نفرین الماس امید

در طول سال ها - حتی دهه ها - داستان های متعددی در مورد اینکه چگونه الماس امید یک نفرین باستانی را به همراه داشت، وجود داشته است. چندین مفسر عقل پذیرش الماس را زیر سوال بردند. اگر اسمیتسونیان موزه ملی ایالات متحده بود و الماس امید را به دست می آورد، کشور مالک آن می شد. آیا در این صورت مردم آمریکا نفرین خواهند شد؟

منشاء الماس نفرین امید

دستیابی به الماس در طول جنگ سرد اتفاق افتاد و نگرانی عمومی بالا بود: الماس را کم کنید. امید را قبول نکنبسیاری از نامه نویسان اسمیتسونیان و حتی رئیس جمهور آیزنهاور را نوشتند، در حالی که کاریکاتوریست ها ایده نفرین شدن ایالات متحده و عمو سام را تقلید کردند.

البته، بسیاری ایده نفرین را نادیده گرفتند. با این حال، در ماه های بعد، جیمز تاد، آن پستچی که آن بسته را تحویل داد، متحمل یک سری از بدبختی ها شد. همسرش مرد، پایش له شد، سگش خفه شد و خانه اش سوخت. ناگهان افراد زیادی به احتمال الماس نفرین شده امید علاقه مند شدند. در طول سال ها در اسمیتسونیان از طریق تحقیقات کامل، متوجه شدیم که داستان نفرین ساخته شده است، یک داستان عامیانه مدرن که توسط جواهرساز فرانسوی پیر کارتیه در پاریس در سال 1910 برای ترغیب اولین والش مک لین برای خرید این جواهر شرح داده شد. کارتیه چندین رشته مختلف از روایت های تاریخی، یک رمان انگلیسی، داستان هایی از نیویورک تایمز و لندن تایمز را با هم ترکیب کرد و با آن، داستان خود را ساخت. او مرگ، انقلاب، ورشکستگی و طلاق را به نفرین بدخواهانه سنگ نسبت داد.

این رونوشتی از مجموعه ویدیویی تجربه آمریکا: تور اسمیتسونیان در طول تاریخ آمریکا است. اکنون آن را در Wondrium تماشا کنید.

در حالی که داستان نفرین ساخته شده است ، تاریخ الماس را نیز نشان می دهد که جذاب است. داستان اصلی به این شکل پیش می رود: الماس آبی در ابتدا یک گوهر تقریباً بریده شده در حدود 112 قیراط بود که بازرگان الماس فرانسوی ژان باپتیست Taveier برای اولین بار آن را در منطقه گلکوندا هند در اواسط دهه 1600 به دست آورد. در آن زمان ، هند تنها منبع شناخته شده الماس در جهان بود. آنها هنوز در برزیل یا آفریقای جنوبی کشف نشده اند. داستانهای زیادی در مورد چگونگی به دست آوردن الماس ، داستانهایی که به دوران باستان باز می گردند ، وجود دارد و توسط افرادی مانند مارکو پولو بازگو می شوند. اما این Taveier بود که در واقع برای دیدن دست اول مین های الماس رفت و با تمام توصیف آنها برگشت. او همچنین صدها الماس خریداری کرد که اغلب آنها را برای مرواریدهایی که در خاورمیانه به دست آورد ، در این راه تجارت می کرد.

هندی ها ایده های مفصلی در مورد سنگهای قیمتی داشتند و معتقد بودند که دارای قدرت های محافظ هستند. آنها سنگهای قیمتی را به روشی که ما انجام می دهیم قطع نکردند. درعوض ، آنها تمایل داشتند تا حد ممکن سنگ را حفظ کنند و فقط ترک ها و سایر نقص ها را برطرف کنند. اعتقاد بر این بود که این توانایی آنها را در محافظت از فرد در برابر تأثیرات شیطانی به حداکثر رساند. ایده این بود که سنگهای قیمتی تأثیرات منفی را جذب می کردند و آنها را در سنگ قرار می دادند ، مانند جعبه پاندورا. حاکمان الماس و سنگهای دیگر را می پوشیدند - هرچه بزرگتر باشد - و این بیشترین محافظت را برای آنها فراهم می کند. سایر سرخپوستان برای همین منظور ، طلسم های کوچکتر را با سنگهای کوچکتر و متفاوت می پوشیدند.

