ابتدا توسط دولت وعده داده شده است ، ادامه خواهد داد زیرا بهره در این مورد در مورد ارزش چهره اوراق قرضه محاسبه می شود. این بدان معناست که خریدار در حالی که دوست شما با قیمت بالاتر 30 روپیه به همان علاقه خود می رسید ، 3 روپیه را به اوراق قرضه 20 روپیه می رساند.
                            • واضح است که خریدار در اینجا به دست می آید زیرا او 15 ٪ علاقه خود را دریافت می کند (زیرا 3 روپیه 15 ٪ از 20 روپیه است در حالی که 10 ٪ از 30 روپیه بود)
                            • در مورد فوق ، قیمت اوراق پایین کاهش یافت (از 30 روپیه به 20 روپیه) در حالی که عملکرد اوراق بهادار افزایش یافته است (از 10 ٪ به 15 ٪)
                            • از این رو ، قیمت اوراق بهادار پایین می رود ، بازده اوراق قرضه بالا می رود
                            • اکنون ، با افزایش بازده اوراق قرضه ، خرید بیشتر و بیشتر اوراق قرضه به وجود می آید و منجر به افزایش تقاضای اوراق می شود و ما از قبل می دانیم که مقدار افزایش تقاضا باعث افزایش قیمت بالاتر می شود.
                            • بنابراین ، افزایش تقاضا باعث افزایش قیمت اوراق می شود و در نتیجه منجر به کاهش عملکرد اوراق می شود که این امر بیشتر منجر به کاهش تقاضا خواهد شد.
                            • برای موردی که خریداران بیشتری در بازار ثانویه وجود دارند ، می توانید سناریو را معکوس کنید. آن را به تنهایی امتحان کنید!

                            در اینجا مثال دیگری برای درک بهتر چگونگی تأثیر بازده اوراق بهادار توسط شرط کلی یک اقتصاد وجود دارد.

                            تأثیر کندی اقتصادی بر عملکرد اوراق قرضه

                            ما قبلاً در مورد آن بحث کرده ایم ،

                            • اوراق قرضه دولتی با ریسک کم و سرمایه گذاری کم بازده است. آنها امن ترین راه برای سرمایه گذاری پول هستند زیرا آنها تنها با یک روند نزولی که بازده زیادی را ارائه نمی دهند ، توسط دولت حمایت می شوند. بنابراین ، یک سرمایه گذار که به دنبال بازده بالا است ، معمولاً روی آنها سرمایه گذاری نمی کند مگر اینکه دلایل اصلی وجود داشته باشد.

                            اکنون ، سناریویی را در نظر بگیرید که جهان از رکود اقتصادی رنج می برد ، اقتصاد جهانی با نرخ رشد پایین در حال بازگشت است و آینده نیز به نظر می رسد تاریک است. چه نوع احساساتی این تصویر برای یک سرمایه گذار است؟

                            بدیهی است ، در چنین شرایطی ، یک سرمایه گذار به جای بازده بالا ، به سادگی به دنبال سرمایه گذاری پول خود در یک خیابان امن است که از سرمایه گذاری وی محافظت می کند. در این مرحله او نگران علاقه کم نیست. بنابراین ، او کجا باید پول خود را سرمایه گذاری کند؟

                            آره. شما درست حدس زده اید

                            در اوراق بهادار دولت.

                            به همین ترتیب ، سرمایه گذاران دیگری مانند او نیز به دنبال سرمایه گذاری پول خود در اوراق بهادار دولتی خواهند بود. این امر منجر به افزایش تقاضا برای G-SEC در بازار می شود.

                            ایمن ترین G-SEC های جهان در حال حاضر مواردی است که ایالات متحده به دلیل اعتبار بالای دولت آن ارائه می شود. بنابراین ، سرمایه گذاران جهانی اوراق بهادار دولتی ایالات متحده را خریداری می کنند در حالی که سرمایه گذاران داخلی شروع به خرید اوراق بهادار دولتی هند می کنند.

                            حال ، چه اتفاقی می افتد که افزایش تقاضا برای چیزی وجود داشته باشد؟

                            قیمت آن به سمت بالا شلیک می کند. به همین ترتیب ، در این حالت بیش از حد قیمت G-SEC افزایش می یابد.

