پرسش و پاسخ مقررات پرداخت کارت

بازرگانان وقتی پرداختی از مشتری را می پذیرند متحمل هزینه می شوند. روش های پرداخت مختلف می تواند هزینه های بسیار متفاوتی داشته باشد. به عنوان مثال، کارت هایی که پاداش های قابل توجهی را به مصرف کنندگان ارائه می دهند، معمولاً برای بازرگانان گران تر هستند. هزینه اضافی به بازرگانان این امکان را می دهد که هزینه پذیرش روش های پرداخت گران تر را به مشتریانی که از آن روش ها استفاده می کنند پس دهند.

زمانی که بازرگانان حق اعمال هزینه اضافی برای روش های پرداخت گران تر را داشته باشند، می توانند سیگنال های قیمتی ارائه دهند که مصرف کنندگان را تشویق به استفاده از روش های پرداخت ارزان تر کنند. با کمک به نگه داشتن هزینه های پیش پرداخت، حق اضافه بها کمک می کند تا قیمت کالاها و خدماتی که از همه مصرف کنندگان دریافت می شود، پایین بیاید.

قوانین افزایش هزینه چیست؟

بازرگانان حق دارند برای پرداخت های کارتی هزینه اضافی اعمال کنند، اما هر گونه هزینه اضافی به مبلغی محدود می شود که برای تاجر برای پذیرش آن نوع کارت برای آن تراکنش هزینه دارد. سه عنصر کلیدی در چارچوب هزینه اضافی وجود دارد:

1. تعریف هزینه های پذیرش کارتهزینه های قابل قبول محدود به هزینه هایی است که به خریدار تاجر (یا سایر تسهیل کننده های پرداخت) پرداخت می شود و برخی دیگر از هزینه های قابل مشاهده برای خدماتی که مستقیماً با پذیرش انواع خاصی از کارت ها مرتبط است، به اشخاص ثالث پرداخت می شود.
2. خریدارها و تسهیلگران پرداخت باید یک صورت حساب سالانه به بازرگانان ارائه دهند که میانگین هزینه پذیرش آنها را برای هر یک از سیستم های پرداخت کارتی تنظیم شده توسط RBA به وضوح مشخص می کند. هزینه های پذیرش باید بر حسب درصد بیان شود.
3. کمیسیون رقابت و مصرف کننده استرالیا (ACCC) دارای اختیارات تحقیق و اجرا در مورد موارد احتمال افزایش هزینه اضافی است.

چرا قوانین در مورد هزینه اضافی بیش از حد مورد نیاز است؟

هدف از استاندارد اضافی RBA بهبود سیگنال های قیمت برای مصرف کنندگان در مورد هزینه های نسبی روش های مختلف پرداخت است. اضافی بیش از حد ، اثربخشی این سیگنال های قیمت را کاهش می دهد. این استاندارد به از بین بردن موارد اضافی بیش از حد از طریق شفافیت و اجرای کمک می کند. بازرگانان باید اطلاعاتی در مورد هزینه های پذیرش کارت خود با درک آسان ارائه دهند ، که به آنها امکان می دهد تصمیمات آگاهانه ای را در مورد پذیرش روش های پرداخت هزینه بالاتر و در صورت انجام این کار ، تصمیم گیری کنند. در جایی که بازرگانان تصمیم به تحمیل اضافی می گیرند ، مصرف کنندگان می توانند اطمینان داشته باشند که این هزینه ها هزینه های واقعی را برای بازرگان نشان می دهد. اگر در نظر داشته باشند که هزینه اضافی بیش از حد است ، مصرف کنندگان می توانند از ACCC شکایت کنند.

بازرگانان تحت قانون مصرف کننده استرالیا مشمول کلیه تعهدات هستند.

آیا طرح های کارت ، دستیابی به بانک ها یا تسهیل کنندگان پرداخت می توانند بازرگانان را از شارژ اضافی منع کنند؟

طرح های کارت مانند American Express ، MasterCard و Visa نمی توانند از بازپرداخت بازرگانان جلوگیری کنند و هزینه های پذیرش پرداخت کارت را بازیابی کنند. بانک ها و سایر تسهیل کنندگان پرداخت مجاز نیستند که بازرگانان را از شارژ اضافی برای یک ابزار پرداخت خاص منع کنند. طرح ها ، بانک ها و ارائه دهندگان پرداخت نمی توانند صرفاً از ارائه خدمات پذیرش کارت به یک بازرگان خودداری کنند ، زیرا این بازرگان قصد دارد هزینه اضافی یا به دلیل میزان اضافی آنها را انجام دهد. با این حال ، آنها می توانند به دنبال این باشند که هزینه اضافی از هزینه پذیرش بازرگان تجاوز نکند.

اضافی - مصرف کنندگان

چرا بازرگانان مجاز به استفاده از هزینه های پرداخت هستند؟

بازرگانان هنگام پذیرش پرداخت از مشتری ، هزینه های خود را متحمل می شوند. روش های مختلف پرداخت می تواند هزینه های بسیار متفاوتی داشته باشد. کارتهایی که پاداش قابل توجهی به مصرف کنندگان می دهند ، معمولاً برای بازرگانان گران تر هستند.

هنگامی که بازرگانان حق دارند هزینه اضافی را برای روش های پرداخت گران تر اعمال کنند ، آنها قادر به ارائه سیگنال های قیمت هستند که مصرف کنندگان را ترغیب به استفاده از روش های پرداخت ارزان تر می کند. با کمک به نگه داشتن هزینه های پرداخت ، حق اضافی برای کاهش قیمت کالاها و خدماتی که به همه مصرف کنندگان پرداخت می شود ، کمک می کند. همچنین این میزان کاهش می یابد که افرادی که با روش های ارزان تر پرداخت می کنند ، یارانه آن مصرف کنندگان - به طور معمول از خانواده های با درآمد بالاتر - که از روش های پرداخت گران تر استفاده می کنند ، می کند.