پرتغالی ، فرانسوی ، هلندی ، آلمانی ، فروشندگان انگلیسی و بازرگانان بازرگان برای تهیه الماس به هندوستان می روند ، اما هیچ کس سنگهای بیشتری را به دست نیاورد و یا معاملات بهتری نسبت به Taveier انجام نداد. وی بین حدود 1630 تا 1670 شش سفر به هند انجام داد. بازگشت به فرانسه پس از یکی از این سفرها در سال 1668 ، با پادشاه لوئیز چهاردهم از فرانسه در کاخ ورسای تازه ساخته شد. Taveier پادشاه الماس آبی 112 قیراط را به همراه حدود 200 الماس دیگر به فروش رساند. یک الماس بزرگ و آبی مانند Hope فوق العاده نادر بود ، و هنرمند پادشاه نمودار الماس را برای ثبت این خرید ترسیم کرد.

امید الماس شکل می گیرد

به یاد بیاورید که لوئیز چهاردهم پادشاه خورشید نامیده می شد. اگر به ورسای رفته اید ، می دانید چرا. او سلطنت خود را به عنوان یکی از روشنگری ها ، اجازه دادن به نور پادشاهی الهی ، اجازه دادن به دانش ، زیبایی و هنرها می درخشد. در ورسای ، لیوان لوسترها به طرز ظریف برش داده می شود تا نور را منعکس و انکسار کند. آینه ها ، پنجره ها و استفاده خیره کننده از نور در معماری و دکوراسیون در همه جا وجود دارد.

برای الماس ، همین موضوع بود. لوئیس چهاردهم بزرگترین مجموعه جواهرات تاج در این قاره را جمع کرد. برش های گوهر اروپایی ، تحت تأثیر ایده های رنسانس در استفاده از اپتیک و هندسه برای دستکاری نور ، یاد گرفته اند که چگونه الماس را به طور پیش بینی برش دهند ، و آنها خاصیت بازتابنده و انکسار سنگ را تغییر می دهند تا نور از الماس خارج شود و اجازه دهد آن را بدرخشد. آنها برای برش الماس از گرد و غبار الماس و یک ماده "مخفی" - روغن آلود که روی چرخ قرار داده شده بود استفاده کردند.

لوئیز چهاردهم الماس آبی Taveier را از 112 قیراط تقریباً شکل به یک گوهر متقارن و زیبا از 67 قیراط بریده بود - و درخشش و درخشید. این موجود در موجودی سلطنتی ثبت شد و به فرانسوی آبی تغییر نام داد که به ارزش حدود 3. 6 میلیون دلار در ارز امروز بود. لوئیس چهاردهم آن را به سادگی از روبان آویزان از گردن یا یک برنج پوشید.

این الماس به عنوان بخشی از جواهرات تاج فرانسوی به Kings Louis XV و Louis XVI منتقل شد. این دو پادشاه به عنوان بخشی از دکوراسیون شوالیه خود ، الماس را پوشیدند ، چیزی به نام سفارش پشم گوسفند طلایی.

داستانهای آخرالزمانی وجود دارد که این الماس آبی توسط ملکه ماری آنتوانت پوشیده شده است ، اما هیچ مدرکی در مورد آن وجود ندارد. هنگامی که او و همسرش پس از وقوع انقلاب فرانسه زندانی شدند ، جواهرات تاج در یک انبار قرار گرفتند ، به صورت عمومی به نمایش گذاشته شدند و پس از آن ، در سپتامبر 1792 ، به سرقت رفت. هنگامی که ناپلئون بعداً امپراتور فرانسه شد ، سوگند یاد کرد که تمام جواهرات تاج فرانسوی ، از جمله الماس آبی را بازیابی کند. اما او شکست خورد. او نتوانست آبی فرانسوی را پیدا کند.

