چگونه توانایی نظامی را اندازه می گیرید؟

"حیاط نهایی قدرت ملی توانایی نظامی است."بنابراین تحلیلگران رند را در یک مونوگرافی در مورد اندازه گیری قدرت ملی بیست سال پیش اعلام کردند. با این حال ، هیچ اندازه گیری از دارایی های نظامی در حال حاضر فراتر از ارزیابی های خالص یک طرفه از نیروهای مبارز ، مقایسه ساده هزینه های نظامی یا تخمین های نقطه ای از قدرت شلیک وجود ندارد که قابلیت های خود را با قدرت جنگی مخلوط می کند.

ما برای اندازه گیری توانایی نظامی و درک رابطه آن با ورودی های مختلف ، به یک حیاط بهتر - معادل نظامی با حیاط پادشاه آخرالزمان ، نیاز داریم. برای این منظور ، تیم تحقیقاتی ما شاخص تجهیزات نظامی (MEI) را ساخته است. در حالی که هنوز یک کار در حال انجام است ، این فهرست بینش های مهم را برجسته می کند. به عنوان مثال ، بر اساس آن ، می بینیم که سهم روسیه از هزینه های جهانی نظامی در سال 2015 4 درصد بود ، در حالی که MEI سهم خود را از توانایی ها 9. 1 درصد تخمین می زند. در این فلاپ ، عربستان سعودی بیش از 5 درصد از هزینه های نظامی جهان را تشکیل می دهد اما حدود 1 درصد از کل توانایی ها را دارد. به نظر می رسد همه هزینه های دفاعی به افزایش متناسب در توانایی ترجمه نمی شود.

این شاخص همچنین به تحلیلگران این امکان را می دهد تا روندهای مهم را به روشی ظریف و گرانول ، از جمله غالب نظامی روشن آمریکا از پایان جنگ سرد ، کاهش پایدار روسیه از آن زمان و افزایش تدریجی چین از اوایل دهه 2000 درک کنند.

شاخص تجهیزات نظامی چگونه کار می کند

MEI یک اندازه گیری کلی ، وزنی و نسبی از کل تجهیزات متوسط و سنگین است که در یک سال معین توسط ارتش هر کشور در اختیار دارد. این مقدار نسبی ، اصلاح شده توسط قابلیت های فن آوری ، سخت افزار نظامی توسط حوزه برای همه کشورها از سال 1970 تا 2015 را اندازه گیری می کند. ساخته شده از زمین تا ابتدا بر اساس بین المللی مؤسسه مطالعات استراتژیک (IISS) حجم تعادل نظامی ، که ما آن را استاندارد می کنیمزمان و سازماندهی با تولید فن آوری ، از MEI می توان برای کشف موارد زیر استفاده کرد:

• کدام کشور بیشترین توانایی نظامی را در طول زمان دارد؟
• آیا برخی از کشورها ترجیحات نسبی برای توانایی بیشتر در حوزه های خاص (به عنوان مثال ، هوا ، زمین ، دریا) دارند؟آیا این در طول زمان تغییر می کند؟
• چگونه هزینه های نظامی با انباشت توانایی های نظامی ارتباط دارد؟

ما MEI را به عنوان یک اقدام کلی توصیف می کنیم زیرا به نسل های تجهیزات نمره هایی داده می شود که نشان دهنده ارزش متوسط آنها در انواع مأموریت ها و شرایط (مشابه منطق آموزش آموزش ارتش ایالات متحده و توضیحات فرمان دکترین در مورد مقادیر بالقوه رزمی) است. این شاخص به این دلیل است که یک جمع ساده از سخت افزار نظامی از پیشرفت های تکنولوژیکی در طول زمان غفلت می کند ، جایی که تجهیزات مدرن تر به عنوان ظرفیت بیشتری برای انجام مأموریت اصلی خود وجود دارد. این شاخص یک معیار کلی است زیرا ما کل موجودی وزنی نیروهای مسلح یک کشور را جمع می کنیم بدون اینکه محل کار خود را انجام دهند یا اینکه آنها فعال ، ذخیره یا فروشگاه هستند (استدلال این که بیشتر تجهیزات ذخیره و فروشگاه می توانندطی یک سال فعال شود). این شاخص نسبی است زیرا ارزش کل تجهیزات ارتش وزنی یک کشور را به عنوان سهم کل جهانی ارائه می دهد. این موارد تا حد زیادی به تجهیزات متوسط و سنگین محدود می شوند تا با شیوه های برنامه نویسی تعادل نظامی IISS ، که اسلحه های کوچک را محروم می کند ، باشد. سرانجام ، این مهم است که تأکید کنیم که MEI معیار سهام است که می تواند در هر نقطه از زمان شمارش شود و به طور معمول در دوره های طولانی ادامه یابد. نمونه ای از نمرات MEI توسط زیرگروه سلاح برای نیروی هوایی رویال برونئی در سال 1993 در جدول 1 نمایش داده شده است.

