معاملات آتی در مقابل قراردادها

اگر می دانید هدف از محبوب ترین دارایی های مالی: سهام ، اوراق بهادار ، ارز ، فلزات گرانبها و مشتقات ، غواصی به اقتصاد جهانی و دنیای مالی می تواند یک سفر هیجان انگیز باشد. در حالی که سرمایه گذاران آماتور ترجیح می دهند با بازار سهام همکاری کنند ، افرادی که تصمیم می گیرند مهارت های سرمایه گذاری خود را توسعه دهند ، علاقه خود را به ابزارهای پیشرفته مانند مشتقات مالی ، به طور خاص - آینده و آینده نشان می دهند.

کمبود دانش می تواند پرهزینه باشد ، بنابراین قبل از خرید اولین قرارداد خود ، اجازه دهید در مورد این دو نوع اطلاعات بیشتری کسب کنیم و تفاوت های کلیدی بین آنها را بیان کنیم.

مقاله موضوعات زیر را پوشش می دهد:

• قرارداد رو به جلو چیست؟
• قرارداد آتی چیست؟
• تفاوت بین معاملات آتی و رو به جلو
• آینده و قراردادهای رو به جلو: مثالها
• چه کسی معاملات آینده و قراردادهای رو به جلو را انجام می دهد؟
• یک حرف آخر
• سؤالات متداول در مقابل آینده

قرارداد رو به جلو چیست؟

قراردادهای رو به جلو ، که معمولاً "رو به جلو" خوانده می شود ، توافق نامه های مالی بین خریداران و فروشندگان نتیجه گیری می شود. با ورود به این قراردادهای مالی ، احزاب خصوصی موافقت می کنند که یک دارایی مربوطه را با قیمت خاص در تاریخ آینده توافق شده تجارت کنند. قیمت و تاریخ تسویه حساب به جلو در لحظه تشکیل قرارداد تعیین می شود. تاریخ تسویه حساب برای هر رو به جلو ثابت است ، به این معنی که برای دارایی اساسی خاص همه قراردادهای رو به جلو در روز منقضی شدن قرارداد حل و فصل می شوند.

این دسته از مشتقات یک قرارداد خصوصی بین دو طرف تشکیل می دهد ، بنابراین آنها هرگز در مبادلات معامله نمی شوند. با این وجود ، انحصار آنها بر انعطاف پذیری آنها تأثیر نمی گذارد. به طور کلی ، رو به جلو از نظر شرایط و ضوابط آن چندان سفت و سخت نیست.

سرمایه گذاران غالباً از جلو برای محافظت از خطرات احتمالی و کاهش موثر نوسانات قیمت هر دارایی استفاده می کنند. بیایید دریابیم که چگونه می توان با خرید یک قرارداد رو به جلو ، خطرات را کاهش داد.

به طور خلاصه ، همه چیز مربوط به قیمت از پیش تعیین شده است. شرایط توافق رو به جلو ، از جمله قیمت رو به جلو ، از همان ابتدا تعیین شده و پس از اجرای توافق به مرحله اجرا می رسد - هیچ چیز ، چه عوامل داخلی و چه خارجی ، نمی تواند آن را تغییر دهد. بنابراین ، یک قرارداد رو به جلو از خریدار خود را از نوسانات نامطلوب قیمت محافظت می کند ، که می تواند ناشی از ماهیت بی ثبات بازار باشد. در اینجا یک مثال خوب برای کمک به شما در درک بهتر نحوه عملکرد آن در واقعیت وجود دارد:

• طرفین درگیر در این توافق نامه تصمیم به تجارت 2،000 بشکه نفت دارند. قیمت هر بشکه 50 دلار تعیین شده است ، بنابراین مبلغ کل معامله 100000 دلار است.
• پس از پایان قرارداد، خریدار باید این 2000 بشکه را با قیمت ثابت در توافقنامه خریداری کند، حتی اگر شرایط در بازار تغییر کرده باشد و قیمت نفت به 10 دلار در هر بشکه کاهش یابد.
• قرارداد آتی همچنین تضمین می کند که تحویل دارایی ها (یا پرداخت نقدی) بدون توجه به شرایط مورد قبول طرفین انجام می شود.