هنگامی که ناپلئون بعداً امپراتور فرانسه شد ، سوگند یاد کرد که تمام جواهرات تاج فرانسوی ، از جمله الماس آبی را بازیابی کند. اما او شکست خورد. او نتوانست آبی فرانسوی را پیدا کند.

الماس آبی مفقود شده فرانسوی - فانتزی؟

الماس آبی فرانسوی حدود 20 سال از دست داد تا اینکه یک الماس آبی کوچک 45 قیراطی در سال 1812 در اختیار داشتن یک بازرگان الماس انگلیسی به نام دانیل الیاسون در لندن ظاهر شد. الیاسون نگفت که از کجا آمده است ، اما گمانه زنی هایی وجود داشت که از آبی فرانسوی بریده شده است. این الماس آبی 45 قیراطی ، همانطور که در یک سند از زمان کشیده شده است ، همان موردی است که امروز در اسمیتسونیان است.

الیاسون الماس آبی را به پادشاه انگلیس جورج چهارم فروخت و برخی آن را الماس آبی جورج نامیدند. جورج چهارم الماس را به عنوان یک جایزه برای شکست دادن دشمن ناپلئون جشن گرفت. او الماس آبی را در دکوراسیون جدید پشم گوسفند طلایی پوشید. پادشاه انگلیس ، با این حال ، هزینه ای بود که تقریباً تاج و تخت را ورشکسته می کرد. پس از درگذشت پادشاه در سال 1830 ، مجری وی ، دوک ولینگتون ، مجبور شد الماس آبی را بفروشد تا بدهی های خود را بپردازد. او آن را به هنری فیلیپ امید ، جمع کننده بزرگ الماس فروخت.

امید الماس را با یک مروارید حلق آویز در یک مدالیون قرار داد. او به سادگی الماس آبی را "شماره 1" خوانداما بعد از گذشت چند سال ، به عنوان الماس امید شناخته شد. خانواده امید در میان ثروتمندترین انگلیس بودند. آنها به تجارت استعماری آمریکا کمک کرده و به تأمین مالی خرید لوئیزیانا کمک کردند. آنها زمین ، قلعه ها ، نقاشی های هلندی و فلاندی و ثروت های دیگر را جمع کردند. اما در طی چند نسل ، آنها این ثروت بزرگ را خراب کردند.

در سال 1887 الماس توسط لرد فرانسیس امید ، نوه بزرگ هنری فیلیپ هاپ به ارث برد. فرانسیس بد روی اسب ها ، شرکتهای تجاری و یک همسر آمریکایی در حال نمایش ، ممکن است یووه شرط بندی کند. او ثروت و همسرش را از دست داد و پس از یک سری پرونده های دادگاه اجازه فروش الماس امید را داد. در سال 1901 توسط جواهرات جوزف فرانکل ، جواهرات جوزف فرانکل خریداری شد. فرانکل امیدوار بود که یک فروش سریع و سود بزرگی را بدست آورد ، زیرا آنها بخش اعظم سرمایه تجاری خود را برای خرید الماس امید به دست آورده اند. در عوض ، الماس بیش از حد با ارزش در طاق خود نشست. وحشت بانکداران 1907 - که در اصل یک رکود اقتصادی است - به این شرکت رسید. فرانکل غنی از الماس بود اما پول نقد فقیر و ورشکسته می شد.

اولین داستان در مورد بدشانس بودن الماس امید در صفحات مالی نیویورک تایمز در سال 1908 منتشر شد. وقایع نگاری اشاره کرد که این جواهر مسئول شکست فرانکل بود. روزنامه های دیگر در واشنگتن و لندن این داستان را برداشتند و آن را به طور فزاینده ای توضیح دادند و از تأثیرات و قدرت پرتوهای اسرارآمیز پرتوهای مرموزی که از زیر سطح درخشان الماس می تابیدند و شر را بر صاحبان آن منتشر می کردند. این داستان ها اعدام لویی شانزدهم و ماری آنتوانت، ورشکستگی و طلاق هوپ، و سقوط فرانکل را به تاثیر بدخواهانه الماس آبی مقصر می دانستند.