در حالی که می تواند از MEI برای اطلاع رسانی کمی از قدرت نسبی نظامی استفاده شود ، مطمئناً ابزاری جامع برای تفکر در مورد توزیع قابلیت ها در سیستم بین المللی نیست. این مؤلفه های کلیدی قدرت جنگی ، از جمله جغرافیایی ، انسانی و سایر عوامل ، که برخی از آنها قابل اندازه گیری هستند (به عنوان مثال ، ساعات آموزش) و سایر موارد آن نیستند (به عنوان مثال ، Esprit de Corps). در عوض ، هنگام ارزیابی قدرت جنگی ، این یک "تخمین عمدتاً ذهنی" است. با این وجود ، دفترچه راهنمای میدان ارتش ایالات متحده 6-0 ، سازمان و عملیات فرمانده و کارمندان اذعان می کند که ارزیابی قدرت جنگی به "برخی از روابط عددی" متکی است. به عنوان مثال ، می توان با ارزیابی قابلیت های آموزشی ، ارزشهای آموزش را برای معرفی جنبه های کیفیت سربازان به این اندازه گیری وزن داد.

اگرچه این شاخص محدودیت های آشکاری دارد ، می توان از آن به عنوان پایه ای استفاده کرد که از آن می توان این ارزیابی ها را در ابتدا ، هرچند در نهایت کیفی ، شروع کرد. این برخلاف محاسبه برنامه ریزان نظامی از نسبت نیروی نسبی در میدان نبرد نیست. حتی در هنگام حساب کردن یک وضعیت تاکتیکی خاص ، برنامه ریزان باید تصدیق کنند که "محاسبات آنها به کارکنان احساس نقاط قوت و ضعف نسبی می دهد ، اما نه پاسخ های ریاضی مطلق در مورد آنچه نیروهای دوستانه یا دشمن انجام خواهند داد."

با توجه به ماهیت کل اندازه گیری وزنی ما (به عنوان مثال ، کل موجودی ها صرف نظر از موقعیت جغرافیایی آنها شمارش می شوند) ، این شاخص به منظور اطلاع رسانی به سطح استراتژیک تجزیه و تحلیل است ، جایی که سیاست های ملی در حال تدوین و اجرای آن است. در جایی که به عملیات عمده و مشاغل تاکتیکی مربوط می شود ، می توان از اندازه گیری وزنی ما برای تجهیزات خاص استفاده کرد اما فقط به عنوان یکی از ورودی های بسیاری از فرآیند برنامه ریزی خدمت می کند. به عنوان مثال ، از وزن تجهیزات می توان به عنوان ورودی های سطح خرد به فرماندهی ارتش آمریكا و همبستگی کالج كارمندان كارمندان از محاسبات استفاده كرد. در اینجا ، "هدف استفاده از ماشین حساب به اندازه پیش بینی نتایج درگیری ها نیست زیرا اضافه کردن برخی از عینیت به فرآیند تخصیص نیرو است."به عبارت دیگر ، استفاده از MEI به عنوان ورودی در محاسبات برنامه ریزی باید به عنوان آغاز - نه پایان - یک تجزیه و تحلیل تلقی شود.