آیا محدودیتی در اندازه اضافی وجود دارد؟

هزینه های اضافی نباید بیش از مبلغی باشد که یک بازرگان برای پذیرش نوع خاصی از کارت برای یک معامله معین هزینه دارد. به عنوان مثال ، کارت های بدهی معمولاً برای پذیرش بازرگانان نسبت به کارتهای اعتباری ارزان تر هستند. این مهم است که بازرگانان بیش از هزینه های واقعی پرداخت خود ، هزینه های اضافی را تحمیل نمی کنند. بازرگانان می دانند که از اظهارات ارائه شده توسط بانک یا ارائه دهنده پرداخت آنها چقدر است. اینها باید حاوی اطلاعات آسان برای درک در مورد متوسط هزینه پذیرش برای هر روش پرداخت باشند.

این بیانیه ها هزینه های پذیرش را از نظر درصد بیان می کند و استاندارد هزینه پذیرش را از نظر درصد تعریف می کند. این باید اطمینان حاصل کند که بازرگانانی که مایل به اضافه کردن - از جمله در صنعت هواپیمایی هستند - به طور کلی این کار را از نظر درصد انجام می دهند تا به عنوان یک دلار ثابت.

اگر بازرگانان مایل به اضافه کردن دو یا چند روش پرداخت با همان نرخ هستند (به عنوان مثال کلیه کارتهای اعتباری American Express ، MasterCard و Visa ؛ یا کارت های بدهی و اعتباری از یک سیستم خاص) آنها را ملزم به تعیین هزینه اضافی با کمترین هزینهآن روشهای مختلف پرداخت.

چگونه می توانم از پرداخت هزینه اضافی خودداری کنم؟

بازرگانانی که برای اضافه کردن هزینه انتخاب می کنند ، به طور کلی یک روش پرداخت غیرقانونی ارائه می دهند. این به طور معمول یک نوع پرداخت با هزینه کمتری برای پذیرش برای بازرگان خواهد بود. در صورت عدم ارائه روش بدون هزینه ، مبلغ اضافی باید به قیمت پایه تبدیل شود و به قیمت یک مورد اضافه نشود. مطابق با الزامات طبق قانون مصرف کننده استرالیا ، بازرگانان موظفند که به طور برجسته شرایط هرگونه هزینه اضافی را فاش کنند. مصرف کننده ای که مایل به جلوگیری از پرداخت هزینه اضافی است ، باید از بازرگان بخواهد یک روش پرداخت جایگزین غیر منتخب را شناسایی کند.

از کجا می دانم هزینه اضافی تحمیل شده توسط یک بازرگان معقول است؟

در حالی که بازرگانان مجاز به تحمیل هزینه های اضافی مبتنی بر هزینه در پرداخت کارت هستند ، هزینه اضافی نباید از هزینه اضافی مجاز مشخص شده در استاندارد RBA تجاوز کند. این استاندارد هزینه پذیرش را تعریف می کند و شامل اقدامات شفافیت برای اطمینان از بازرگانان اطلاعات روشنی در مورد هزینه های پرداخت با آنها است.

بازرگانان با اندازه های مختلف و در صنایع مختلف طیف گسترده ای از هزینه های پرداخت را دارند. با این حال ، به عنوان یک راهنما ، پرداخت از طریق سیستم داخلی EFTPOS معمولاً هزینه بسیار کمی برای بازرگانان است ، حدود 0. 3 درصد از ارزش معامله. Debit MasterCard و Debit ویزا ممکن است بسیاری از بازرگانان را در حدود ½ درصد هزینه کنند ، اگرچه برای برخی از بازرگانان هزینه این کارت ها با هزینه کارت اعتباری ترکیب شده است. Mastercard و اعتبار ویزا ممکن است بیش از ¾ درصد بازرگانان را هزینه کند. و این معمول است که بازرگانان 1 تا 1 درصد برای پرداخت کارت اکسپرس آمریکایی بپردازند. به طور کلی ، بازرگانان کوچکتر نسبت به بازرگانان بزرگتر با هزینه های پرداخت بالاتری روبرو هستند و ممکن است هزینه های بالاتری نسبت به این محدوده های معمولی داشته باشند.

اگر معتقدم از من خواسته شده است که هزینه اضافی را بپردازم ، چه کاری می توانم انجام دهم؟

مصرف کننده هایی که نگرانی در مورد اینکه آیا هزینه اضافی پرداخت بیش از حد است ، می توانند با ACCC تماس بگیرند. ACCC دارای اختیارات تحقیقاتی و اجرایی در مورد موارد اضافی اضافی است.

آیا بازرگانان می توانند هزینه های اضافی را با سایر هزینه ها جایگزین کنند؟

بازرگانان نمی توانند با فراخوانی هزینه های پرداخت خود در حالی که هنوز هم آنها را در برخی از روش های پرداخت و نه دیگران استفاده می کنند ، از قوانین جلوگیری کنند.

با این حال ، چارچوب اضافی فقط در مورد هزینه های پرداختی اعمال می شود - یعنی هزینه هایی که به طور خاص مربوط به پرداخت ها هستند یا برای برخی از روش های پرداخت اعمال می شوند اما نه دیگران. برخی از بازرگانان هزینه هایی مانند "رزرو" یا "هزینه خدمات" را اعمال می کنند ، که مربوط به هزینه های پرداخت نیستند و بدون در نظر گرفتن روش پرداخت اعمال می شوند (این به عنوان مثال در صنعت بلیط سازی رایج است). چارچوب اضافی برای استفاده از این هزینه ها در نظر گرفته نشده است ، اما بازرگانان موظفند از نظر افشای هرگونه هزینه ای ، کلیه مقررات قانون مصرف کننده استرالیا را رعایت کنند.