الماس نفرین امید ادامه دارد

الماس امید سرانجام با قیمتی مقرون به صرفه به دیگر فروشندگان الماس فروخته شد و سرانجام به برادران کارتیه در پاریس رسید. پیر کارتیه با رمان سنگ ماه که چندین دهه قبل توسط نویسنده انگلیسی ویلکی کالینز نوشته شده بود، مسحور شد. در داستان کالینز، یک الماس بزرگ و زرد رنگ چشم بت یک خدای هندو را در معبدی در هند تشکیل داده بود. الماس به معنای واقعی کلمه تجسم قدرت خدا بود. آنجا آرام گرفت تا اینکه توسط یک فاتح مسلمان غارت شد و به خزانه او برد. سپس سال ها بعد، سربازان مستعمره بریتانیا خزانه را در نبرد غارت کردند و الماس را به انگلستان بردند. در آنجا مصیبت و قتل و آدم ربایی و جنون به دنبال تصاحب گوهر ناروا رخ داد. خدا سنگ را نفرین کرده بود. نیروی شیطانی پرتوهایی از سنگ ساطع می کرد و بر همه صاحبان آن بدبختی وارد می کرد تا زمانی که این جواهر به درستی به خدا در هند بازگردانده شد. سرانجام کشیشان هندو هندی الماس را پس گرفتند و به خانه آوردند. این داستان کالینز یک داستان هشداردهنده در مورد بازپرداخت الهی یا ماوراء طبیعی برای غیراخلاقی استعمار بود.

اینها عناصر تاریخی و تخیلی بود که کارتیه در سال 1910 با اولین و ند مک لین نزدیک شد. زمانی که آنها پس از ازدواج در پاریس تعطیلات خود را سپری کردند، او یک الماس بزرگ به آنها فروخته بود. کارتیه داستان سنگ ماه را روی الماس امید به کار برد و به زوج گفت که توسط یک خدای هندو نفرین شده است و کمی بیشتر آراسته شده و انقلاب های فرانسه، ترکیه و دیگر کشورها را به خاطر تاثیر بد آن مقصر می داند.

Evalyn با داستان کارتیه وارد شد و او بعداً تصمیم گرفت که الماس را بخرد. مک لین ها از ثروتمندترین خانواده های ایالات متحده بودند که دارای بانک ها ، املاک و مستغلات و واشنگتن پست بودند. مک لین ، ویرجینیا به نام خانواده نامگذاری شده است. آنها علاوه بر خانه هایی در نیوپورت ، رود آیلند ، بار بندر ، ماین و پالم بیچ ، فلوریدا ، برخی از لوکس ترین و با ارزش ترین املاک و مستغلات واشنگتن را نیز در اختیار داشتند. آنها نمونه سالهای بعد از عصر زرق و برق دار ، با استفاده از ، فلاش زدن و حتی برخی می گویند ، ثروت غول پیکر خود را بر مصرف آشکار بیش از حد هدر می دهند.

Evalyn الماس را در مهمانی های عجیب و غریب پوشید ، الماس را در اطراف واشنگتن رژه می زد و بخش اعظم آن را به طور عمومی ساخت ، تا سال 1919دی سی ، املاک. روزنامه ها اعلام كردند كه شاید الماس امید واقعاً نفرین شده باشد ، و آنها تعجب كردند كه چه كسی تحت تأثیر اشعه های بدخیم الماس قرار خواهد گرفت. به نظر می رسید که تمام انرژی منفی که در داخل الماس ناپخته قفل شده بود ، اکنون به دلیل برش بر روی صاحبان آن رونمایی شده است. جعبه پاندورا ، به اصطلاح ، باز شده بود. داستان نفرین برای عموم جذاب شد و با داستانهای نفرین دیگر دوره درباره مومیایی های تایتانیک و مصر طنین انداز شد. ایده این بود که به نوعی ثروتمندان ، که با به دست آوردن خزانه داران دیگران ، ثروت خود را از بین برده بودند ، اکنون از قدرت های فوق طبیعی بالاتر دریافت می کردند.