حتی در سطح استراتژیک ، ما تأیید می کنیم که تعداد وزنی تجهیزات نظامی که توسط کشورها در اختیار دارد ، قدرت نیروهای مسلح خود را در درگیری به طور کامل به خود جلب نمی کند. در واقع ، تجزیه و تحلیل اخیر کنت پولاک از اثربخشی نظامی عرب در ارتش های شن و ماسه نشان می دهد که چگونه دینامیک فرهنگی و سیاسی شدن نیروهای مسلح می تواند باعث شود که نظامیان بزرگتر و مجهز بهتر توسط افراد به طور قابل توجهی شکست خورده باشند.

گفته می شود ، MEI نسبت به یک اقدام دیگر که اغلب مورد استفاده قرار می گیرد برای کل توانایی های نظامی: هزینه های نظامی ، پیشرفت چشمگیری دارد. همانطور که بنیانگذار ارزیابی خالص اندرو مارشال خاطرنشان کرد ، اقدامات گسترده ای از اثربخشی "در درک روندهای بلند مدت" مفید است ، حتی اگر "آنها به وضوح به عنوان پیش بینی کننده نتایج عملیات نظامی بین نیروهای مخالف ناکام باشند."در مقابل ، هزینه های نظامی غالباً توسط "حسابداری مضاعف ، استفاده از تأمین مالی خارج از بودجه ، دسته بندی های بودجه بسیار جمع شده ، کمک های امنیتی و دستکاری دولت از ارز و همچنین استانداردهای مختلف زندگی مبهم است. هزینه های نظامی نیز مستعد نوسانات سالانه بزرگ است.

گذشته از استفاده برای مقایسه بین کشورها-که می توان از سال 1970 تا 2015 برای بیش از 180 کشور با استفاده از این شاخص ساخته شد-MEI را می توان با مشاهده داده ها در سطح دامنه یا حتی از نوع تجهیزات برای مقایسه های داخل ملی استفاده کرد. بشرهمانطور که تحلیلگران رند در مورد اهمیت ردیابی مخارج نظامی تفکیک شده ، خاطرنشان کردند: "درک توزیع منابع در بین خدمات مختلف ، دیدگاه اولیه از درک یک کشور از شادی تهدیدهای نسبی ، ساختار مورد نظر آن از مهارت جنگی و همچنین مواردی را ارائه می دهد. قدرت نسبی بوروکراسی های مختلف نظامی. "

روش شناسی

MEI محصول یک پروژه تحقیق و تحلیل چند ساله است که به دنبال درک بهتر توزیع نسبی ظرفیت نظامی در سراسر جهان در گذشته ، حال و آینده است. خطوط تلاش جداگانه در فرآیند ساخت و ساز شاخص ما شامل جمع آوری داده ها ، تمیز کردن ، جمع آوری ، سطل های نسلی ، وزن گیری و تجزیه و تحلیل حساسیت است.

در جمع آوری و تمیز کردن داده های اساسی در مورد سهام تجهیزات نظامی سنگین ، تیم تحقیقاتی ما تکنیک هایی را برای طبقه بندی یکنواخت اطلاعات به روشی که از سال 1970 تا 2015 سازگار بود ، ایجاد کرد و می تواند در قالب پانل مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد. تا حدودی ، این امر نیاز به طبقه بندی مجدد بسیاری از وسایل تجهیزات در گروه های مختلف با طبقه بندی در حجم مختلف تعادل نظامی IISS داشت.

در مرحله بعد ، داده ها در چندین سطح جمع شدند. اول ، انواع تجهیزات به خانواده های تجهیزات وسیع تر فرو ریختند. به عنوان مثال ، F-35A ، F-35B و F-35C همه به سادگی به عنوان F-35 طبقه بندی می شوند. برای برخی از سیستم ها ، این قضاوت نیاز به این مسئله دارد که آیا یک نوع خاص می تواند به طور مناسب در یک خانواده گسترده تر گروه بندی شود یا اینکه باید به عنوان خانواده خود با توجه به ویژگی های نسلی منحصر به فرد طبقه بندی شود. خانواده های تجهیزات سپس به زیرگروه های تجهیزات (به عنوان مثال ، F-15 ، F-22 و F-35 متعلق به زیرگروه تجهیزات "جنگنده") و در درون آن زیرگروه های تجهیزات ، در نسل ها قرار گرفتند. این سطل های نسلی از مطالب تحقیقاتی منبع باز ، یک روش چاشنی توسعه یافته مرکز بخش و درخواست از نظرات متخصص موضوع گرفته شده است. به طور خلاصه ، نسل ها بر اساس ویژگی های تجهیزات خاص در چهار دسته گسترده-دفاع ، دفاع ، مانور و قابلیت های شبکه-و آستانه های خاص دسته بندی اختصاص داده شدند. نمونه ای برای مین های مین در جدول 2 آورده شده است.