آیا این قوانین بر صنعت تاکسی تأثیر می گذارد؟

اضافی در صنعت تاکسی مسئولیت تنظیم کننده های دولتی است. تا چند سال پیش ، هزینه های 10 درصد در آن صنعت معمولی بود. با این حال ، مقامات دولتی از آن زمان مقررات را برای محدود کردن هزینه های اضافی معرفی کرده اند. در کوئینزلند ، نیو ساوت ولز ، استرالیا غربی ، استرالیا جنوبی ، قلمرو شمالی و سرزمین پایتخت استرالیا حداکثر 5 درصد اضافی مجاز است ، در حالی که در ویکتوریا حداکثر اضافی 4 درصد است. با ظهور روش ها و فن آوری های جدید پرداخت ، احتمالاً مناسب است که کلاه های اضافی زیر 5 درصد کاهش یابد. دولت و RBA با هدف ارزیابی اینکه آیا اقدامات بیشتر مناسب است ، به نظارت بر تحولات در صنعت تاکسی ادامه خواهند داد.

پرداخت کارت برای اتومبیل های اجاره ای و خدمات به اشتراک گذاری سوار در محدوده استاندارد شارژ RBA و اجرای بالقوه ACCC است.

اضافی - بازرگانان

هدف چارچوب اضافی چیست؟

استاندارد RBA در نظر گرفته شده است تا اطمینان حاصل شود که بازرگانان حق اضافه کردن کارت های پرداخت را دارند و در عین حال اطمینان حاصل می کنند که مصرف کنندگان بیش از حد از آن استفاده نمی کنند ، مطابق با رقابت و قانون مصرف کننده 2010. یک بازرگان نمی تواند معامله کارت را با نرخی که بیش از متوسط هزینه پذیرش بازرگان برای آن معامله برای سیستم کارت مربوطه است ، اضافه کند. ACCC در صورتی که یک بازرگان در تلاش برای اضافه بیش از حد باشد ، مسئولیت اجرای آن را بر عهده دارد.

چارچوب چگونه از بازرگانان سود می برد؟

این چارچوب بر حق بازرگانان برای اضافه هزینه برای تأمین هزینه های پذیرش آنها و تفاوت های سیگنال در هزینه ها برای مصرف کنندگان تأکید دارد. همچنین شفافیت هزینه های پرداخت را به بازرگانان بهبود می بخشد.

طبق استاندارد اضافی RBA ، بازرگانان سالانه بیانیه سالانه از خریدار یا تسهیل کننده پرداخت خود را دریافت می کنند که به وضوح هزینه متوسط پذیرش خود را برای هر یک از سیستم های پرداخت کارت تنظیم شده توسط RBA تعیین می کند. این اقدامات شفافیت ، که به بازرگانان کمک می کند تا بدانند که هزینه پرداخت کارت برای آنها چقدر هزینه دارد ، باید به فشار رو به پایین بر هزینه های پرداخت کمک کند. این اطلاعات همچنین بازرگانان را قادر می سازد تا تصمیمات آگاهانه تری در مورد پذیرش روش های پرداخت هزینه بالاتر و در صورت انجام این کار ، که آیا آنها را اضافه کنند ، بگیرند.

برای چه کارتهایی اعمال می شود؟

RBA Standard و Powrers اجرای ACCC در حال حاضر در مورد هزینه های پرداخت در پنج سیستم کارت - EFTPOS ، MasterCard Debit ، اعتبار مستر کارت ، بدهی ویزا و اعتبار ویزا اعمال می شود.[1] با این حال ، سایر سیستم های کارت ممکن است شامل شرایطی در توافق نامه های تجاری خود باشد که شبیه به محدودیت های اضافی تحت استاندارد RBA باشد ، در این صورت ممکن است بازرگانان به صورت قراردادی به کلاه های مشابه بر آنچه می توانند کارت های دیگر را از سیستم های دیگر استفاده کنند ، محدود کنند. با گذشت زمان می توان انواع دیگر پرداخت را از طریق مقررات اضافه کرد.

پینوشت

پس از بررسی 2019-21 در مورد مقررات پرداخت خرده فروشی ، RBA تعیین سیستم کارت همراه American Express را ابطال کرد ، زیرا چهار بانک بزرگ از ارائه کارتهای همراه خودداری کرده بودند. همچنین لازم به ذکر است که سیستم های کارت پیش پرداخت EFTPOS ، MasterCard و Visa همه در معرض قوانین مشابهی هستند که برای کارت های بدهی آن سیستم ها قرار دارند. بازرگانان اظهارات هزینه های پذیرش را برای کارتهای بدهی و پیش پرداخت در ترکیب دریافت می کنند و بنابراین حداکثر هزینه اضافی مجاز برای دو نوع کارت یکسان خواهد بود.[1]

یک بازرگان هنگام پذیرش کارت چه هزینه ای می تواند تحمیل کند؟

بازرگانان مجاز به هزینه اضافی هستند ، اما لازم نیست این کار را انجام دهند. در این چارچوب بازرگانی که تصمیم می گیرد نوع خاصی از کارت را اضافه کند ممکن است بالاتر از متوسط هزینه پذیرش آنها برای آن نوع کارت هزینه نکند.

