تعریف بودجه بندی سرمایه

بودجه بندی سرمایه فرایندی است که یک تجارت برای تعیین اینکه کدام دارایی ثابت را که باید آن را بپذیرد ، استفاده می کند و کدام یک را رد می کند. این فرآیند برای ایجاد یک دیدگاه کمی از هر سرمایه گذاری دارایی ثابت پیشنهادی استفاده می شود و از این طریق مبنای منطقی برای قضاوت ارائه می شود.

روش های بودجه بندی سرمایه

تعدادی روش وجود دارد که معمولاً برای ارزیابی دارایی های ثابت تحت یک سیستم رسمی بودجه بندی سرمایه استفاده می شود. موارد مهمتر در زیر ذکر شده است.

تجزیه و تحلیل ارزش فعلی خالص

تحت تجزیه و تحلیل ارزش فعلی خالص ، تغییر خالص در جریان نقدی مرتبط با خرید دارایی ثابت را مشخص کرده و آنها را به ارزش فعلی خود تخفیف دهید. سپس تمام پروژه های پیشنهادی را با ارزش های خالص خالص مثبت مقایسه کنید و تا زمانی که بودجه تمام شود ، کسانی را که بالاترین ارزش فعلی خالص را دارند ، بپذیرید. نگرانی در مورد استفاده از تجزیه و تحلیل ارزش خالص فعلی این است که جریان نقدی آینده مرتبط با یک پروژه نامشخص است و در معرض دستکاری است. نتیجه را می توان جریان نقدی را پیش بینی کرد که تنظیم شده اند تا اطمینان حاصل شود که یک پروژه تصویب می شود. این مسئله فقط با مقایسه جریان های نقدی پیش بینی شده فقط پس از واقعیت قابل کشف است. یکی دیگر از نگرانی های تجزیه و تحلیل ارزش خالص فعلی این است که نرخ تخفیف مورد استفاده برای استخراج مقادیر فعلی می تواند به سمت پایین تنظیم شود تا اطمینان حاصل شود که یک پروژه تأیید شده است. این امر معمولاً به این دلیل که یک پروژه کم خطر است ، توجیه می شود. به طور خلاصه ، این روش تجزیه و تحلیل کمی ظاهراً در واقع در معرض تغییرات کیفی است که می تواند به طور قابل توجهی بر نتیجه تصمیم تأثیر بگذارد.

تجزیه و تحلیل محدودیت

تحت تجزیه و تحلیل محدودیت ، دستگاه تنگنا یا مرکز کار را در یک محیط تولید مشخص کرده و روی آن دارایی های ثابت سرمایه گذاری کنید که به حداکثر رساندن استفاده از عملکرد تنگناها است. براساس این رویکرد ، یک تجارت کمتر احتمال دارد که در مناطقی از پایین دست از عملیات تنگنا سرمایه گذاری کند (از آنجا که آنها توسط عملیات تنگنا محدود شده اند) و به احتمال زیاد سرمایه گذاری در بالادست از تنگناها (از آنجاتهیه شده با موجودی). این شاید بهترین ابزار تجزیه و تحلیل بودجه بندی سرمایه باشد ، زیرا می تواند به طور مداوم منجر به سرمایه گذاری های سرمایه ای شود که سود شرکت را بهبود می بخشد.

دوره ی باز پرداخت

براساس رویکرد بازپرداخت ، دوره مورد نیاز برای تولید جریان نقدی کافی از یک پروژه را برای پرداخت سرمایه گذاری اولیه در آن تعیین کنید. این در اصل یک اندازه گیری ریسک است ، زیرا تمرکز روی مدت زمانی است که سرمایه گذاری در معرض خطر عدم بازگشت به شرکت است. این تجزیه و تحلیل در صورت استفاده به عنوان مکمل دو روش تجزیه و تحلیل قبلی ، و نه به عنوان مبنای اصلی برای تصمیم گیری در مورد سرمایه گذاری ، مفید است.

تجزیه و تحلیل اجتناب

تحت تجزیه و تحلیل اجتناب ، تعیین کنید که آیا افزایش نگهداری می تواند به جای سرمایه گذاری در دارایی های جایگزینی ، برای طولانی تر شدن عمر دارایی های موجود استفاده شود. این تجزیه و تحلیل به طور قابل توجهی می تواند کل سرمایه گذاری یک شرکت را در دارایی های ثابت کاهش دهد. این یک گزینه مخصوصاً مفید است که هزینه نگهداری افزایشی قابل توجه نباشد ، مانند زمانی که نیازی به تعمیرات اساسی تجهیزات نیست. با این وجود ، ممکن است برای به روزرسانی تجهیزات جدید در صورتی که مهارت های مورد نیاز برای حفظ تجهیزات فعلی آنقدر دشوار باشد که بدست آوردن این تجارت در صورت ترک پرسنل نگهداری از شرکت ، مشکل بیشتری داشته باشد.

اهمیت بودجه بندی سرمایه

میزان پول نقد درگیر در یک سرمایه گذاری دارایی ثابت ممکن است به حدی باشد که در صورت عدم موفقیت سرمایه گذاری ، می تواند منجر به ورشکستگی یک شرکت شود. در نتیجه ، بودجه بندی سرمایه یک فعالیت اجباری برای پیشنهادات دارایی ثابت بزرگتر است. این مسئله برای سرمایه گذاری های کوچکتر کمتر است. در این موارد اخیر ، بهتر است روند بودجه بندی سرمایه را بطور اساسی ساده تر کنیم ، به طوری که تمرکز بیشتر بر این است که سرمایه گذاری های انجام شده تا حد امکان به سرعت انجام شود. با این کار ، عملیات مراکز سود با تجزیه و تحلیل پیشنهادات دارایی ثابت آنها مانع نمی شود.