به دلیل ماهیت خصوصی آنها، فورواردها به راحتی برای سرمایه گذاران خرد در دسترس نیستند. پیش بینی بازار فوروارد بسیار سخت است و هیچ یک از جزئیات توافق نامه ها علنی نمی شود. آنها معمولاً بین طرفین قرارداد نگهداری می شوند. علاوه بر این، فورواردها مستلزم خطر نکول نگران کننده هستند، زیرا احتمال زیادی وجود دارد که یکی از طرفین متحمل ضرر شود.

قرارداد آتی چیست؟

قراردادهای آتی که به عنوان "آینده" نیز شناخته می شوند، اشتراکات زیادی با فورواردها دارند، زیرا آنها نیز به صورت خصوصی مذاکره می شوند. آنها طرفین را موظف می کنند که دارایی مربوطه را به قیمت توافق شده در تاریخ آینده مشخص شده خریداری یا بفروشند. بنابراین، خریدار متعهد می شود که دارایی پایه را در شرایط تایید شده خریداری کند، در حالی که فروشنده متعهد می شود اقلام را در تاریخ سررسید قرارداد تحویل دهد. بنابراین، حتی اگر ارزش دارایی پایه در زمان انقضای قرارداد سفارشی شده در بازار نقدی افزایش یا کاهش یابد، طرفین آن را با قیمت ثابت قبلی خریداری یا می فروشند.

با توجه به روش تسویه متقابل، قراردادهای آتی را می توان به دو گروه قابل تحویل و غیر قابل تحویل (همچنین به عنوان آتی برای تفاوت شناخته می شود) تقسیم کرد.

در قراردادهای آتی قابل تحویل، خریدار متعهد می شود که کل بهای دارایی پایه را بپردازد، در حالی که فروشنده موظف است طبق قرارداد آن را به صورت فیزیکی تحویل دهد.

قراردادهای آتی غیرقابل تحویل مستلزم آن است که هر دو طرف تسویه حساب متقابل را انجام دهند و مابه التفاوت قیمت را در زمان انقضای قرارداد بپردازند.

با این حال، قراردادهای آتی دارای برخی ویژگی های خاص هستند که آنها را از قراردادهای آتی متمایز می کند.

برای شروع، ارزش منصفانه معاملات آتی به صورت روزانه در بازار مشخص می شود، به این معنی که تمام تغییرات روزانه تا زمان انقضای قرارداد تسویه می شود. قیمت فوروارد در طول مدت قرارداد تغییر نمی کند و تسویه حساب همیشه در تاریخ مشخص شده انجام می شود. برخلاف قراردادهای آتی، تسویه معاملات آتی می تواند در محدوده ای از تاریخ ها رخ دهد.

تفاوت قابل توجه دیگر این است که معاملات آتی از طریق بیشتر مبادلات قابل دسترسی است و معاملات توسط خانه های پاکسازی اعتبار می یابد. بنابراین ، خطرات پیش فرض به شدت کاهش می یابد. احزاب به طور کلی برای تجارت سهام ، ارز و کالاها وارد چنین قراردادهایی می شوند. محبوب ترین دارایی ها شامل محصولات زراعی (به عنوان مثال ذرت ، گندم ، جو دوسر) و منابع زیر خاک مانند روغن است.

ماهیت بسیار مایع بازار آتی سرمایه گذاران را قادر می سازد هر زمان که برای آنها مناسب تر باشد ، قراردادها را وارد و اجرا کنند. آینده ها همچنین هنگامی که سرمایه گذاران سعی می کنند نوسانات بازار را پیش بینی کنند و از حرکات قیمت استفاده کنند تا آنها را به سود تبدیل کنند ، به گمانه زنی ها تبدیل می شوند. دلالان معمولاً قبل از تاریخ سررسید خود قراردادها را اجرا می کنند ، بنابراین ، در نهایت ، تحویل دارایی های اساسی به ندرت اتفاق می افتد ، زیرا سرمایه گذاران به جای آن تسویه حساب نقدی را انتخاب می کنند.