این احتمال وجود دارد که بیشتر بازرگانانی که تصمیم به اضافه کردن کارت های بدهی یا اعتباری دارند ، صرفاً براساس آنچه که برای پرداخت آنها توسط خریدار یا تسهیل کننده پرداخت هزینه می شود ، انجام دهند. این شامل هزینه هایی مانند هزینه خدمات بازرگان ، هزینه های ترمینال و سایر هزینه های متحمل شده در معاملات کارت پردازش است.

بازرگانان قادر به اضافه کردن هر یک از کارتهای تحت پوشش استاندارد RBA تا میانگین درصد هزینه پذیرش در بیانیه سالانه خود برای آن نوع کارت هستند. با این حال ، برخی از بازرگانان ممکن است هزینه های دیگری (همانطور که در زیر ذکر شده است) پذیرش نوع خاصی از کارت را که می خواهند در هزینه اضافی خود بگنجانند ، داشته باشند. اگر این هزینه ها الزامات مربوط به ورود را برآورده کند و می تواند مستند شود ، بازرگانان ممکن است آنها را به هزینه های پرداخت شده توسط خریدار یا تسهیل کننده پرداخت در سال گذشته اضافه کنند و براساس کل هزینه های خود ، میانگین درصد هزینه خود را برای آن سیستم کارت محاسبه کنند. بازرگانان ممکن است بالاتر از این هزینه متوسط نباشند.

چه اطلاعاتی برای بازرگانان در دسترس است؟

مطابق با استاندارد شارژ RBA ، بازرگانان سالانه صورتهای سالانه از خریدار یا تسهیلگر پرداخت خود را دریافت می کنند که میانگین درصد هزینه در سال گذشته را برای هر یک از انواع کارت های تحت پوشش چارچوب RBA/ACCC نشان می دهد. این براساس هزینه هایی مانند هزینه خدمات بازرگان و هزینه های اجاره ترمینال است. یک خریدار نهاد (اغلب یک بانک) است که با شرکت های کارت مانند EFTPOS ، MasterCard و ویزا روابط برقرار می کند که این امکان را برای ارائه امکان پذیرش پرداخت کارت به بازرگانان فراهم می کند. از طرف دیگر ، یک بازرگان ممکن است از خدمات یک تسهیل کننده پرداخت ، یک نهاد غیر بانکی استفاده کند که با یک خریدار تمهیداتی دارد که به آن اجازه می دهد خدمات پذیرش کارت را به بازرگانان ارائه دهد. RBA با خریداران و تسهیل کنندگان پرداخت در زمینه طراحی بیانیه های آسان برای خواندن که از نظر منطقی در سراسر صنعت استاندارد است ، همکاری کرده است. اگر یک بازرگان بخواهد علاوه بر هزینه های پرداخت شده به خریداران یا تسهیل کننده پرداخت خود ، برخی از هزینه ها را نیز هزینه کند ، آنها باید سوابق مربوط به هزینه های پرداخت شده به سایر ارائه دهندگان را حفظ کنند.

علاوه بر هزینه خدمات بازرگان ، یک بازرگان می تواند در هزینه اضافی خود در نوع خاصی از کارت نیز هزینه کند؟

علاوه بر هزینه های پرداخت شده به بازرگان یا تسهیل کننده پرداخت برای خدمات پذیرش کارت استاندارد ، بازرگانان ممکن است در صورت ارتباط مستقیم با پذیرش آن نوع کارت خاص ، انواع دیگری از هزینه ها را شامل شوند.

• هزینه های دروازه ای که به ارائه دهنده خدمات پرداخت پرداخت می شود
• هزینه خدمات پیشگیری از کلاهبرداری که به یک ارائه دهنده خارجی پرداخت می شود
• هرگونه هزینه ترمینال به یک ارائه دهنده غیر از خریدار بازرگان یا تسهیل کننده پرداخت پرداخت می شود
• هزینه های شارژ مربوط به کلاهبرداری (اما هزینه هرگونه هزینه واقعی نیست)
• هزینه بیمه در برابر خطر تحویل رو به جلو. این امر در مورد نمایندگان (مانند نمایندگان مسافرتی) اعمال می شود كه به یك طرف خارجی پرداخت می كنند تا از این خطر اطمینان حاصل كنند كه نماینده در قبال عدم تأمین یك تأمین كننده اصلی (مانند هواپیمایی یا هتل) در مورد پرداخت های پذیرفته شده از طریق کارت ، مسئولیت مشتری را بر عهده دارد.

در هر حالت ، این هزینه ها باید مخصوص انواع خاصی از کارت هایی باشد که بازرگان در حال انجام آن هستند ، به جای اینکه هزینه ای باشد که در مورد کلیه روشهای پرداختی که توسط بازرگان پذیرفته شده است ، اعمال شود. علاوه بر این ، آنها باید هزینه هایی باشند که به یک ارائه دهنده خارجی پرداخت شده و توسط قراردادها ، بیانیه ها یا فاکتورها تأیید شده اند. هزینه های داخلی یک بازرگان را نمی توان در هزینه اضافی گنجانده شد.

چگونه یک بازرگان علاوه بر هزینه های پرداخت شده به خریدار یا تسهیل کننده پرداخت ، باید هزینه اضافی خود را نیز محاسبه کند؟

در صورتی که بازرگانان مایل به هزینه های اضافی باشند که بخشی از هزینه پذیرش برای یک یا چند از شش سیستم کارت تنظیم شده است ، باید نسبت هزینه های مربوط به هزینه های مربوط به سیستم های خاص را محاسبه کنند و هزینه های آن را بر اساس کل مقادیر معامله اختصاص دهندهر سیستم در طول سال گذشته. هزینه قابل انتساب به هر سیستم خاص ممکن است در پرداخت هزینه های آن سیستم خاص در هزینه اضافی گنجانده شود.

