افزایش پیشنهاد

گسترش پیشنهادات دارای مقادیر گسسته است. برای مطالعه این مورد ، ما به جای گسترش نسبی تعریف شده توسط معادله 3. 12 ، از گسترش به صورت خام آن ، تعریف شده به عنوان قیمت سؤال منهای قیمت استفاده می کنیم. در مثال شکل 5. 2 ، گسترش پیشنهادات برای نقل قول های FX به طور گسسته با اوج اصلی در 5 نقطه پایه توزیع می شود و به دنبال آن قله ها در 10 و 7 نقطه پایه قرار می گیرند. یک نقطه پایه کوچکترین رقم اعشاری نقل شده است که در مورد USD-DEM 0. 0001 نمره آلمانی در هر دلار آمریکا است. در سایر دوره های نمونه برداری طولانی تر و برای سایر نرخ های FX ، علاوه بر این ، گسترش 3 ، 8 ، 15 و 20 پایه را با فرکانس قابل توجه مشاهده می کنیم. در نمونه ای که توسط بولرزلوف و ملوین (1994) مورد بررسی قرار گرفته است ، قله های 5 ، 7 ، 10 و 15 پایه بیش از 97 ٪ توزیع را تشکیل می دهند. این مقادیر گسترش معمولی بسته به بازارها در طول سالها تکامل یافته است. برای USD-DEM و برخی دیگر از نرخ های مهم FX ، بالاترین اوج فرکانس گسترش از 10 به 5 نقطه پایه در دهه 1990 تغییر یافت ، تا حدودی به این دلیل که سطح قیمت پایین تر شد (مولر و Sgier ، 1992). همانطور که در بخش 3. 2. 5 توضیح داده شده است ، گسترش عمدتا به ساختار هزینه بازار و عادات بازار بستگی دارد. گودارت و کورسیو (1991) نشان داده اند که بانکهای انفرادی معمولاً دو یا سه گسترش مختلف را نقل می کنند. سازندگان بازار که می خواهند بیش از فروشندگان خریداران را جذب کنند ، یا از طرف دیگر ، تمایل به انتشار یک نقل قول کم رنگ دارند که در آن فقط پیشنهاد یا قیمت سؤال رقابتی است و قیمت دیگر با گسترش اندازه معمولی ، اغلب 5یا 7 امتیاز پایه. هنگامی که آنها در مورد مسیری که قیمت باید از آن استفاده کند ، مطمئن نیستند ، ممکن است گسترش های بزرگتر را با مقادیر معمولی مانند 10 یا 15 بیان کنند (لیون ، 1998). از آنجا که بانک های مختلف کنوانسیون های مختلفی دارند و موقعیت های بازار با گذشت زمان تغییر می کنند ، توزیع گسترش به جای 2 یا 3 دارای 4 یا 5 قله است.

یک روش ممکن برای تقریباً مدل سازی گسترش واقعی ، یعنی تفاوت بین پیشنهادات معامله شده و قیمت های پرسیدن ، می تواند تجزیه و تحلیل ریزساختار بازار باشد که با جزئیات توسط Flood (1991) مورد بحث قرار می گیرد. چنین یک مدل گسترش واقعی می تواند ریزسنجی از قیمت های تقریباً همزمان از سازندگان مختلف بازار را تجزیه و تحلیل کند. گسترش مؤثر چیزی شبیه به تفاوت بین پایین ترین سؤال و بالاترین قیمت پیشنهادی است که در حال حاضر توسط هر سازنده بازار نقل شده است - مدلی که مدل قیمت مؤثر ارائه شده در بخش 5. 2. 1 را تکمیل کند. ما سعی نکردیم چنین الگوی ظریف را تنظیم کنیم ، اگرچه فکر می کنیم این تنها راه برای غلبه بر محدودیت های گسترش نقل شده است. در یک مقاله اخیر ، هاسبروک (1998) دقیقاً یک مدل ریزساختار بازار را برای خوشه بندی گسترش ها بر اساس ایده مشابهی از قیمت کارآمد مداوم نهفته پیشنهاد می کند.

اگرچه توزیع گسترش ها گسسته و سازگار با تئوری است (Admati and Pfleiderer ، 1988 ؛ Subrahmanyam ، 1991) سازندگان بازار خود را با گسترش های بزرگتر معمولی در دوره های خطر بالاتر مانند انتشار اخبار مهم پوشش می دهند (گودارت ، 1989)، بسته شدن یا افتتاح بازارها (Bollerslev and Domowitz ، 1993) و استراحت ناهار ، (مولر و همکاران ، 1990). به طور کلی ، اندازه گسترش به طور معکوس با فعالیت بازار مرتبط است که توسط فرکانس کنه یا میانگین نوسانات ساعتی اندازه گیری می شود (مولر و همکاران ، 1990). اندازه گسترش به طور مستقیم با نوسانات (فوری) مرتبط است ، که این خطر را نیز اندازه گیری می کند (Bollerslev and Domowitz ، 1993).

در شکل 5. 2 ، تصاویر بسیار متفاوتی از پخش های نقل شده پدیدار می شوند ، که فقط نشانگر آن هستند ، و گسترش آن از سیستم معاملاتی الکترونیکی که رویترز با 2000-2 به دست می آید. رفتارهای مختلف گسترش ، برجسته ترین تفاوت بین قیمت های نقل شده و قیمت معاملات را تشکیل می دهد. در شکل 5. 2 ، گسترش قیمت واقعی معاملات به طور یکنواخت همانطور که انتظار می رود توزیع می شود. در مقاله خود ، گودارت و همکاران.(1995) توجه داشته باشید که برخلاف گسترش ، نوسانات قیمت های میانی در هنگام استفاده از قیمت معاملات به جای نقل قول ، تفاوت های اساسی را نشان نمی دهد.

در مورد ابزارهای مبادله ای مانند Eurofutures (IR Futures) ، هیچ گسترش خوبی وجود ندارد زیرا پیشنهاد و نقل قول های پرسش هماهنگ نیستند و بسته به وضعیت بازار ، فقط نقل قول های پیشنهاد وجود دارد یا فقط سؤال می شودبه نقل از مدتیبا این وجود ، گسترش می تواند از پیشنهاد محاسبه شود و نقل قول هایی را که چند ثانیه از هم فاصله دارند ، بپرسید. این گسترش مؤثر معمولاً بسیار اندک است ، به طور معمول کمتر از یک نقطه پایه در بازار یوروفیورها (Ballocchi et al. ، 1999b) ، که نشان دهنده گسترش نسبی ترتیب 10 −4 با توجه به تعریف در معادله 3. 12 است. مقادیر مشابهی برای آینده اوراق قرضه معامله شده در دویچه ترمینال-بورس (DTB) یافت می شود (Franke and Hess ، 1997).