تفاوت بین معاملات آتی و رو به جلو

همانطور که قبلاً در بالا گفته شدیم ، قراردادهای آینده و معاملات آتی در بسیاری از جنبه ها مشابه هستند ، زیرا هر دو قرارداد توافق نامه هایی برای خرید و فروش دارایی های اساسی در یک تاریخ خاص در آینده را تشکیل می دهند. آنها همچنین دارای یک قیمت مشابه هستند ، زیرا قیمت ها از دارایی های مربوطه که باید با بلوغ قرارداد معامله شوند ، حاصل می شود. در مورد تفاوت ها چطور؟بیایید آنها را با جزئیات زیر بررسی کنیم.

یک قرارداد رو به جلو یکی از ابزارهای مورد علاقه در بین پرچین ها است. آنها از مشتق برای به حداقل رساندن تأثیر نوسانات بازار استفاده می کنند که می تواند به طور چشمگیری بر قیمت دارایی زیربنایی تأثیر بگذارد. کاهش نوسانات امکان پذیر می شود زیرا شرایط قرارداد تا زمان انقضاء توافق بدون تغییر باقی می ماند و دارایی را از خطرات نوسانات قیمت نجات می دهد.

در مقابل با رو به جلو ، توافق نامه های آتی به عنوان سرمایه گذاری های بسیار سوداگرانه به طور گسترده ای شناخته می شوند ، زیرا پیش بینی اینکه آیا قیمت یک دارایی اساسی افزایش می یابد یا پایین می آید ، تقریباً غیرممکن است. عدم اطمینان به این معنی است که اگر حدس سرمایه گذار در مورد حرکت قیمت تأیید نشود ، آنها در معرض خطر از دست دادن مبالغ قابل توجهی قرار می گیرند.

قراردادهای رو به جلو توافق نامه های خصوصی هستند که منوط به سفارشی سازی هستند ، زیرا شرایط به طور مستقیم توسط طرفین مربوطه مورد مذاکره قرار می گیرد. به دلیل ماهیت خصوصی آنها ، آنها در صرافی ها در دسترس نیستند و منحصراً در بازار OTC (بدون نسخه) معامله می شوند.

معاملات آتی قراردادهای استاندارد با شرایط استاندارد هستند. آنها اجازه مذاکره یا تعدیل خصوصی را نمی دهند. به همین دلیل این قراردادها را می توان در مبادلات آتی نقل و معامله کرد.

یک قرارداد رو به جلو یک توافقنامه خصوصی است. دولت یا مؤسسات مالی این مشتق را تنظیم نمی کنند.

یک قرارداد آتی یک توافق نامه در دسترس عموم است. بیشتر مبادلات آتی در ایالات متحده واقع شده است. بنابراین ، آنها طبق قوانین قابل اجرا در ایالات متحده فعالیت می کنند و همیشه توسط دولت ، به طور خاص ، CFTC (کمیسیون تجارت آینده کالا) تنظیم می شوند. CFTC یک هیئت مدیره رسمی است که به ویژه برای این اهداف ایجاد شده است.

Forwards همیشه ریسک همتایان بالایی را در بر می گیرد. علاوه بر این ، قراردادهای رو به جلو تا زمان بلوغ هیچ گونه ضمانت تسویه حساب ارائه نمی دهند. از طرف دیگر ، سرمایه گذاران می توانند اطمینان داشته باشند که این قرارداد به طور جدی در تاریخ تحویل حل و فصل خواهد شد. نقطه ضعف اصلی این است که شما هرگز نمی دانید که تا زمان آغاز روند تسویه حساب ، ضرر و زیان را جذب می کنید. از این رو ، این ضرر می تواند کاملاً غیر منتظره برای شرکت کنندگان در بازار باشد.