                            و ما از قبل می دانیم که وقتی قیمت اوراق قرضه بالا می رود چه اتفاقی می افتد. این منجر به سقوط در بازده اوراق می شود.

                            • بنابراین ، افت عملکرد اوراق قرضه ، از جمله موارد دیگر ، همچنین می تواند نشان دهنده کندی در اقتصاد باشد.

                            عوامل اصلی تأثیرگذاری بر عملکرد اوراق قرضه

                            مهمترین عوامل مؤثر بر عملکرد

                            • سیاست پولی بانک ذخیره هند ، به ویژه دوره نرخ بهره: کاهش نرخ بهره منجر به افزایش قیمت اوراق قرضه و بالعکس می شود. افزایش بازده اوراق بهادار به این معنی است که نرخ بهره در سیستم پولی کاهش یافته است و بازده سرمایه گذاران (کسانی که در اوراق قرضه و اوراق بهادار دولت سرمایه گذاری کرده اند) کاهش یافته است.
                              • هنگامی که RBI نرخ repo را افزایش می دهد

                              مسئله افزایش اوراق قرضه

                              شما باید اخیراً شنیده اید که افزایش بازده اوراق بهادار در G-SEC در ایالات متحده و هند باعث نگرانی از تأثیر منفی بر سایر کلاس های دارایی ، به ویژه بازارهای سهام و حتی طلا شده است.

                              • بازده اوراق قرضه 10 ساله (G-SEC که به مدت 10 سال صادر شده است) در هندوستان از پایین 5. 76 ٪ به 6. 20 ٪ مطابق با افزایش بازده ایالات متحده افزایش یافته است.

                              چرا نگرانی در مورد افزایش بازده اوراق قرضه وجود دارد؟

                              این عمدتا به دلیل عوامل زیر است:

                              • افزایش اوراق قرضه به این معنی است که سرمایه گذاران شروع به خرید G-SEC می کنند و پول خود را از بازارهای سهام خارج می کنند
                              • افزایش بازده اوراق قرضه همچنین بدان معنی است که هزینه وام گرفتن سرمایه برای شرکت ها افزایش می یابد زیرا یک سرمایه گذار دوست دارد به جای یک شرکت (اوراق بهادار شرکت) پول خود را به دولت (G-SEC) وام دهد.
                              • هنگامی که بازده اوراق قرضه در ایالات متحده افزایش می یابد ، سرمایه گذاران نمونه کارها خارجی از بازار سهام هند (بازار سهم) خارج می شوند. همچنین ، مشاهده شده است که وقتی بازده اوراق بهادار در هند بالا می رود ، منجر به خروج سرمایه از سهام و بدهی می شود.

                              ضایعات

                              بدهی ها همچنین روشی برای افزایش سرمایه از طریق بدهی است.

                              • این یک ابزار بدهی بلند مدت است که توسط شرکت های بخش خصوصی صادر می شود
                              • بدهی ها توسط هیچ امنیتی خاص حمایت نمی شوند و به جای اعتبار شرکت صادر کننده همان امنیت اساسی است. از این رو ، اوراق ناامن به عنوان بدهی نامیده می شوند
                              • بسیاری از سرمایه گذاران بدهی ها را ترجیح می دهند زیرا نرخ بهره بالاتری نسبت به اوراق قرضه ارائه می دهند
                              • دارندگان بدهی هیچ حق رأی دریافت نمی کنند

                              مشتق

                              به طور ساده تر ، مشتق هر چیزی است که ارزش آن را از برخی دارایی های اساسی دیگر بدست می آورد. به خودی خود ، یک مشتق هیچ ارزشی ندارد. اکنون ، یک تعریف فنی تر خواهد بود:

