خرید سکه های طلا و شمش

طلا بخش مهمی از نمونه کارها سرمایه گذاری مدرن است. از آنجا که به طور معمول متفاوت از سهام و اوراق قرضه رفتار می کند ، می تواند به عنوان یک متنوع عمل کند و از این طریق خطر کلی نمونه کارها را کاهش دهد. علاوه بر این ، سرمایه گذاران غالباً سکه های طلا ، شمش و ETF را به عنوان پرچین در برابر تورم و کاهش ارزش ارز خریداری می کنند ، نقش هایی که در سالهای اخیر از اهمیت بیشتری برخوردار شده اند.

فیزیکی در مقابل کاغذ کاغذ

بسیاری از سرمایه گذاران طلایی خرید فلز فیزیکی را به اصطلاح طلای کاغذی ترجیح می دهند. طلای فیزیکی خود چیزی است که معمولاً به شکل میله و سکه است. محصولات طلای کاغذی مانند ETFS یا سهام معدن بیشتر شبیه به یادداشت های سفته ای هستند که نشان دهنده طلا یا احتمال سود آینده بر اساس آن است.

خریداران طلای فیزیکی آن را ترجیح می دهند زیرا در صورت بروز موارد اضطراری ، دارایی واقعی را در اختیار دارند. فلزات فیزیکی هیچ ریسکی در مقابل طرف مقابل ندارند ، در حالی که کاغذ همیشه با اطمینان از موسسه ، مانند یک بانک یا صادرکننده ETF ، خطر اضافی پیش فرض را در پیش می گیرد. در سن ، ما فقط به همین دلیل فقط در فلزات جسمی سر و کار داریم.

نحوه خرید شمش طلایی

سکه های شمش مانند عقاب های طلای آمریکایی ، گاومیش های طلا و کروگروند راهی آسان برای خرید طلای فیزیکی برای سرمایه گذاری های فردی است که از محبوبیت طلای خود فراتر می رود. آنها کوچک ، حمل و نقل آسان و جعل بسیار دشوار هستند. بیشتر آنها حاوی یک طلای کامل اونس است. تعداد معدودی از نعناع رسمی دولت سکه های شمش طلا را تولید می کنند و آنها را از طریق فروشندگان طلا در حق بیمه معمولاً کوچک به سرمایه گذاران می فروشند. آنها عبارتند از: پرت نعناع پرت از استرالیا ، نعناع اتریشی ، نعناع سلطنتی انگلیس ، نعناع چینی ، نعناع سلطنتی کانادایی ، نعناع آفریقای جنوبی و نعناع ایالت ایالات متحده. عقاب های طلای آمریکایی ، ساخته شده توسط نعناع ایالات متحده ، محبوب ترین سکه های شمش طلایی است که در آمریکا فروخته می شود. بسیار مایع ، ممکن است آنها از طریق هر فروشنده سکه طلای طلای طلا خریداری و فروخته شوند.

سکه های طلای قبل از 1933

بسیاری از سرمایه گذاران سکه های طلا را خریداری می کنند که قبل از 1933 به عنوان جایگزینی برای شمش مدرن استفاده می شود. این سکه هایی هستند که مدتها پیش توسط دولت ها برای گردش خون ، هنگامی که طلا هنوز پول داشت ، توسط دولت ها مورد استفاده قرار گرفتند. پیش از سال 1933 سکه های ایالات متحده ، طلای اروپا و طلای جهان بر این بازار حاکم است. بسیاری از تجارت با قیمت های بسیار نزدیک به ارزش ذوب طلای آنها. برخی دیگر ، مانند سکه های واقعاً نادر ایالات متحده در نمرات ایالت نعناع بالاتر ، تجارت با حق بیمه قابل توجهی بیش از ذوب.

سکه های قبل از سال 1933 مزایایی نسبت به شمش طلای مدرن ارائه می دهند. آنها قدیمی ، تاریخی و کلکسیونی هستند. شاید مهمتر از همه ، آنها می توانند کاملاً کمیاب باشند ، به خصوص در مقایسه با سکه های شمش طلای مدرن ، به این معنی که آنها می توانند با سرعت بیشتری نسبت به شمش افزایش ارزش داشته باشند.

هرچه سکه کمرنگ تر باشد ، حق بیمه آن نسبت به ارزش ذوب طلا بیشتر است. در یک بازار رو به رشد طلا هنگامی که تقاضا واقعاً گرم می شود ، سکه های کمیاب معمولاً بیش از سکه های رایج قدردانی می کنند و اهرم بیشتری را برای افزایش قیمت طلا فراهم می کنند. سکه های شمش طلای مدرن هر سال در تعداد تقریباً نامحدود ساخته می شوند و هیچ حق بیمه ای برای کمبود ارائه نمی دهند.

طلا به عنوان ثروت

طلا مترادف با ثروت و وضعیت در طول تاریخ بشر بوده است. از زمان های قدیم تا امروز ، طلا در هر تمدن عمده در مرکز زندگی اقتصادی و فرهنگی بوده است.