معاملات آتی سرمایه گذاران را با ضمانت ریسک پایین طرف مقابل جذب می کند ، زیرا ارزش دارایی به صورت روزانه حل می شود و به نرخ فعلی بازار متصل می شود. مهمتر از همه ، معاملات آتی توسط خانه ترخیص کالا از این مبادله مربوطه پشتیبانی می شود ، در حالی که Clearinghouse به عنوان یک طرف مقابل برای هر دو طرف عمل می کند: فروشنده و خریدار. این ، و این واقعیت که دارایی های معاملات آتی روزانه به بازار عرضه می شود ، به طرز چشمگیری همه خطرات احتمالی طرف مقابل را کاهش می دهد. برای باز کردن موقعیت در مبادله آتی ، سرمایه گذاران باید حساب های حاشیه ای داشته باشند تا بتوانند پرداخت اولیه را انجام دهند ، همچنین به عنوان سپرده حاشیه خوانده می شوند. در پایان هر روز ، تعهدات متقابل با توجه به قیمت فعلی تعیین شده در زمان بسته شدن مبادله ، محاسبه می شود. در نهایت ، تفاوت بین افتتاح و قیمت های پایانی یا به حساب سرمایه گذار اعتبار داده می شود یا از آن پرداخت می شود.

چنین سیستم معاملاتی حاشیه ای برای حاشیه اولیه نسبتاً کوچک ، محاسبه قیمت روزانه و توزیع اختلاف قیمت قابل توجه است. این ویژگی ها قراردادهای آتی را برای دلالان جذاب می کند. با این حال ، چنین خصوصیاتی نیز به همین دلیل است که تجارت آینده به طور گسترده به عنوان یکی از خطرناک ترین تلاش ها در بازار سرمایه گذاری شناخته می شود.

تاریخ انقضا به جلو به طور انحصاری به الزامات تعیین شده توسط طرفین برای معاملات مالی خاص بستگی دارد.

تاریخ انقضا آینده استاندارد شده است.

به محض تحویل دارایی زیربنایی (به عنوان مثال ، کالاهایی مانند ذرت یا روغن) بالغ می شوند.

حتی اگر آینده ها استاندارد شده باشند و دارای تاریخ بلوغ از پیش تعیین شده باشند ، آنها مستلزم این هستند که تحویل دارایی زیربنایی هرگز ممکن است اتفاق نیفتد.

اندازه قرارداد به معامله و همچنین الزامات طرفین به توافق بستگی دارد.

یک قرارداد آتی دارای اندازه استاندارد است.

رو به جلو بیشتر در یک بازار اولیه معامله می شود. با توجه به ماهیت محرمانه آنها ، قراردادهای رو به جلو اغلب متناسب با نیازهای خاص یک خریدار و فروشنده خاص است. این بدان معناست که شما مجبور خواهید بود با ورود به یک قرارداد پیش رو در حال حاضر موجود ، بر چالش یافتن خریدار دیگری که به طور گسترده ای وجود دارد ، غلبه کنید.

معاملات آتی به طور فعال در هر دو بازار اولیه و ثانویه معامله می شود. ماهیت استاندارد آینده آنها را برای تجارت در یک بازار ثانویه ایده آل می کند ، زیرا خریداران آینده نگر می توانند بدون مطالعه شرایط هر قرارداد ، از بین پیشنهادات مختلف انتخاب کنند. بنابراین ، تعهدات آینده می تواند به راحتی از یک طرف به طرف دیگر منتقل شود.

حل و فصل قراردادهای پیش رو همیشه در هنگام تحویل دارایی های اساسی اتفاق می افتد. علاوه بر این ، طرفین می توانند دریابند که آیا آنها فقط در طی فرآیند تسویه حساب از خسارات سود می برند یا متحمل ضرر شده اند.

حل و فصل قراردادهای آتی به هر تاریخ مشخصی گره خورده است. بر خلاف رو به جلو ، این دسته از مشتقات روزانه (نه تنها در بلوغ) حل می شود ، و این دلالت می کند که آینده ها را می توان هر لحظه خریداری یا فروخت.

طبیعت قابل تنظیم: اصطلاحات منحصر به فرد Forwards مذاکره ، نقل شده و بین دو حزب انجام می شود. سفارشی سازی یک مزیت قابل توجه از قراردادهای رو به جلو است ، زیرا امکان درج جزئیات و شرایط اضافی را فراهم می کند ، به شرط آنکه طرفین مرتبط هر دو در مورد مقررات توافق کنند. با این حال ، ماهیت بسیار قابل تنظیم قراردادهای رو به جلو باعث می شود خرید یا فروش آن به همان روشی که سایر قراردادهای مشتقات انجام می شود ، سخت باشد.