پس از جمع شدن در بیش از چهار ده تجهیزات تجهیزات ، هر کدام دارای دسته های نسلی منحصر به فرد خود هستند ، اعضای تیم تحقیقاتی مرکز Pardee سپس به طور کیفی ارزش نسبی هر نقطه داده را ارزیابی کردند. در ابتدا ، یک مدل اسباب بازی ایجاد شد ، که در آن وزن ها بر اساس داوری های اکتشافی و مقایسه با یک شاخص به همان اندازه وزن (به عنوان مثال ، تعداد تجهیزات خام) به طور تکراری اختصاص داده شده و مجدداً تعیین شده اند. ما سپس یک تجزیه و تحلیل حساسیت را برای این وزنه ها انجام دادیم ، و مقایسه MEI را در فرم فعلی خود با نسخه های کاهش یافته با استفاده از سایر وزنهای اختصاصی ، مانند سیستم امتیاز دهی نیروی زمینی که توسط سیستم ارزیابی استراتژی شرکت RAND و آژانس تحلیل مفاهیم ارتش ایالات متحده تهیه شده است ، مقایسه کردیم. مرکز تجزیه و تحلیل ارتش) نمرات شاخص اثربخشی سلاح ها.(با این حال مهم است که به یاد داشته باشید که شاخص ما ، بر خلاف این اقدامات ، به معنای اندازه گیری مستقیم قدرت جنگی نیست.) ما همچنین MEI را با مبلغ ده ساله هزینه های نظامی که با 10 درصد سالانه تحت درمان قرار می گیرند مقایسه کردیمنرخ تخفیف (حاصل از تجزیه و تحلیل از رند). نمونه ای از وزن حاصل از این فرآیند در جدول 3 نشان داده شده است.

تجزیه و تحلیل اولیه

اگرچه ما همچنان به تصحیح MEI ادامه می دهیم ، اما کار ما تاکنون چندین الگوی کلی را نشان داده است. این موارد شامل تسلط مداوم ایالات متحده از نظر کل ، به طور کلی وزن تجهیزات سنگین و متوسط نظامی (بیش از یک چهارم از کل جهانی سالانه از دهه 1970 تا 2015) و افزایش تدریجی چین است.(ما گمان می کنیم که داده های پنج سال گذشته با توجه به معرفی هواپیماها مانند Chengdu J-20 ، افزایش قابل توجهی سریعتر نشان می دهد.) در همین حال ، کاهش رسوب روسیه از سال 1991 ، در حالی که بازتاب بهبودی کشور از سقوط این کشوراتحاد جماهیر شوروی و از بین بردن تدریجی تجهیزات دوران اتحاد جماهیر شوروی ، شاید تا حدودی اغراق آمیز باشد با توجه به اینکه شاخص ما در سالهای پس از مبارزات خود در طول حمله 2008 به جورجیا ، بازآفرینی جزئی ارتش روسیه را ضبط نمی کند. این روندها در شکل 1 در شکل 1 نشان داده شده است ، که سهم کشورها از کل سالانه جهانی سهام تجهیزات نظامی متوسط و سنگین را نشان می دهد.

از سال 2015 ، ایالات متحده بخش قابل توجهی از سهام متوسط و تجهیزات سنگین جهان را با 30. 5 درصد در اختیار داشت ، ارزش آن بیش از سه برابر روسیه (9. 1 درصد) یا چین (8. 7 درصد). در مقابل ، سهم جهانی این کشورها از هزینه های نظامی در سال 2015 به شرح زیر بود: ایالات متحده 36 درصد از سهم جهان ، چین 13 درصد و روسیه 4 درصد را خرج کرد. با این حال ، بزرگترین نابرابری به عربستان سعودی اعتبار دارد که 5. 2 درصد از هزینه های نظامی جهانی را در سال 2015 به خود اختصاص داده است اما تنها 1 درصد از سهام جهانی وزنی تجهیزات نظامی متوسط و سنگین را در اختیار دارد.