چرا طلا برای این مدت طولانی ارزش جهانی داشته است؟برای شروع ، طلا نادر و زیبا است ، با رنگ زرد دوست داشتنی و درخشش درخشان. طلا لکه دار یا تخریب نمی شود ، بنابراین نوعی ماندگاری در دنیای قابل تغییر را نشان می دهد. با این حال ، به طور متناقض ، طلا نیز نرم و قابل انعطاف است ، بنابراین می توان آن را به انواع بی پایان اشکال بازسازی کرد.

طلا را می توان به سیم کشید ، به ورق های نازک چکش زده ، به جواهرات تبدیل می شود ، یا به مجسمه ها مجسمه می شود. در دوران مدرن ، به دلیل هدایت الکتریکی بالای آن ، از طلا در بسیاری از کاربردهای صنعتی استفاده می شود. شاید مهمتر از همه ، طلا به راحتی در سکه ها مهر می شود و آن را برای استفاده به عنوان پول ایده آل می کند.

طلا به عنوان پول

تا اواسط قرن بیستم ، سیستم های پولی مبتنی بر طلا و تا حدی کمتر نقره بودند. به عبارت ساده ، طلا و نقره پول بودند. در بیشتر موارد ، ارزش طلا بر اساس وزن توسط قانون ثابت شد. بنابراین ارزش ارز طلا با میزان طلای موجود در آن تعیین شد.

به عنوان مثال ، سکه های طلای 20 دلار "Double Eagle" ایالات متحده از 1849 تا 1933 دارای محتوای طلای 0. 9675 اونس و ارزش چهره بیست دلار است. قیمت یک اونس طلا در این مدت با قانون 20. 68 دلار تعیین شد. این قیمت طلا (20. 68 دلار) را با توجه به محتوای طلای سکه طلای 20 دلار (0. 9675 اونس) ضرب کنید و نتیجه آن ارزش چهره 20 دلار عقاب دوتایی است.

استاندارد طلا

تا اوایل قرن بیستم ، ایالات متحده و بسیاری از کشورهای غربی مطابق با استاندارد طلا بودند ، به این معنی که حتی پول کاغذ نیز از نظر تئوری به دلیل ارزش چهره آن در طلا قابل بازخرید بود. ارز کاغذ ارزش داشت زیرا از آن به مقدار مساوی از طلا حمایت می شد. بریتانیا ، که از قرن 18th نیروگاه برجسته اقتصادی جهان بود ، در سال 1931 از استاندارد طلا دست کشید. ایالات متحده در سال 1971 استاندارد طلا را رها کرد.

امروز ، ارز ما صرفاً نمادین است. به جای طلا یا نقره ، کاغذ و فلزات غیر قیمتی اکنون ماده پول ما هستند-همراه با وعده های دولت. سکه های مس دیگر حتی مس نیستند ، اما بیشتر روی. اکنون دولت ها تصمیم می گیرند که چه پول ارزش دارد (به اصطلاح "ارزهای فیات") و طلای کافی برای حمایت از آن وجود ندارد.

بانکهای طلایی و مرکزی

در حالی که طلا دیگر ستون فقرات سیستم پولی جهان نیست ، اما هنوز هم نقش مهمی ایفا می کند. بانک های مرکزی اکثر ملل طلا را به عنوان بخشی از ذخایر ارز خود نگه می دارند. در طی ده سال گذشته ، در واقع ، بانک های مرکزی با سریعترین سرعت در چندین دهه به دارایی های طلای خود اضافه می کنند. چرا؟به همین دلیل سرمایه گذاران زرنگانه طلا را به اوراق بهادار خود اضافه می کنند: برای محافظت از کاهش پول کاغذ ، چه با تورم و چه از اقدامات دلخواه دولت.

خطر طلا و ارز

پس از بحران مالی جهانی 2008 و 2009 ، دولت ها برای بازگرداندن اقتصاد جهانی ، اقدامات گسترده ای از محرک های پولی را آغاز کردند. بانک های مرکزی سیستم های پولی را با پول نقد از طریق نرخ بهره کم یا منفی و کاهش کمی ، سیل زده اند ، که به سادگی چاپ پول است.

این افزایش عظیم در عرضه پول اغلب به عنوان افزایش خطر کاهش ارزش ارز و تورم طولانی مدت مشاهده می شود-وقتی پول بیشتری در سیستم وجود دارد ، با ارزش کمتری می شود. از آنجا که طلا یک فروشگاه بلند مدت از ارزش خارج از سیستم پول کاغذ محسوب می شود ، توسط سرمایه گذاران و بانکهای مرکزی برای جبران خطر کاهش ارزش ارز و تورم استفاده می شود.

ارزش طلا ذاتی است ، بنابراین در نهایت مستقل از "ارزهای فیات" است. برای بانک های مرکزی و همچنین افراد ، طلا می تواند به عنوان بیمه نمونه کارها در مواقع آشفتگی یا تورم عمل کند. به این ترتیب ، طلا ارز آخرین راه حل است که به دلیل ارزش آن به هیچ کس نیست.