طبیعت استاندارد: شرایط آینده ، مانند تاریخ تحویل ، اندازه قرارداد ، ویژگی های فنی و مراحل معامله ، مطابق با استاندارد یکنواخت برای هر نوع قرارداد آتی است.

پیش رو قراردادهای خصوصی مذاکره شده و بین خریدار و یک فروشنده نتیجه گیری شده است. این نوع ترتیب در بازار OTC معامله می شود ، بنابراین مشتقات رو به جلو به صورت عمومی در دسترس نیستند و در مبادلات معامله نمی شوند. به طور معمول ، یک معامله گر روزمره به راحتی نمی تواند به آنها دسترسی پیدا کند.

قراردادهای آتی معمولاً در مبادلات آتی به طور عمومی معامله می شوند. از آنجا که این یک قرارداد استاندارد است ، آینده می تواند از طریق کارگزاران معامله شود. روند معاملات آتی با تجارت استاندارد سهام مشترک است ، زیرا در هر دو مورد ، همتایان درگیر تجارت معاملات آتی را با کمک بنگاه های کارگزاری خود انجام می دهند.

بازار رو به جلو با نقدینگی کم مشخص می شود. سطح نقدینگی پایین به این معنی است که سرمایه گذاران ، که این مشتق مالی را انتخاب می کنند ، از انعطاف پذیری برخوردار نیستند و هر زمان که بخواهند این کار را انجام دهند ، نمی توانند یک قرارداد رو به جلو را وارد یا خارج کنند.

بازار آتی با نقدینگی بیشتر در مقایسه با رو به جلو مشخص می شود. بازار با استفاده از استاندارد سازی ، سطح مفیدی از نقدینگی را ایجاد می کند.

از آنجا که به جلو به هیچ وجه به پرداخت اولیه احتیاج ندارند ، هیچ سیستم حاشیه ای قابل اجرا وجود ندارد.

در مقابل پیش رو ، قراردادهای آتی دارای سیستم حاشیه ای پایدار هستند که پیگیری آن اجباری است. پرداخت های اولیه حتی برای آینده با نرخ بهره لازم است. از آنجا که آینده هر روز به بازار مشخص می شود ، به راحتی می توان سود یا ضرر روزانه ناشی از یک دارایی اساسی را تخمین زد. بنابراین ، مقام مسئول یا از ضرر اولیه (در تاریخ مؤثر قرارداد) یا از مبلغ مانده موجود در حساب حاشیه (در پایان هر روز تا زمان انقضاء توافق) ، ضرر و زیان را اضافه می کند.

جلو هرگز به بازار مشخص نمی شود. ویژگی های متمایز آنها منحصر به فرد و قیمت مشخص است.

معاملات آتی روزانه به بازار مشخص می شود ، به این معنی که آنها هر روز تا تاریخ انقضا قرارداد حل می شوند.

رو به جلو خطرات قابل توجهی را برای یکی از طرفین درگیر می کند.

قراردادهای آتی حاکی از خطرات ناچیز برای هر دو طرف است.

مارک های معامله فقط دو بار اتفاق می افتد: در تاریخ خرید و تسویه حساب.

علائم معاملات روزانه انجام می شود.

شانس پیش فرض در قراردادهای رو به جلو زیاد است.

شانس پیش فرض در قراردادهای آتی یا ناچیز یا غیرممکن است.

رو به جلو گران تر است.

معاملات آتی ارزان تر است.

آینده و قراردادهای رو به جلو: مثالها

برای کمک به شما در درک بهتر ماهیت آینده و رو به جلو ، تصمیم گرفتیم نمونه ای از نحوه عملکرد مشتقات تحت شرایط مختلف را برای شما ارائه دهیم.

با مارک ، قهرمان اصلی داستان ما و همزمان ، صاحب زنجیره فروشگاه آب نبات که متخصص در فروش دسرها با میوه تازه است ، ملاقات کنید. در حال حاضر ، او میوه ای را خریداری می کند ، می گوید ، انبه با قیمت 5 دلار در لیتر از همان تأمین کننده "جزیره بهشت". قیمت فعلی بازار مناسب اوست و به او اجازه می دهد حاشیه مطلوبی را در فروش دسرهای میوه حفظ کند.