نمونه ای از محاسبه هزینه های پذیرش برای هزینه ها علاوه بر هزینه خدمات بازرگان در زیر توضیح داده شده است.

کادر 1. مثال: محاسبه هزینه های پذیرش برای هزینه ها علاوه بر هزینه خدمات بازرگان

• یک بازرگان سالانه 5000 دلار برای پیشگیری از کلاهبرداری برای محافظت از معاملات خود از طریق سیستم های کارت X ، Y و Z پرداخت می کند
• یک بازرگان مایل است معاملات را در سیستم کارت X اضافه کند تا هزینه خدمات پیشگیری از کلاهبرداری خود را تأمین کند
• معاملات در سیستم کارت X در سال گذشته 2 میلیون دلار و کل معاملات از طریق سیستم های کارت X ، Y و Z 10 میلیون دلار است
• بیانیه از خریدار بازرگان نشان می دهد که متوسط هزینه معاملات از طریق سیستم کارت X در سال قبل 0. 85 درصد بوده است.

• از 5000 دلار که در کل برای پیشگیری از کلاهبرداری پرداخت شده است ، 20 درصد (یعنی 2 میلیون دلار تقسیم شده توسط 10 میلیون دلار) یا 1000 دلار به سیستم کارت X قابل انتساب است
• هزینه پیشگیری از کلاهبرداری که به سیستم کارت X مربوط می شود 0. 05 درصد از کل ارزش معاملات در سیستم کارت X را نشان می دهد (یعنی 1000 دلار تقسیم شده توسط 2 میلیون دلار ضرب شده توسط 100)
• بنابراین بازرگان می تواند سیستم کارت X را با نرخ بالاتر از 0. 90 درصد شارژ کند (میانگین هزینه پذیرش 0. 85 درصد از پذیرش به علاوه 0. 05 درصد هزینه پیشگیری از کلاهبرداری).

هزینه های اضافی (مانند هزینه های دروازه ، هزینه های مربوط به کلاهبرداری ، بیمه برای ریسک تحویل رو به جلو یا هزینه های ترمینال پرداخت شده به ارائه دهنده خدمات پرداخت) باید به روشی مشابه مورد بررسی قرار گیرد ، یعنی با تعیین اینکه نسبت این هزینه ها در مورد هر کارت اعمال می شودسیستم و محاسبه درصد هزینه نسبت به ارزش معاملات از طریق هر سیستم.

اگر یک بازرگان از بیش از یک خریدار یا تسهیل کننده پرداخت استفاده کند ، چه می شود؟

برخی از بازرگانان بیش از یک خریدار یا تسهیل کننده پرداخت دارند ، به عنوان مثال یکی برای معاملات فروش خود و دیگری برای معاملات آنلاین خود. در این صورت ، برای بازرگانان منطقی است که از اطلاعات مربوط به بیانیه ارائه شده توسط خریدار اصلی یا تسهیل کننده پرداخت استفاده کنند. اگر بازرگانان بخواهند در مورد هزینه های پرداخت خود دقیق تر باشند ، ممکن است متوسط هزینه پذیرش را محاسبه کنند ، و هزینه های خریداران مختلف خود را با ارزش معاملات از طریق دو نهاد وزن می کنند.

چند بار بازرگانان باید هزینه اضافی خود را مرور کنند؟

بازرگانان ممکن است بر اساس شواهد متوسط هزینه پذیرش خود در طی دوازده ماهه اخیر ، مجدداً هزینه های خود را مجدداً تنظیم کنند. با این حال ، استاندارد RBA به گونه ای طراحی شده است که بازرگانان بتوانند هزینه پرداخت خود را یک بار در سال شناسایی کنند و براساس آن اطلاعات ، هزینه اضافی خود را برای سال آینده تعیین کنند. آنها پس از دریافت بیانیه سالانه جدید در مورد هزینه های پرداخت خود ، باید این هزینه اضافی را در یک سال بررسی کنند.

آیا بازرگانان می توانند یک هزینه اضافی مشترک یا ترکیبی را که در مورد کارت های مختلف اعمال می شود ، تنظیم کنند؟

بازرگانان ممکن است برای تعدادی از سیستم های مختلف پرداخت ، هزینه اضافی را انتخاب کنند ، مشروط بر اینکه هزینه اضافی از متوسط هزینه پذیرش سیستم کمترین هزینه موجود نیست. به عنوان مثال ، یک بازرگان ممکن است برای دو سیستم کارت اعتباری ، که متوسط هزینه های پذیرش 1 درصد و 1. 5 درصد است ، هزینه اضافی را نیز تعیین کند. در این حالت ، حداکثر هزینه اضافی که می توان آن را شارژ کرد 1 درصد است. با این حال ، اگر بازرگان مایل به اضافه کردن دو سیستم به طور جداگانه باشد ، می تواند 1 درصد و 1. 5 درصد را در صورت لزوم شارژ کند. در این مثال ، بازرگان قادر نخواهد بود هر دو این هزینه ها را با هزینه اضافی 1. 25 درصدی مخلوط کند ، زیرا برای این طرح که 1 درصد هزینه دارد ، بیش از حد اضافی می شود.

چه می شود اگر یک بازرگان بیانیه سالانه از خریدار یا تسهیل کننده پرداخت خود نداشته باشد؟

استاندارد RBA به کلیه خریداران نیاز دارد تا اطمینان حاصل کنند که بازرگانان اظهاراتی را دریافت می کنند که متوسط هزینه پذیرش بازرگانان را برای هر طرح کارت مشخص می کند.