داستان نفرین فقط با وقایع متعاقب آن تقویت شد. ند مک لین مجنون شد و خانواده علی رغم تلاش برای استفاده از الماس امید به عنوان وثیقه برای وام ، واشنگتن پست را در ورشکستگی از دست دادند.

داستان نفرین فقط با وقایع متعاقب آن تقویت شد. ند مک لین مجنون شد و خانواده علی رغم تلاش برای استفاده از الماس امید به عنوان وثیقه برای وام ، واشنگتن پست را در ورشکستگی از دست دادند. Evalyn در واقع در سال 1932 الماس Hope را برای استخدام یک بازپرس برای ردیابی آدم ربایان کودک چارلز لیندبرگ ، در سال 1932 قرار داد. پول باقیمانده برای باج احتمالی استفاده می شد. با این حال ، پول لازم نبود و الماس به او بازگردانده شد.

در طول سال ها، اولین از الماس برای اهداف خیریه به عنوان ثروتمند بزرگ اجتماعی واشنگتن استفاده کرد. دیدن یا نگه داشتن آن جایزه خرید بلیط قرعه کشی یا شرکت در یک منفعت بود. او این الماس را به عنوان "چیزی آبی" به عروس ها قرض داد. او حتی از دایره بزرگ خود، مایک، خواست که الماس را به گردن او ببندد. در زندگی نامه اولین، او دوگانگی خود را در مورد الماس امید ابراز کرد، گاهی اوقات نفرین را به زبان می آورد و گاهی به این فکر می کرد که آیا این نفرین به خاطر پول و زمان نادرست خرج شده و از بین رفته است. در سال 1946 فاجعه دیگری رخ داد. اوی دختر اولین خودکشی کرد. ایوالین در سال 1947 درگذشت و املاک الماس امید را به هری وینستون فروخت.

خانه جدید الماس امید

یک دهه بعد، الماس به اسمیتسونیان رسید. هنگامی که این کار انجام شد، مانند هر شی دیگر اسمیتسونی، یک شماره کسب به آن داده شد. الماس امید #217868 است. آن را با طراحی ساخته شده توسط Cartier و 16 الماس 1-1. 5 قیراط اطراف سنگ آبی اصلی، و یک گردنبند از 42 الماس، در پلاتین ارائه شد. خود الماس هوپ 45. 52 قیراط وزن دارد.

از آن زمان، متصدیان اسمیتسونیان، عمدتا جف پست، مطالعات علمی متعددی را در مورد الماس انجام داده اند. در اصل، گوهر نمونه برداری از زمین است. حدود یک میلیارد سال پیش به صورت کربن متبلور در 90 مایلی زیر سطح زمین شکل گرفت. از طریق یک دریچه آتشفشانی در فلات دکن هند، نسبتاً آهسته به سطح بالا آمد، سپس توسط رودخانه ها و نهرها به میدان آبرفتی منتقل شد، جایی که در نهایت استخراج شد.

و نفرین؟خوب، همانطور که جف پست متصدی نمایشگاه می گوید، «از زمان ورود الماس امید، مجموعه جواهرات ملی به طور پیوسته از نظر اندازه و قد رشد کرده است و امروزه به عنوان بهترین نمایش عمومی جواهرات در جهان شناخته می شود. برای اسمیتسونیان، الماس امید بدیهی است که منبع خوش شانسی بوده است. سخاوت زیادی از علاقه بشردوستانه وینستون سرچشمه گرفته است. به دنبال وینستون، خانم جان لوگان یاقوت کبود لوگان 423 قیراطی را اهدا کرد. Marjorie Merriweather Post گردنبند ناپلئون و الماس قلب آبی 31 قیراطی را اهدا کرد. لئونارد و ویکتوریا ویلکینسون الماس 68 قیراطی ویکتوریا ترانسوال را دادند. جانت آننبرگ هوکر یک زمرد بزرگ و مجموعه ای از الماس های زرد و غیره داد.