یک هفته پیش ، مارک یک قطعه اخبار نگران کننده را در اینترنت خواند: یک سیکلون گرمسیری قوی در حال رسیدن به سواحل هند است که مزارع جزیره بهشت در آن واقع شده است. هواشناسان پیش بینی می کردند که طوفان می تواند مزارع انبه در منطقه را از بین ببرد و اکنون مارک نگران است که قیمت میوه افزایش یابد.

جزیره بهشت ، نگرانی های مارک را به اشتراک نمی گذارد و ادعا می کند که عملیات آن 100 ٪ ایمن است. علاوه بر این ، این شرکت اخیراً تجهیزات جدیدی را خریداری کرده است و قصد دارد با افزایش میوه بیشتر در حالی که هزینه ها را در همان سطح نگه می دارد ، تولید انبه ها را گسترش دهد.

Mark و Paradise Island یک قرارداد رو به جلو را امضا می کنند تا قیمت انبه ها را 5 دلار در هر پوند نگه دارد ، مهم نیست که در شش ماه آینده چه اتفاقی می افتد. از این پس ، مارک از نظر قانونی موظف است 10،000 پوند بخرد. انبه با 5 دلار در هر پوند (50،000 دلار به مدت شش ماه). جزیره Paradise مجبور است حتی اگر Typhoons مزارع خود را ویران کند ، میوه های خود را تحت شرایط مذاکره بفروشد.

جزیره بهشت آتی انبه را با قیمت 150 دلار در هر قرارداد ارائه می دهد. هر قرارداد شش ماه از تاریخ مؤثر منقضی می شود. مارک تصمیم می گیرد 500 مورد از آینده انبه را خریداری کند ، با اندازه یک قرارداد برابر با 30 پوند میوه. قیمت کلی 75000 دلار برای 15000 پوند (5 دلار برای پوند) است. تجزیه و تحلیل صنعت عمیق نشان می دهد که اگر خطر سیکلون از بین برود ، پیشرفت تجهیزات باعث افزایش تولید انبه می شود و تأمین کنندگان میوه 30 ٪ انبه بیشتری برداشت می کنند.

سناریو: مزارع نابود می شوند

مزارع از بین می روند و عرضه انبه به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. جزیره بهشت باید با افزایش قیمت انبه به 8 دلار در هر پوند ضرر و زیان را پوشش دهد. کل معامله به مدت شش ماه اکنون 80،000 دلار ارزش دارد ، اما مارک فقط 5 دلار در هر پوند پرداخت می کند و 30،000 دلار پس انداز هزینه را متوجه می شود. جزیره بهشت متحمل خسارات مالی قابل توجهی می شود.

هفته آینده ، یک فاجعه طبیعی عظیم مزارع انبه در سواحل هند را فقیر می کند. قیمت یک قرارداد آتی انبه به 180 دلار در هر مورد افزایش می یابد. معاملات آتی قراردادهای مشتق هستند ، به این معنی که ارزش خود را از ارزش انبه فعلی استخراج می کنند ، بنابراین می توان نتیجه گرفت که قیمت انبه به میزان قابل توجهی افزایش یافته است.

در این سناریو ، مارک با فروش قراردادها به طرف دیگر سود 15000 دلار سود کسب کرده است ، زیرا آینده او اکنون 90،000 دلار ارزش دارد.

سناریو: سیکلون ها از مزارع عبور کردند

فاجعه سیکلون هرگز اتفاق نیفتاد و جزیره بهشت از استفاده از تجهیزات جدید بهره مند شد. اکنون بازار با انبه پر شده است. با افزایش عرضه میوه به شدت افزایش می یابد ، این شرکت قیمت را به 3 دلار در هر پوند کاهش می دهد. مارک هنوز باید 10،000 پوند بخرد. از انبه اما برای هر جزیره بهشت 2 دلار بیش از حد پرداخت می کند ، سود خوبی از 20،000 دلار را تحقق می بخشد.