ممکن است بازرگانانی وجود داشته باشند که مایل به اضافه کردن هستند اما اظهاراتی ندارند که 12 ماه را پوشش می دهد ، به عنوان مثال ، زیرا آنها برای مدت طولانی تأسیس نشده اند. این بازرگانان باید بر اساس اطلاعات موجود خود برآورد حسن نیت از هزینه های پرداخت خود را انجام دهند - به عنوان مثال ، هر صورت ماهانه اخیر آنها ، فاکتورها و قراردادهای خریداران ، تسهیل کننده های پرداخت یا ارائه دهندگان خدمات پرداخت.

بازرگانان همچنین ممکن است بخواهند مواردی از قبیل هزینه های دروازه پرداخت شده به ارائه دهنده خدمات پرداخت ، هزینه خدمات پیشگیری از کلاهبرداری ، هرگونه هزینه ترمینال را که به یک ارائه دهنده غیر از خریدار یا تسهیل کننده پرداخت آنها پرداخت می شود ، شامل هزینه های بازپرداخت مربوط به کلاهبرداری باشد (اما هزینه های شارژ نیست. خود) یا هزینه بیمه در برابر خطر تحویل رو به جلو. اگر بخواهند چنین مواردی را درج کنند ، آنها باید در طول سال گذشته اطلاعات مربوط به این هزینه ها را جمع آوری کنند و سپس مبلغ منتسب به سیستم های پرداخت خاص را که در کادر 1 در زیر ذکر شده است ، محاسبه کنند. بر اساس داده های مربوط به ارزش کل معاملات در هر سیستم ، آنها قادر خواهند بود درصد اضافی را که ممکن است در هزینه پذیرش و هزینه اضافی مجاز درج شود ، محاسبه کنند.

کادر 1. مثال: محاسبه هزینه های پذیرش برای هزینه ها علاوه بر هزینه خدمات بازرگان

• یک بازرگان سالانه 5000 دلار برای پیشگیری از کلاهبرداری برای محافظت از معاملات خود از طریق سیستم های کارت X ، Y و Z پرداخت می کند
• یک بازرگان مایل است معاملات را در سیستم کارت X اضافه کند تا هزینه خدمات پیشگیری از کلاهبرداری خود را تأمین کند
• معاملات در سیستم کارت X در سال گذشته 2 میلیون دلار و کل معاملات از طریق سیستم های کارت X ، Y و Z 10 میلیون دلار است
• بیانیه از خریدار بازرگان نشان می دهد که متوسط هزینه معاملات از طریق سیستم کارت X در سال قبل 0. 85 درصد بوده است.

• از 5000 دلار که در کل برای پیشگیری از کلاهبرداری پرداخت شده است ، 20 درصد (یعنی 2 میلیون دلار تقسیم شده توسط 10 میلیون دلار) یا 1000 دلار به سیستم کارت X قابل انتساب است
• هزینه پیشگیری از کلاهبرداری که به سیستم کارت X مربوط می شود 0. 05 درصد از کل ارزش معاملات در سیستم کارت X را نشان می دهد (یعنی 1000 دلار تقسیم شده توسط 2 میلیون دلار ضرب شده توسط 100)
• بنابراین بازرگان می تواند سیستم کارت X را با نرخ بالاتر از 0. 90 درصد شارژ کند (میانگین هزینه پذیرش 0. 85 درصد از پذیرش به علاوه 0. 05 درصد هزینه پیشگیری از کلاهبرداری).

هزینه های اضافی (مانند هزینه های دروازه ، هزینه های مربوط به کلاهبرداری ، بیمه برای ریسک تحویل رو به جلو یا هزینه های ترمینال پرداخت شده به ارائه دهنده خدمات پرداخت) باید به روشی مشابه مورد بررسی قرار گیرد ، یعنی با تعیین اینکه نسبت این هزینه ها در مورد هر کارت اعمال می شودسیستم و محاسبه درصد هزینه نسبت به ارزش معاملات از طریق هر سیستم.

چه می شود اگر یک بازرگان مایل به اضافه در شرایط درصد باشد بلکه مبلغ ثابت را شارژ کند؟

در بیشتر موارد ، هزینه های پرداخت از نظر درصد به بازرگانان پرداخت می شود ، بنابراین به طور معمول مناسب خواهد بود که هرگونه هزینه اضافی نیز به صورت درصد بیان شود. بر این اساس ، استاندارد هزینه پذیرش را از نظر درصد مشخص می کند و به خریداران نیاز دارد تا اطلاعات مربوط به هزینه های پرداخت را در این شرایط ارائه دهند.

با این حال ، این مانع از آن نمی شود که یک بازرگان از هزینه اضافی که با مقدار ثابت اعمال می شود ، از آن استفاده کند. به عنوان مثال ، اگر یک بازرگان برای یک طرح خاص 1 درصد هزینه متوسط پذیرش داشته باشد ، می تواند انتخاب کند که 1 درصد اضافی را تا حداکثر هزینه 10 دلار اعمال کند. در چنین مواردی مبلغ 1 درصدی برای پرداخت های حداکثر 1000 دلار اعمال می شود ، و هزینه اضافی 10 دلار برای پرداخت های بیشتر از 1000 دلار اعمال می شود (که کمتر از متوسط هزینه پذیرش آن طرح است).