                              • این امنیت حاصل از یک دارایی اساسی است (دارایی اساسی می تواند یک ابزار بدهی ، سهم ، وام ، چه امنیت یا ناامن ، ابزار ریسک یا قرارداد برای اختلافات یا هر نوع امنیت دیگر باشد)
                              • همچنین می تواند به عنوان قراردادی تعریف شود که ارزش آن را از قیمت ها یا شاخص قیمت ها از اوراق بهادار اساسی بدست می آورد
                              • قرارداد Forward/Futures: قرارداد آتی به معنای توافق نامه ای قانونی برای خرید یا فروش امنیت اساسی در تاریخ آینده است.
                                • به طور کلی ، دارایی اساسی در آینده کالاهایی مانند غلات ، روغن و غیره است.
                                • قراردادهای آتی در بورس معامله می شوند در حالی که قراردادهای پیش رو به طور مستقیم بین فروشنده و خریدار است. از این رو ، به جلو نیز به عنوان معامله پیشخوان (OTC) خوانده می شود.
                                • قراردادهای آینده را نمی توان مطابق با نیازهای طرفین درگیر در حالی که می توان به جلو سفارشی کرد ، سفارشی شود.
                                • گزینه ها نیز در بورس اوراق بهادار معامله می شوند

                                مبادله بازار مال ی-مبادله

                                این مکان برای خرید و فروش اوراق بهادار شرکت های ذکر شده است. صرافی ها می توانند یک مکان فیزیکی یا یک بستر تجارت الکترونیکی باشند.

                                بورس سهام عمده در هند:

                                مبادلات سهام زیادی در هند وجود دارد اما ما فقط در مورد دو مهمترین آنها بحث خواهیم کرد.

                                • بورس اوراق بهادار بمبئی (BSE)
                                • بورس اوراق بهادار ملی (NSE)

                                بورس اوراق بهادار بمبئی

                                این کشور در سال 1875 تأسیس شد و قدیمی ترین و اولین بورس اوراق بهادار آسیا است و قبلاً با نام - انجمن کارگزاران سهام بومی و سهام شناخته شده بود.

                                بورس ملی

                                NSE در سال 1992 گنجانیده شد. در آوریل 1993 توسط SEBI به عنوان بورس اوراق بهادار شناخته شد و در سال 1994 شروع به کار کرد. این اولین مبادله در هند بود که تجارت الکترونیکی کاملاً رایانه ای را ارائه می داد.

                                شاخص بورس سهام

                                عملکرد شرکت های ذکر شده در بورس اوراق بهادار از طریق شاخص بازار سهام اندازه گیری می شود.

                                • حدود 5000 شرکت در BSE ذکر شده اند در حالی که NSE حدود 1600 نفر دارد. اندازه گیری عملکرد هر شرکتی که در یک مبادله ذکر شده غیرممکن است. از این رو ، مفهوم یک شاخص استفاده می شود که در آن عملکرد چند شرکت برتر با عملکرد انتخاب می شود.
                                • شاخص مبتنی بر سرمایه گذاری در بازار (M-CAP) تنها تعداد کمی از شرکت های منتخب است
                                • به یاد داشته باشید که یک شرکت را می توان در صرافی های متعدد ذکر کرد.
                                • m-cap:
                                  • قیمت سهم * هیچ سهام صادر شده = M-CAP یک شرکت
                                  • مثال: اگر یک شرکت 10 سهم کرور با ارزش 10 روپیه در هر سهم صادر کرده است ، M-CAP = 100 کرور آن
                                  • این همچنین بدان معنی است که اگر قیمت سهم یک شرکت افزایش یابد ، کل M-CAP افزایش می یابد. سهام در بازار ثانویه معامله می شود ، بنابراین قیمت سهام روزانه نوسان می کند.
                                  • اگر هیچ یک از سهام شرکت در حال افزایش است ، این بدان معنی است که تجارت در حال گسترش است و شرکت شاهد رشد است
                                  • اما به یاد داشته باشید که گاهی اوقات شاخص نیز می تواند با احساسات بازار دیکته شود. به عنوان مثال: ممکن است مردم براساس برخی از شایعات یا رویداد های سیاسی ، خرید سهام یک شرکت را آغاز کنند. این می تواند منجر به افزایش مصنوعی در قیمت سهم یک شرکت به دلیل افزایش تقاضا شود. افزایش قیمت سهم نشان دهنده افزایش M-CAP و افزایش M-CAP باعث ارزش بالاتر SenseX می شود.
                                  • Sensex (حساس + شاخص): این فهرست شامل 30 شرکت است
                                  • nifty (ملی + پنجاه): این شاخص شامل 50 شرکت است

                                  امیدواریم که اکنون با اصول بازار مالی روشن باشید.

                                  اگر هنوز شک دارید ، پس از نمایش داده های خود در زیر مطمئن شوید.