پیش بینی های تحلیلگران مالی به حقیقت پیوست و صنعت در حال رونق است و بیشتر از حد معمول انبه تولید می کند. قیمت فعلی بازار آینده انبه به 100 دلار در هر مورد کاهش می یابد. در این سناریو ، مارک از دست دادن سرمایه قابل توجهی 25000 دلار متحمل شده است. او صاحب معاملات آتی فقط 50،000 دلار است ، در حالی که هزینه اولیه آنها 75000 دلار بود. مارک هنوز هم می تواند قراردادهای خود را بفروشد و درآمد حاصل از آن را در چیز دیگری سرمایه گذاری کند تا ضررها را پوشش دهد.

چه کسی معاملات آینده و قراردادهای رو به جلو را انجام می دهد؟

سرمایه گذاران ، که این مشتقات مالی را تجارت می کنند ، می توانند به دو دسته اصلی طبقه بندی شوند. این زیربخش مبتنی بر انگیزه اساسی یک معامله گر است.

به جلو: پرچین

اصرار Hedgers برای کاهش خطرات احتمالی قابل درک است. این طبقه از سرمایه گذاران مشتاق کاهش تأثیر نوسانات بازار است که می تواند به طور جدی بر قیمت دارایی زیربنایی تأثیر بگذارد. Hedgers قراردادهای رو به جلو را خریداری می کند تا نوسانات هزینه دارایی زیرین را کاهش دهد. از آنجا که شرایط رو به جلو تا زمان منقضی شدن قرارداد بدون تغییر باقی می ماند ، به هیچ وجه تحت تأثیر نوسانات بازار قرار نمی گیرد. بنابراین ، اگر همتایان توافق نامه ای برای فروش 5،000 پوند گندم با 5 دلار برای پوند (در کل 25،000 دلار) به پایان برسانند ، این شرایط حتی اگر قیمت گندم به 1 دلار در هر پوند کاهش یابد ، ادامه خواهد یافت. یا اگر هر دو طرف چنین تصمیمی را بپذیرند ، یک تسویه حساب نقدی مناسب است.

آینده: حدس و گمان

دلالان معمولاً به جای خرید دارایی مورد نیاز خود ، تصمیم به ورود به توافق نامه مالی می گیرند. چنین حرکتی آنها را از پرداخت ارزش کل دارایی بهانه می کند و در عین حال آنها را قادر می سازد تا سودهای بالقوه را بزرگنمایی کنند. بنابراین ، دلالان غالباً مشتقات خریداری می کنند و سعی می کنند حرکت احتمالی قیمت دارایی اساسی را پیش بینی کنند. اگر آنها موفق به حدس زدن جهت این جنبش شوند ، ترجیح می دهند قبل از بلوغ قرارداد بسته شوند. به طور معمول ، دلالان علاقه مند به تحویل دارایی ها نیستند و به جای آن یک تسویه حساب نقدی را انتخاب می کنند.

یک حرف آخر

گسترش افق سرمایه گذاری با ابزارهای مالی پیشرفته مانند مشتقات امکان پذیر می شود. در حالی که بسیاری از سرمایه گذاران ریسک پذیر ترجیح می دهند عمدتاً با ابزارهای آشناتر مانند سهام و اوراق قرضه کار کنند ، می توان از ادامه کار و کشف روشهای جدید تولید درآمد بهره مند شد.

اکنون که اصول اولیه عملکرد آینده و آینده را می دانید ، می توانید به آنها شلیک کنید. به عنوان مثال ، LiteFinance فرصتی عالی برای مشتریان خود فراهم می کند تا دست خود را در معاملات آتی نفت امتحان کنند. با این حال ، در نظر گرفتن خطرات احتمالی (آنها هرگز از بین نمی روند!) و اینکه چگونه هر دو این دو مشتق اجرا می شوند ، ضروری است. آینده و قراردادهای رو به جلو ممکن است گزینه خوبی برای Hedgers و دلالان باشد ، اما شما هنوز هم باید قبل از پیشروی در عمل ، تحقیقات عمیق در بازار انجام دهید.

سؤالات متداول در مقابل آینده

آیا آینده بیشتر در معرض خطرات است تا رو به جلو؟

آنها می توانند چنین باشند. با این حال ، در مقایسه با رو به جلو ، معاملات آینده از نظر خطرات پایین طرف مقابل بسیار سودمندتر است. در آینده ، ارزش دارایی اساسی روزانه تسویه می شود و با توجه به نرخ ارز مربوطه تغییر می کند. علاوه بر این ، آینده ها توسط خانه های پاکسازی اداره می شوند که به عنوان یک طرف مقابل برای هر دو طرف عمل می کنند.