از طرف دیگر ، اگر هزینه بازرگان برای پذیرش یک روش پرداخت خاص واقعاً یک مبلغ مسطح باشد (به عنوان مثال ، اگر خریداران بازرگان هزینه مسطح 10 سنت را به کلیه معاملات EFTPOS بپردازند) ، پس یک هزینه مسطح از همان مبلغ در تمام معاملاتبیش از حد نخواهد بود

آیا در مورد اضافی نیازهای دیگری وجود دارد؟

هیچ چیز در استاندارد ، تعهد موجود بازرگانان را برای رعایت مفاد قانون مصرف کننده استرالیا ، که در قانون رقابت و مصرف کننده تعیین شده است ، تغییر نمی دهد. بخش های 18 و 29 بازرگانان را از مشارکت در رفتارهای گمراه کننده یا فریبنده و ارائه نمایندگی های دروغین یا گمراه کننده با توجه به قیمت کالاها یا خدمات منع می کند ، و بخش 48 در صورتی که قیمت نماینده فقط بخشی از کل قیمت کل را تشکیل می دهد ، بخش 48 را ممنوع می کند. کالاها یا خدمات

در مورد سایر کارتهای پرداخت مانند American Express ، Union Pay ، JCB ، Diners Club و غیره چیست؟

قوانینی که قبلاً برای کلیه کارتهای همراه American Express ، یعنی کارتهای آمریکایی اکسپرس صادر شده توسط بانک ها اعمال شده بود. با این حال ، پس از بررسی 2019-21 از مقررات پرداخت خرده فروشی ، RBA تعیین سیستم کارت همراه American Express را ابطال کرد زیرا بانکهای اصلی صدور کارتهای همراه را متوقف کرده بودند.

RBA UnionPay ، JCB ، Diners Club یا سیستم های کارت اختصاصی American Express را تعیین نکرده است. بر این اساس ، استاندارد RBA در مورد معاملات انجام شده با استفاده از آن سیستم ها صدق نمی کند. با این حال ، این سیستم های پرداخت (و سایر موارد) ممکن است شامل شرایطی در توافق نامه های تجاری خود باشد که مطابق با استاندارد RBA مشابه چارچوب است. در چنین مواردی ، بازرگانان ممکن است به طور قراردادی در کلاه های اضافی در آن سیستم ها ، شبیه به کلاه های اعمال شده توسط استاندارد RBA قرار بگیرند. در صورت بروز بیش از حد برای این سیستم ها ، برای تجدید نظر در تنظیمات نظارتی برای RBA باز خواهد بود.

شرکت

Diners Club و UnionPay در رابطه با قوانین بدون حضور در این بانک شرکت (Diners Club ؛ UnionPay) را در اختیار بانک قرار داده اند ، و American Express اقدامات مشابهی را در رابطه با معاملات کارت اختصاصی ارائه داده است.

در مورد سیستم های دیگر مانند PayPal و BPay و غیره چیست؟

PayPal و BPay در حال حاضر تعیین نشده اند ، بنابراین معاملات از طریق آن سیستم ها خودشان مطابق با استانداردهای RBA نیستند. با این حال ، این سیستم های پرداخت می توانند شامل شرایطی در توافق نامه های بازرگان خود باشند که مطابق با استاندارد RBA است. در صورت بروز بیش از حد برای هر دو سیستم ، RBA می تواند ترتیبات نظارتی را تجدید نظر کند.

پیپ

پی پال شرایط و ضوابط کاربر خود را در 19 اکتبر 2016 به روز کرد تا مجوز بازرگانی را فراهم کند. بند 11. 2 (ج) توافق نامه کاربر به روز شده برای خدمات PayPal به بازرگانان اجازه می دهد تا معاملات پی پال را اضافه کنند تا زمانی که هزینه اضافی از مبلغی که بازرگان توسط PayPal برای معامله دریافت می کند ، تجاوز کند. پی پال اطلاعات مربوط به پرداخت هزینه های پی پال را منتشر کرده است.

پینوشت

در بعضی موارد ، یک بانک مصرف کننده ممکن است برای تأمین بودجه پرداخت BPAY با کارت اعتباری ، هزینه مصرف کننده را پرداخت کند. این هزینه یک بازرگان اضافی نیست.[2]

هزینه مبادله

هزینه های مبادله چیست؟

هزینه های مبادله هزینه های عمده فروشی است که توسط طرح های کارت مانند MasterCard ، Visa و EFTPOS تعیین می شود که در هر معامله نیاز به پرداخت از بانک بازرگان به بانک دارنده کارت دارند.

چرا RBA هزینه های مبادله را تنظیم می کند؟

هزینه های مبادله ای بر قیمت های نگهدارنده کارت و بازرگانان در استفاده و پذیرش پرداخت تأثیر می گذارد. مهمتر از همه ، هزینه های مبادله هزینه های پرداخت برای بازرگانان و برنامه های پاداش صندوق را برای برخی از دارندگان کارت افزایش می دهد. در حالی که ممکن است در اولین بار شبکه کارت نقش مفیدی برای هزینه های تعویض وجود داشته باشد ، پرونده برای هزینه های قابل توجه در سیستم های کارت بالغ بسیار کمتر مشخص است.

در جایی که بازرگانان احساس نمی کنند کارت های خاص را رد کنند (زیرا مصرف کنندگان انتظار دارند که بتوانند با آن کارت بپردازند و در صورت امکان ممکن است تجارت خود را به جای دیگری ببرد) ، انگیزه برای طرح های کارت برای افزایش نرخ مبادله است. شواهد از طیف وسیعی از کشورها حاکی از آن است که رقابت بین طرح های کارت پرداخت به خوبی تثبیت شده می تواند منجر به نتیجه آشکار افزایش قیمت خدمات پرداخت به بازرگانان شود (و بنابراین به قیمت های خرده فروشی بالاتر برای مصرف کنندگان). به همین ترتیب ، برای محدود کردن پتانسیل هزینه های مبادله برای تحریف گزینه های پرداخت کارآمد و زیربنای سقوط در هزینه کل منابع پرداخت ، مقررات مبادله لازم است.