جورج سوئیتزر ، معدنی اسمیتسونیان ، با ترغیب جواهرات ترغیب هری وینستون به اهدا الماس امید برای مجموعه پیشنهادی گوهر ملی در موزه ملی تاریخ طبیعی ، اعتبار دارد. در تاریخ 10 نوامبر 1958 ، وینستون تبرئه شد و آن را از طریق نامه ایالات متحده در جعبه ای که در کاغذ براون پیچیده شده بود به عنوان نامه ساده ثبت شده بیمه شده با قیمت 1 میلیون دلار با هزینه 145. 29 دلار ارسال کرد ، که از این تعداد 2. 44 دلار برای پستی و بیمه مانده بود.-ویکیپدیا

Hope Diamond اکنون در گالری مجدداً هری وینستون در اسمیتسونیان طراحی شده است و سالانه میلیون ها دلپذیر و جذاب است. و آن جعبه کاغذ قهوه ای که وارد آن شد؟خوب ، این مدت طولانی است که یک کالای ارزشمند در موزه ملی پستی ما بوده است ، و نشانگر اعتماد به جواهرات معروف است که در سرویس پستی ایالات متحده برای ارائه نامه ارسال شده است.

سوالات متداول در مورد الماس امید

س: الماس امید چگونه است؟

تصور می شود که الماس Hope از آنجا که از یک بت سیتا در هند به سرقت رفته است ، نفرین می شود. دزد اصلی توسط سگها به تکه های پاره شده و هر کس دیگری که با الماس درگیر شده است ، با مرگ وحشتناک و بدشانسی روبرو شده است.

س: امروز الماس امید کجاست؟

الماس امید در موزه ملی تاریخ طبیعی نمایش داده می شود.

س: آیا الماس امید در تایتانیک واقعی بود؟

نه. گردنبند "قلب اقیانوس" روی تایتانیک در واقع یک یاقوت کبود بود و مطمئناً الماس امید نبود.

س: ارزش الماس امید در دلار 2019 چقدر است؟

در حال حاضر Hope Diamond حدود 350 میلیون دلار ارزش دارد.

این مقاله در 14 اکتبر 2020 به روز شد

ادامه مطلب مجموعه اسمیتسونیان - کت و شلوار مینرسون ، ماریان ، پیاده روی در باغ وحش ملی اسمیتسونیان که به تازگی کشف شده هریت توبمن در نمایش در اسمیتسونیان به نمایش گذاشته شده است

• رونوشت های سخنرانی
• پروفسور ریچارد کورین
• وابسته به اسمیتسونیان

مقالات مرتبط

ناپلئون - ظهور قدرت و تاریخ ناپلئون بناپارت

21 مارس 2017

ناپلئون بناپارت به عنوان یکی از بزرگترین مردان خودساخته در تاریخ جهان است. اما دقیقاً چگونه پسر دوم یک نجیب جزئی در کورسیکا خود را به امپراتور فرانسه تبدیل کرد و مطمئناً تأثیرگذارترین چهره قرن نوزدهم بود؟[…]

مالاریا: پادشاه بیماری های گرمسیری

15 دسامبر 2016

توسط آنتونی A. گودمن ، M. D. ، مالاریا دانشگاه ایالتی مونتانا-یک بیماری عفونی ناشی از پشه-در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری زمین گسترده است. یکی از انواع گرمسیری […]

اوکراین و روسیه: یک بحران هویت خشونت آمیز

24 مارس 2017

تاریخ روسیه و اوکراین مورد آزار و اذیت قرار گرفته و با خشونت روبرو شده است. محققان خاطرنشان كردند كه روسیه بدون اوكراین كشور است ، اما اوكراین و روسیه با هم امپراطوری است. با ادامه درگیری بین مناطق ، تصور زمانی است که بالاخره رابطه پایدار خواهد بود.[…]