مزایای اصلی آینده چیست؟

مزیت اصلی آینده این است که این قراردادها استاندارد شده اند ، بنابراین می توانید آنها را تقریباً در هر مبادله آتی دارای مجوز ارزیابی کنید. برخی از مزایای دیگر عبارتند از:

• شانس پیش فرض ناچیز
• انعطاف پذیری (شما می توانید در هر زمان وارد و فروش معاملات آتی)
• شهرک روزانه
• تبلیغات
• نقدینگی زیاد
• خطرات طرف مقابل
• حضور در بازار ثانویه

آیا آینده روزانه به صورت روزانه حل و فصل می شود؟

بله ، قراردادهای آتی روزانه حل و فصل می شوند. این بدان معناست که این مشتقات می توانند در هر زمان خریداری یا فروخته شوند - شما قیمت فعلی را می دانید و می توانید با این اطلاعات کار کنید. تسویه حساب معاملات آتی به یک تاریخ خاص گره خورده است ، و این باعث می شود ابزارهای مالی انعطاف پذیر تر از رو به جلو که فقط در بلوغ مستقر می شوند ، باشد.

آیا آینده می تواند با گذشت زمان ارزش خود را از دست بدهد؟

متأسفانه ، آنها می توانند. معاملات آتی بسته به وضعیت بورس سهام می تواند با گذشت زمان ارزش خود را بدست آورد و از دست بدهد. فرض کنید شما 100 آینده قند نیشکر را با قیمت 20 دلار در هر قرارداد خریداری کرده اید. تأمین کننده کارمندان بیشتری را استخدام کرد و تجهیزات جدیدی را خریداری کرد که به آنها امکان افزایش حجم تولید قند نیشکر را می داد. اکنون 100 قرارداد برای هر مورد 10 دلار ارزش دارد و شما 1000 دلار از دست داده اید. اینگونه است که آینده کار می کند.

آیا معاملات آینده حاکی از خطرات است؟

قراردادهای آتی مشتقات هستند ، به این معنی که ارزش آنها به ارزش دارایی های اساسی بستگی دارد. در حالی که آینده ها بسیار استاندارد هستند و به طور کلی مستلزم خطرات طرف مقابل پایین هستند ، اما هنوز در معرض خطر بازار ناشی از نوسانات قیمت و همچنین ریسک اعتباری مربوط به معاملات حاشیه قرار دارند. با این حال ، بر خلاف Forwards ، که شما را ملزم به رعایت مقررات تا زمان انقضاء قرارداد می کند ، می توانید هر زمان که می خواهید این کار را انجام دهید ، قرارداد آینده خود را بفروشید.

آیا مشتقات قراردادهای رو به جلو هستند؟

بله ، آنها هستند. درست مانند هر مشتق مالی دیگر ، یک پیش رو "ارزش آن را از ارزش دارایی که زیربنای قرارداد است ، بدست می آورد. اگرچه فقط در خارج از مبادله در دسترس است ، می توان یک قرارداد رو به جلو را از طریق پیشخوان (OTC) معامله کرد. با این حال ، بر خلاف سایر انواع مشتقات ، پرداخت اولیه لازم نیست و هیچ بورس در آن دخیل نیست. در عوض ، این قرارداد بین دو طرف است و معمولاً فقط توسط سرمایه گذاران نهادی استفاده می شود. در بیشتر موارد ، برای اطمینان از تحقق قرارداد نیز ضمانت نهادی از طرف شخص ثالث مانند بانک وجود دارد.

محتوای این مقاله منعکس کننده نظر نویسنده است و لزوماً منعکس کننده موقعیت رسمی LiteFinance نیست. مطالب منتشر شده در این صفحه فقط برای اهداف اطلاعاتی ارائه شده است و نباید به عنوان ارائه مشاوره سرمایه گذاری برای اهداف دستورالعمل 2004/39/EC در نظر گرفته شود.