در حالی که مقادیر ارائه شده در شکل 1 مطمئناً با توجه به تفاوت های احتمالی نظر در مورد تصمیمات سطل و وزنه برداری نسل ، مورد بحث قرار می گیرد ، با این وجود الگوهای جالب تاریخی را برجسته می کنند. به عنوان مثال ، شکل 2 نشان می دهد که چگونه ناوگان زیردریایی ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی به سمت پایان جنگ سرد متورم شدند. ظهور چین طی دو دهه گذشته نیز مشهود است.

در عین حال ، شکل 3 ، که MEI را از نظر نسبی ارزیابی می کند ، نشان می دهد که سهم جهانی ایالات متحده از سهام ناوگان زیر دریایی وزنی نسبتاً پایدار بوده است (بین 30 تا 40 درصد از کل جهانی).

فراتر از مقایسه کشور ، از MEI نیز می توان برای ردیابی تغییرات فناوری جهانی استفاده کرد. به عنوان مثال ، در شکل 4 ، توجه کنید که بسیاری از کشورها از سهام زیادی مخازن نبرد اصلی با فناوری نسبتاً کم به سهام کوچکتر از مخازن با تکنولوژی بسیار توانمندتر منتقل شده اند. با این وجود ، تعداد معدودی از کشورها هنوز هم سهام تانک های اصلی نبرد نسل 1 را از سال 2015 حفظ کرده اند ، از جمله داشتن ایران از M47 Pattons - Tanks که برای اولین بار در اوایل دهه 50 به میدان رفتند.

دعوت به همکاری

کارهایی که ما در اینجا ارائه داده ایم ، افتتاح آنچه که امیدواریم گفتگوی گسترده تری با تحلیلگران حرفه ای و آماتور در سراسر جامعه امنیت ملی باشد - خوانندگان موسسه جنگ مدرن مانند شما. می توانید نمونه ای از داده ها را در اینجا مشاهده کنید. برای کسانی که علاقه مند به ارائه بازخورد هستند ، دوست داریم مستقیماً از شما بشنویم. ما به دنبال شناسایی شرکای مشارکتی بالقوه برای کمک به ادامه این تحقیق هستیم. مشابه استفاده مورد نظر ما از MEI در سیاست گذاری و تحلیل امنیت ملی ، این تحقیق را آغاز می دانیم ، نه پایان.

بیانیه افشای اطلاعات: این کار توسط گروه مطالعات آینده ارتش ایالات متحده تأمین شد.

Collin Meisel (توییتر: Collinmeisel) برنامه دیپلماتیک رهبری در مرکز آینده بین المللی Frederick S. Pardee و جانباز نیروی هوایی ایالات متحده است. در پردی ، کالین با تیم دیپلماتیک و شرکای خود همکاری می کند تا روابط را در سیستم بین المللی از طریق جمع آوری داده ها ، ساخت ابزار و تجزیه و تحلیل بهتر درک و اندازه گیری کند.

Jonathan D. Moyer (توییتر: moyerjonathan) استادیار دانشکده مطالعات بین المللی جوزف کوربل در دانشگاه دنور و مدیر مرکز آینده بین المللی Frederick S. Pardee است. برای پانزده سال گذشته ، جاناتان از روشهای طولانی مدت و یکپارچه سیاست و روشهای پیش بینی برای اطلاع رسانی به تلاشهای برنامه ریزی استراتژیک دولتها ، سازمان های بین المللی و شرکتهای مختلف در سراسر جهان ، از جمله حامیان مالی مانند USAID ، مشارکت جدید اتحادیه آفریقا برای آفریقا استفاده کرده است. توسعه ، و برنامه توسعه سازمان ملل.

سارا گوبللت دستیار تحقیقاتی سابق در مرکز آینده بین المللی Frederick S. Pardee و پیشرو در پروژه های سابق تجهیزات نظامی است.

نظرات بیان شده از نویسندگان است و منعکس کننده موضع رسمی آکادمی نظامی ایالات متحده ، وزارت ارتش یا وزارت دفاع نیست.

اعتبار تصویر: Kremlin. ru