نمای کلی از تعادل اسید پایه

خاصیت مهم خون میزان اسیدیته یا قلیایی آن است. اسیدیته یا قلیایی هر محلول ، از جمله خون ، در مقیاس pH نشان داده شده است. مقیاس pH ، از 0 (به شدت اسیدی) تا 14 (به شدت اساسی یا قلیایی) متغیر است. pH 7. 0 ، در وسط این مقیاس ، خنثی است. خون به طور معمول کمی اساسی است ، با دامنه pH طبیعی در حدود 7. 35 تا 7. 45. معمولاً بدن pH خون نزدیک به 7. 40 را حفظ می کند.

یک پزشک با اندازه گیری pH و سطح دی اکسید کربن (یک اسید) و بی کربنات (یک پایه) در خون ، تعادل اسید پایه فرد را ارزیابی می کند.

اسیدیته خون در صورت افزایش

سطح ترکیبات اسیدی در بدن افزایش می یابد (از طریق افزایش مصرف یا تولید یا کاهش حذف)

سطح ترکیبات اساسی (قلیایی) در بدن سقوط می کند (از طریق کاهش مصرف یا تولید یا افزایش حذف)

با افزایش سطح اسید در بدن یا افزایش سطح پایه ، قلیایی خون افزایش می یابد.

کنترل تعادل اسید پایه

تعادل بدن بین اسیدیته و قلیایی به تعادل اسید پایه گفته می شود.

تعادل اسید پایه خون دقیقاً کنترل می شود زیرا حتی یک انحراف جزئی از محدوده طبیعی می تواند به شدت بر بسیاری از اندام ها تأثیر بگذارد. بدن از مکانیسم های مختلفی برای کنترل تعادل اسید پایه خون استفاده می کند. این مکانیسم ها شامل

ریه کلیه ها سیستم های بافتر

نقش ریه ها

یکی از مکانیسم هایی که بدن برای کنترل pH خون از آن استفاده می کند شامل آزاد شدن دی اکسید کربن از ریه ها است. دی اکسید کربن ، که کاملاً اسیدی است ، یک محصول زباله پردازش (متابولیسم) اکسیژن و مواد مغذی (که همه سلول ها به آن احتیاج دارند) است و به همین ترتیب ، به طور مداوم توسط سلول ها تولید می شود. سپس از سلول ها به خون منتقل می شود. خون دی اکسید کربن را به ریه ها منتقل می کند ، جایی که بازدم می شود. با تجمع دی اکسید کربن در خون ، pH خون کاهش می یابد (اسیدیته افزایش می یابد).

مغز میزان دی اکسید کربن را که با کنترل سرعت و عمق تنفس (تهویه) بازدم می شود ، تنظیم می کند. میزان دی اکسید کربن بازدم شده و در نتیجه pH خون ، با افزایش سریعتر و عمیق تر شدن تنفس افزایش می یابد. با تنظیم سرعت و عمق تنفس ، مغز و ریه ها قادر به تنظیم pH خون به دقیقه هستند.

نقش کلیه ها

کلیه ها با دفع اسیدهای اضافی یا پایه قادر به تأثیر pH خون هستند. کلیه ها توانایی تغییر میزان اسید یا پایه ای را دارند که دفع می شود ، اما به دلیل اینکه کلیه ها این تنظیمات را کندتر از ریه ها انجام می دهند ، این جبران خسارت به طور کلی چند روز طول می کشد.

سیستم های بافتر

مکانیسم دیگری برای کنترل pH خون شامل استفاده از سیستم های بافر شیمیایی است که در برابر تغییرات ناگهانی در اسیدیته و قلیایی محافظت می کنند. سیستم های بافر pH ترکیبی از بدن بدن است که به طور طبیعی اسیدهای ضعیف و پایه های ضعیف رخ می دهد. این اسیدها و پایه های ضعیف در جفت هایی وجود دارند که در شرایط pH طبیعی تعادل دارند. سیستم های بافر pH به صورت شیمیایی کار می کنند تا با تنظیم نسبت اسید و پایه ، تغییرات در pH یک محلول را به حداقل برسانند.

مهمترین سیستم بافر pH در خون شامل اسید کربنیک (یک اسید ضعیف تشکیل شده از دی اکسید کربن حل شده در خون) و یون های بی کربنات (پایه ضعیف مربوطه) است.

انواع اختلالات اسید پایه

دو ناهنجاری تعادل اسید پایه وجود دارد:

اسیدوز و قلیایی بیماری نیستند بلکه نتیجه طیف گسترده ای از اختلالات هستند. وجود اسیدوز یا قلیایی سرنخ مهمی را برای پزشکان فراهم می کند که یک مشکل جدی وجود دارد.

انواع اسیدوز و قلیایی

اسیدوز و قلیایی بسته به علت اصلی آنها طبقه بندی می شوند

متابولیک تنفسی

اسیدوز متابولیک و قلیایی متابولیک به دلیل عدم تعادل در تولید اسیدها یا پایه ها و دفع آنها توسط کلیه ها ایجاد می شود.

اسیدوز تنفسی و قلیایی تنفسی در اثر تغییر در بازدم دی اکسید کربن به دلیل اختلالات ریه یا تنفس ایجاد می شود.

افراد می توانند بیش از یک اختلال اسید پایه داشته باشند.

جبران اختلالات اسید پایه

هر اختلال اسید پایه مکانیسم های جبرانی اتوماتیک را تحریک می کند که pH خون را به سمت طبیعی سوق می دهد. به طور کلی ، سیستم تنفسی اختلالات متابولیکی را جبران می کند در حالی که مکانیسم های متابولیکی اختلالات تنفسی را جبران می کنند.

در ابتدا ، مکانیسم های جبرانی ممکن است pH را نزدیک به حالت عادی بازگرداند. بنابراین ، اگر pH خون به میزان قابل توجهی تغییر کرده باشد ، به این معنی است که توانایی جبران بدن در حال شکست است. در چنین مواردی ، پزشکان فوراً علت اصلی اختلال اسید پایه را جستجو و درمان می کنند.