استانداردهای مبادله RBA چیست؟

طبق استانداردهای مبادله بانک ، طرح های کارت باید با معیارهای متوسط وزنی برای هزینه های تعویض مطابقت داشته باشند. به طور خاص ، میانگین هزینه مبادله هر طرح ، که از نظر ارزش یا حجم معاملات در هر دسته از تعویض وزن است ، لازم است زیر معیار 0. 50 درصد کارت های اعتباری و 8 سنت برای کارت های بدهی و پیش پرداخت باشد.

این استانداردها همچنین یک "ترکیب زیر" برای کارتهای بدهی تک شبکه (SNDC) را مشخص می کند ، که فقط اجازه می دهد تا پرداخت ها از طریق شبکه بدهی روی کارت پردازش شود."زیر محک" مشخص می کند که هزینه مبادله متوسط وزنی در SNDC ها از یک طرح معین نباید بیش از 8 سنت باشد. این امر پس از بررسی RBA 2019-21 در مورد مقررات پرداخت خرده فروشی برای محدود کردن مشوق های مبتنی بر مبادله برای صادرکنندگان برای صدور SNDC (که باعث کاهش رقابت در بازار کارت بدهی) شد ، معرفی شد.

معیارهای متوسط وزنی با استفاده از هزینه های مبادله فردی در برنامه یک طرح ، توسط CAPS تکمیل می شوند. این اختلاف بین هزینه های قابل استفاده برای بازرگانان بزرگتر را که می توانند از نرخ "استراتژیک" پایین تر و مشاغل کوچکتر بهره مند شوند ، محدود می کند. این سقف ها در حال حاضر: 0. 80 درصد برای کارت های اعتباری. و 10 سنت یا 0. 20 درصد اگر هزینه مبادله در شرایط درصد ، برای کارت های بدهی و پیش پرداخت مشخص شود.

تأثیر استانداردهای مبادله RBA چه بوده است؟

متوسط هزینه کلیه پرداخت های کارت از زمان اصلاحات اولیه پرداخت بانک در اوایل دهه 2000 به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. این اصلاحات شامل تحمیل معیارهای هزینه مبادله در نظر گرفته شده برای جلوگیری از فشار قابل توجه صعودی بر نرخ مبادله ای است که در بسیاری از بازارها مشاهده می شود. کاهش در معیار هزینه مبادله بانک برای کارت های بدهی در سال 2017 همچنین به کاهش بیشتر هزینه های متوسط در طرح های ویزا و ماسرهای بدهی در سالهای اخیر کمک کرده است. استرالیا اکنون با استانداردهای بین المللی سیستم پرداخت نسبتاً کم هزینه دارد.

برخلاف برخی از ادعاها در زمان اصلاحات اولیه مبنی بر محدود کردن هزینه های مبادله بر زنده ماندن سیستم های کارت ، بازار کارت های استرالیا به شدت رشد کرده و نوآوری رونق گرفته است. پس از اصلاحات ، تعدادی از حوزه های قضایی دیگر ، مانند اتحادیه اروپا ، هزینه های مبادله ای را نیز تنظیم کردند.

کارتهای پیش پرداخت

چگونه استانداردهای RBA بر نحوه برچسب زدن کارتهای پیش پرداخت ، از جمله کارتهای هدیه تأثیر می گذارد؟

کلیه کارتهای پیش پرداخت که توسط شرکت کنندگان در طرح های تعیین شده EFTPOS ، MasterCard و ویزا صادر می شود که قادر به شناسایی بصری به عنوان کارت های پیش پرداخت هستند ، باید به این ترتیب مشخص شوند. در جایی که یک کارت پیش پرداخت به وضوح به عنوان کارت هدیه شناخته می شود ، نیازی به برچسب جداگانه به عنوان کارت پیش پرداخت نیست.

اطلاعات مربوطه

• انتشار رسانه ای در 22 اکتبر 2021 صادر شد
• 2019-21 بررسی مقررات پرداخت خرده فروشی-مقاله نتیجه گیری
• آزادی رسانه ای صادر شده در 26 مه 2016
• 2015-16 بررسی مقررات پرداخت کارت-مقاله نتیجه گیری
• شماره 1 1 سال 2016: تنظیم هزینه های مبادله در طرح های کارت اعتباری تعیین شده و پرداخت خالص به صادرکنندگان
• استاندارد شماره 2 سال 2016: تنظیم هزینه های مبادله در طرح های کارت بدهی تعیین شده و پیش پرداخت و پرداخت خالص به صادرکنندگان
• استاندارد شماره 3 سال 2016: قوانین طرح مربوط به قیمت گذاری بازرگانان برای معاملات اعتباری ، بدهی و پیش پرداخت کارت
• کمیسیون رقابت و مصرف کننده استرالیا (ACCC)

مطالب موجود در این صفحه منوط به حق چاپ است و استفاده از آنها منوط به شرایط و ضوابط مندرج در اخطار حق چاپ و سلب مسئولیت است.© بانک مرکزی استرالیا ، 2001-2023. کلیه حقوق محفوظ است. بانک ذخیره استرالیا از مردمان جزایر بومی و تورس تنگه استرالیا به عنوان متولیان سنتی این سرزمین تصدیق می کند و ارتباط مداوم آنها با کشور را تشخیص می دهد. ما احترام خود را به بزرگان آنها ، گذشته ، حال و در حال ظهور می پردازیم.